Νύχτες μαγικές: “Λάδωμα” σε χρήμα και…ερωτικούς συντρόφους

Του ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΑΣΚΑ

Τo 2004 ο ελληνικός λαός ήταν ανύποπτος για την επερχόμενη οικονομική θύελλα. Τεχνητή ή όχι. Τότε ο Κ. Σημίτης τον διαβεβαίωνε ότι η ελληνική οικονομία είναι από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη. Και ζητούσε την επανεκλογή του. Ο αντίπαλός του, Κ. Καραμανλής, υποστήριζε ότι η οικονομία δεν πάει καλά και πρέπει να ψηφιστεί για να τη νοικοκυρέψει. Ίσως εννοούσε όπως είχε αρχίσει να νοικοκυρεύει τον Δήμο Θεσσαλονίκης ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος…
Οι δημοσιογράφοι πίεσαν τότε τον Κ. Καραμανλή να πει δημόσια πού θα βρει τα χρήματα για να απογειώσει την οικονομία. Εκείνος απάντησε εντέλει ότι θα βρει τα χρήματα, περιορίζοντας κατά το ένα τρίτο τις σπατάλες μαύρου χρήματος στον τομέα της Υγείας.
«Εάν πιάσουμε το 1/3 μόνο του μαύρου χρήματος στον τομέα της Υγείας, είναι αρκετό να χρηματοδοτήσουμε όλο το πρόγραμμα με το οποίο θα εξυγιανθεί και θα χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία» είπε ο Κ. Καραμανλής.
Μέχρι και την ανάθεση ερευνών στους οικονομικούς εισαγγελείς κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη καμία προσπάθεια περιορισμού των δαπανών δεν έγινε. Οι οικονομικοί εισαγγελείς αλλά και άλλοι επίσης δικαστικοί μετά την επιδρομή των ξένων δανειστών, τις άδικες και απάνθρωπες (λόγια αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης) περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, σε περίθαλψη και κοινωνική πρόνοια, άρχισαν να σκαλίζουν τον χώρο και ήδη υπάρχουν διώξεις και έρευνες.
Το συμπέρασμα είναι ότι στον χώρο της Υγείας πολυεθνικές μεγαθήρια έχουν επιβάλει καθεστώς χρηματισμού σημαντικών παραγόντων του χώρου, αλλά και γιατρών που έχουν νευραλγικές θέσεις στη δημόσια υγεία. Με τη μέθοδο της υπερτιμολόγησης των φαρμάκων και των μηχανημάτων η Ελλάδα κατάφερε να έχει τις μεγαλύτερες δαπάνες στον χώρο των φαρμάκων και της Υγείας.
Τα δικαστικά γραφεία στην Ελλάδα είναι γεμάτα με τεράστιας σημασίας δικογραφίες, οι οποίες αφορούν σε κολοσσούς που χρηματίζοντας στήνουν διαγωνισμούς φωτογραφικούς, υπερτιμολογούν φάρμακα και μηχανήματα και γενικά καταφέρνουν να είναι η Ελλάδα το Ελντοράντο για φάρμακα και γιατρούς, αλλά «Γολγοθάς» για πολίτες που δεν έχουν τι να πουλήσουν ώστε να… ζήσουν!
Οι διωκτικές αρχές ερευνούν περίπου 2.000 γιατρούς του δημόσιου τομέα, αλλά και στελέχη του χώρου της Υγείας, γιατί βρέθηκαν σε διάφορες λίστες. Στη λίστα Λαγκάρντ υπάρχουν πρόσωπα-κλειδιά του χώρου της Υγείας, ενώ στις λίστες κολοσσών είναι τεράστιος ο αριθμός των γιατρών και των στελεχών που ανήκουν στο δίκτυο προώθησης φαρμάκων.
Στα ελληνικά δικαστήρια ξετυλίγονται κουβάρια τέτοιας διαφθοράς και πριν από δέκα ημέρες σε δικαστική αίθουσα κατατέθηκε το έγγραφο που αποκαλύπτουμε σήμερα και δεν χρειάζεται σχόλια. Θα διαβάσετε πώς δύο γιατροί καταγγέλλουν τον χρηματισμό σε χρήμα, σε είδος, σε ταξίδια, σε… ερωτικούς συντρόφους γιατρών από πολυεθνικές.
Διαβάστε για μαγικές νύχτες στην Ανατολή, αλλά αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα. Υπάρχουν νύχτες και μέρες στους πάγους των πόλων, στα χωριά των Ίνκας και των Αζτέκων, στον Ειρηνικό Ωκεανό, στα «σαφάρια» της Αφρικής. Διαβάστε και θα καταλάβετε γιατί φτάσαμε έως εδώ, αλλά και γιατί δεν κάνει κανείς τίποτα.

H φαρμακευτική που διέφθειρε τους γιατρούς με… iPad
Μέγα σκάνδαλο συντάραξε την Ιταλία τον Οκτώβριο του 2012, όταν το σώμα της Αστυνομίας που ειδικεύεται σε θέματα Υγείας (Nas) άνοιξε έρευνα για 67 γιατρούς δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων, για 12 στελέχη και ιατρικούς επισκέπτες της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz και για τον υπεύθυνο της εταιρείας που διοργάνωνε εκδηλώσεις, ως αποτέλεσμα της επιχείρησης «Do ut des» (Σου δίνω, μου δίνεις).
Σύμφωνα με την Αστυνομία, η φαρμακευτική εταιρεία διέφθειρε τους γιατρούς προσφέροντάς τους χρήματα, ταξίδια στο εξωτερικό και… προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, όπως τα iPad. Τους γιατρούς πλησίαζαν οι ιατρικοί επισκέπτες, οι οποίοι μετά από τα «δώρα» τούς «σύστηναν» να αυξήσουν τη συνταγογράφηση συγκεκριμένων ορμονικών φαρμάκων.
Οι γιατροί που ερευνώνται είναι παιδίατροι και ενδοκρινολόγοι από 15 περιφέρειες της χώρας, οι οποίοι φέρονται να έχουν αυξήσει τη χορήγηση των φαρμάκων, βάζοντας σε θεραπεία νέους ασθενείς. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην αστυνομική έρευνα που δημοσίευσαν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, σε πολλές περιπτώσεις οι γιατροί έδωσαν ως θεραπεία σε μωρά ορμονικά φάρμακα της Sandoz, τα οποία δεν τα χρειάζονταν.
Τα χρήματα που φέρονται να έπαιρναν τα δικαιολογούσαν με πλαστά τιμολόγια για παροχή ιατρικών συμβουλών ή για έρευνα και για συμμετοχή σε σεμινάρια, καθώς και σε διεθνείς συναντήσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα, κάποιοι γιατροί φέρονται να έγιναν τόσο άπληστοι που αύξησαν τις οικονομικές τους απαιτήσεις και χρειάστηκε να τους συναντήσουν προσωπικά άλλα στελέχη της Sandoz, ώστε να βρεθεί μια λύση.
Η «ταρίφα» για τους γιατρούς ήταν 2.000 ευρώ για κάθε νέο ασθενή στον οποίο χορηγούσαν τα φάρμακα της Sandoz, το Omnitrope και το Binocrit. Τους προσφέρονταν, επίσης, ταξίδια με διαμονή σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία στο Μόντε Κάρλο, τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Κιότο και σε διάφορες ιταλικές πόλεις. Δεν έλειπαν και μικρότερα «συνοδευτικά» των χρημάτων δώρα, όπως ένα παντελόνι Levi’s που αγοράστηκε στη Νέα Υόρκη και μια μπλούζα Paul Frank αγορασμένη στο Σαρόνο, τα οποία στάλθηκαν σε μια γιατρό νοσοκομείου στη Νάπολη…

Αραβικές νύχτες
Το παρακάτω άρθρο, που υπογράφεται από τους ιατρούς Ιωάννη Α. Γιαννακάκη (Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων) και Ιωάννη Π. Α. Ιωαννίδη (Τμήμα Κλινικών Δοκιμών και βασισμένης σε ενδείξεις ιατρικής, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), δημοσιεύτηκε στο –πολύ έγκυρο– ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (23 Δεκεμβρίου 2000, τόμος 321, σελ. 1563-1564).
«Μια ζεστή νύχτα, κατά τα τέλη Μαΐου, ο ουρανός γεμάτος αστέρια. Επιπλέω μέσα στη Νεκρά Θάλασσα. Δεν χρειάζεται να κουνήσω τα χέρια ή τα πόδια μου, δεν χρειάζεται να κολυμπήσω – μονάχα να χαλαρώνω. Η άνωση του νερού είναι το μόνο που χρειάζεται. Είναι λες και αιωρούμαι στο διάστημα σε απουσία βαρύτητας. Είναι όμορφα. Νιώθω ικανοποίηση.
Μπορεί άραγε αυτή η εμπειρία να σχετίζεται με το πώς εξασκώ την Ιατρική; Μπορεί στ’ αλήθεια να επηρεάσει και να τροποποιήσει το πώς κάνω τις διαγνώσεις και τις θεραπείες στο ιατρείο μου; Απλά διαβάστε παρακάτω.
Δεν έχω βρεθεί καθόλου μόνος τις τελευταίες δύο μέρες. Μένω σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο μαζί με άλλους 200 γιατρούς από την Ελλάδα. Όταν φτάσαμε, βρήκαμε λουλούδια, αβοκάντο, ανανάδες και λευκές κελεμπίες να μας περιμένουν στα δωμάτιά μας. Από τότε είμαστε ντυμένοι στα λευκά όχι με ιατρικές ποδιές, αν κάτι τέτοιο καταλάβατε, αλλά με παραδοσιακές αραβικές κελεμπίες, με φαρδιά μανίκια, και με αραβικά μαντήλια στο κεφάλι. Οι γυναίκες φοράνε μεταξωτά φορέματα με κεντήματα.
Βγαίνω από τη θάλασσα για να κάνω ένα ντους. Το αλάτι μού καίει τις αισθήσεις. Ώρα για φαγητό. Υπάρχουν σκηνές στην παραλία. Μέσα στις σκηνές, χαμηλά τραπέζια στέκουν φορτωμένα με πεντανόστιμες αραβικές λιχουδιές. Το κρασί ρέει άφθονο. Ξαπλώνουμε σε μαξιλάρες, όπως κάνουν οι Βεδουίνοι, και τρώμε. Διακόσιοι άνθρωποι τρώνε, πίνουν, αστειεύονται και διασκεδάζουν. Όταν το δείπνο τελειώνει, πολλοί από τους συναδέλφους μου καπνίζουν την παραδοσιακή οθωμανική πίπα, με τον καθαρό καπνό να καίει στον πάτο ενός μεγάλου γυάλινου μπουκαλιού. «Κάτω οι αντικαπνιστικές εκστρατείες! Η ζωή είναι μικρή, το είπε και ο Ιπποκράτης, απολαύστε την», αναφωνεί ένας συνάδελφός μας της Προληπτικής Ιατρικής, παθιασμένος καπνιστής, καθώς κουνάει στο χέρι το μαρκούτσι.
Εξωτική μουσική μάς περικυκλώνει, πρώτα απαλή, μετά δυνατότερη, πιο επιβλητική, χαρούμενη. Κανονικό beach party. Σχεδόν όλοι χορεύουν, τραγουδούν, πίνουν και χαίρονται. Αλλά, να που έρχεται η μεγάλη στιγμή. Μια πανέμορφη μικρή χανούμισσα εμφανίζεται, ένα 18χρονο κορίτσι, με το τέλειο ημίγυμνο κορμί της να αστράφτει ντυμένο με πετράδια και ημιδιαφανές μετάξι, τα μαύρα μακριά μαλλιά της να κουνιούνται πάνω στους ώμους της, καθώς χορεύει τον χορό της κοιλιάς, υπό τη συνοδεία τύμπανων και φλάουτων. Αληθινός πειρασμός. Ποιος μπορεί ν’ αντισταθεί; Σίγουρα όχι ο κακόμοιρος μεσήλιξ γιατρός που έχει ζήσει όλη τη ζωή του σε μια μικρή βορειοελλαδίτικη πόλη, όπου βρέχει περισσότερο απ’ το Λονδίνο και έχει περισσότερη ομίχλη απ’ το Σαν Φραντσίσκο. Εργάζεται ατελείωτες ώρες – σκληρά και αγόγγυστα. Κρίνοντας από τον όγκο της πελατείας του, θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους και καλύτερα δικτυωμένους επαγγελματίες. Έχει να πάει κανονικές διακοπές χρόνια ολόκληρα. Όλοι τον θεωρούν λακωνικό, σοβαρό και αφοσιωμένο στη δουλειά του. Μα τώρα φαίνεται πως η μοίρα του στέκει μπροστά του, στη μορφή της μικρής χανούμισσας. Τον πλησιάζει λικνίζοντας το κορμί της. Αυτός αρχικά δεν μπορεί να κουνηθεί, τα μάτια του κοιτούν ορθάνοιχτα. Αυτή είναι ακόμα εκεί, τον περικυκλώνει με τα χέρια της χωρίς να τον αγγίζει. Αυτός λαχανιάζει, κι ύστερα, αργά, προσπαθεί να ακολουθήσει τον χορό της. Έχει χάσει το μυαλό του. Είναι τυλιγμένος από έκσταση. Έχει μεθύσει, χαμογελάει και είναι ευτυχισμένος [...]».

«Συνέχισε να χορεύεις…»
«[...] Με τα πολλά, πηδάει από τις μαξιλάρες του, αναφωνώντας σε μια έκρηξη συναισθημάτων που το κορίτσι αδυνατεί να καταλάβει, αλλά όλοι εμείς μπορούμε: ‘‘Συνέχισε να χορεύεις ψυχή μου, συνέχισε να χορεύεις, βασίλισσά μου, και θα συνταγογραφώ όποιο φάρμακο θέλει η εταιρεία, συνέχισε να χορεύεις γοργόνα μου, όνειρό μου, κι εγώ θα γεμίσω όλα μου τα μπλοκάκια με συνταγές για ΧΧΧΧ, κούνα την αλαβάστρινη κοιλιά σου, συνέχισε να χορεύεις, χελιδονάκι μου…’’. Είμαστε μάρτυρες στη γέννηση ενός ποιητή, έστω και μεθυσμένου – άλλωστε ο θρύλος θέλει μεθυσμένους πολλούς από τους μεγάλους ποιητές της Ανατολής (και της Δύσης).
Παρεμπιπτόντως, το ΧΧΧΧ είναι το καινούργιο αντι-υπερτασικό φάρμακο που πρόσφατα λανσαρίστηκε από τους οικοδεσπότες μας. Ας ξεκαθαρίσω: Προφανώς, η εταιρεία έχει καλύψει όλα τα έξοδά μας. Ναι, συνοδευόμαστε από αντιπροσώπους της εταιρείας, τους ίδιους που επισκέπτονται εμένα και τους υπόλοιπους στα ιατρεία μας. Και μάλιστα, νάτοι, εφτά και δέκα μαξιλάρια μακριά μας, ο ένας από τους δυο τους χειροκροτεί το ποιητικό ξέσπασμα. Δεν έχουμε όμως ακούσει ούτε λέξη για το ΧΧΧΧ, ούτε για κανένα άλλο φάρμακο, κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού. Ούτε στο αεροπλάνο, ούτε στο ξενοδοχείο, ούτε κατά τις εκδρομές μας στην έρημο, πουθενά. Κουβέντα δεν έχει ειπωθεί σχετικά με φάρμακα, καμία ενημέρωση δεν έχει γίνει, καμία ιατρική διάλεξη, ο σκοπός ήταν μόνο να διασκεδάσουμε. Όταν ο ένας από τους αντιπροσώπους με προσέγγισε πριν ένα μήνα, το μήνυμα ήταν σαφές: ‘‘Επιθυμούμε να σας προσφέρουμε ένα πενθήμερο εξωτικό ταξίδι δωρεάν. Δεν θα έχει σχέση με ιατρική, μην ανησυχείτε, μόνο με διασκέδαση’’. Η υπόσχεση τηρήθηκε. Δεν είναι το ίδιο όπως όταν εταιρείες πληρώνουν τα έξοδά σου για να παρακολουθήσεις κάποια επιστημονική συνάντηση [...]».

Γυναίκες γιατροί «απήχθησαν» από Βεδουίνους πολεμιστές!

Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «British Medical Journal» κλείνει με τον εξής σχολιασμό: «Όλοι εμείς οι γιατροί είμαστε εξοικειωμένοι με το ‘‘βαρύνον 27ο διεθνές συνέδριο ΥΥΎΥ’’, όπου ‘‘ΥΥΥΥ’’ κάποια εξαιρετικά σημαντική ιατρική υπο-ειδικότητα, και όπου αυτό θεωρείται το πιο σημαντικό συνέδριο στο είδος του. Οι εταιρείες στέλνουν στο συνέδριο εκατοντάδες συμμετέχοντες μαζί με τις οικογένειές τους (παιδιά, σκυλιά και οικογενειακά βάρη), με σκοπό να προαγάγουν την ιατρική ενημέρωσή τους. Πασχίζεις να βρεις τον χώρο με τα πόστερ, αλλά είναι συνήθως κρυμμένος σε μια γωνιά, πίσω από μια 10μετρη παγόδα που ανηγέρθη προς τιμήν των καινούργιων φαρμάκων που ‘‘επαναστατικοποιούν τις θεραπείες της ειδικότητάς σας’’, όπως γράφει και η καρτέλα που φοράς στο πέτο.
Όταν τελικά καταφέρνεις να ξεθάψεις κάποιο πόστερ που σε ενδιαφέρει, δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς στην ανάγνωση των μεθόδων γιατί ένας ζωηρός διάλογος ξετυλίγεται πίσω από την πλάτη σου: ‘‘Πού πήγατε χτες το βράδυ;’’. ‘‘Στο καζίνο, διασκεδάσαμε πολύ, όλα τα πλήρωσε η εταιρεία. Ύστερα μας πήγαν και για χορό’’. ‘‘Εμείς πήγαμε στο δείπνο της εταιρείας στο παλιό κάστρο – ήταν βαρετά, αλλά το φαγητό ήταν ωραίο’’. ‘‘Χτες, όλη τη μέρα την πέρασα στη σάουνα. Κάναμε και μερικά καλά ψώνια. Βρήκα μια ωραία δερμάτινη τσάντα, αλλά δεν είχα αρκετά λεφτά μαζί μου για να την αγοράσω κι έτσι θα ξαναπάω σήμερα. Θέλετε να έρθετε;’’. ‘‘Δυστυχώς, περιμένω ένα φίλο για να με πάει στην παραλία. Μιλήστε όμως με τον αντιπρόσωπο της εταιρείας, πάω στοίχημα πως θα σας την αγοράσουν αυτοί’’. Ύστερα, κοιτάς γύρω σου και αντιλαμβάνεσαι πως το μοναδικό άλλο άτομο εκεί είναι κάποιος που περιμένει αγωνιωδώς να τον πάνε στην παραλία.
Όχι, λοιπόν, δεν αναφέρομαι σε αυτό το είδος του συνεδρίου, όπου προωθούνται τα σύνορα της ιατρικής επιστήμης και εκπαίδευσης, και όπου ακόμα και τα καρπούζια στο γεύμα φέρουν σφραγίδα με το όνομα του ‘‘ισχυρότερου Η1 αναστολέα στη Γη’’ ή όπου, ακόμα και όταν πηγαίνεις για ύπνο, βρίσκεις κάτω από το μαξιλάρι σου φυλλάδιο με τις ίδιες φράσεις – για να σου θυμίσουν πως ‘‘συγκριτικά με άλλα φάρμακα, δεν προκαλεί ζαλάδα και υπνηλία’’.

Ένα «ευχαριστώ»
Όχι, αυτή ήταν μια μεγαλόψυχη, απροκατάληπτη προσφορά προς τη σκληρά εργαζόμενη ιατρική κοινότητα. ‘‘Ένας απλός τρόπος να σας πούμε ευχαριστώ’’, όπως μου είχε εξηγήσει ο αντιπρόσωπος. Η εταιρεία και τα συμφέροντά της σίγησαν μπροστά στην απόλαυσή μας. Για να πούμε την αλήθεια, το όνομα της εταιρείας το συναντήσαμε σε δύο διακριτικά σημεία. Για παράδειγμα, η εταιρεία είχε νοικιάσει ένα τρένο για λογαριασμό μας και, καθώς επιβιβαζόμασταν, αντιληφθήκαμε πως ολόκληρο το τρένο έφερε το όνομα της εταιρείας. Μας πληροφόρησαν, μάλιστα, πως το ίδιο τρένο ταξίδευε και την εποχή του Λώρενς της Αραβίας, και πήγαινε μέχρι τη Μέκκα.
Το τοπίο ήταν γαλήνιο και μας ενέπνεε, η έρημος ήταν καταπληκτική. Και τότε είδαμε σκόνη πίσω απ’ τους λόφους. Δεν επρόκειτο για κάποια καταιγίδα. Δέκα Βεδουίνοι πολεμιστές έκαναν την εμφάνισή τους με τα τουφέκια στο χέρι. Κάποιοι από εμάς προχωρήσαμε προς την ανοιχτή πλευρά του τρένου για να τους δούμε καλύτερα και να τραβήξουμε φωτογραφίες. Το τρένο πήγαινε σχετικά αργά και τα άλογά τους σύντομα βρέθηκαν να καλπάζουν δίπλα μας. ‘‘Σαν σε ταινία!’’ αναφώνησε μια γιατρός, τραβώντας ασταμάτητα φωτογραφίες.
Δεν είχε προλάβει να μιλήσει, και ο αρχηγός των Βεδουίνων πλησίασε, την άρπαξε απ’ τη μέση και, παρά τα ουρλιαχτά της, την έβαλε να καθίσει μπροστά του πάνω στο άλογο. Μια φίλη της απήχθη από έναν άλλο πολεμιστή, με μαύρη μακριά γενειάδα. Δεν ξέρω τι θα είχε κάνει ο Λώρενς της Αραβίας στη θέση μας, πάντως εμείς μείναμε να παρακολουθούμε την απαγωγή με δέος, προσπαθώντας να σκεφτούμε τι θα έκανε ο Ποπάι αν αυτό συνέβαινε στην Όλιβ. Κάποιοι από μας αρχίσαμε να φωτογραφίζουμε τους Βεδουίνους καθώς απομακρύνονταν. Οι αντιπρόσωποι τότε μας εξήγησαν πως οι γυναίκες θα ήταν μια χαρά, και πως θα τις ξαναβλέπαμε στο ξενοδοχείο, εκτός κι αν στ’ αλήθεια ξετυλιγόταν κάποια ιστορία αγάπης στο μεταξύ.

Ευχαριστίες
Οι ιδέες για αυτή την ιστορία ανήκουν στις ανώνυμες ιδιοφυΐες που εργάζονται στα τμήματα προώθησης και διαφήμισης μιας ισχυρής φαρμακευτικής εταιρείας. Χωρίς τις γελοίες ιδέες τους, αυτό το γελοίο άρθρο δεν θα είχε γραφτεί ποτέ. Δεν θα αναφέρουμε το όνομα της εταιρείας – έτσι κι αλλιώς βρίσκεται παντού, αν και, ομολογουμένως, δεν έχει ακόμα βαφτίσει τον υπόγειο σιδηρόδρομο του Λονδίνου με το όνομά της. Μόνο ο Ι.Α.Γ. είχε την τύχη να ζήσει την ‘‘αραβική εμπειρία’’ – συνέγραψε ένα προσχέδιο και συνεισέφερε στο υλικό. Η ιδέα για τη συγγραφή του υλικού με τη μορφή επιστημονικής μελέτης ανήκει στον Ι.Π.Α.Ι., ο οποίος, πέρα από το ότι επινόησε το ύφος, έγραψε την περίληψη, επέκτεινε το προσχέδιο και συνέλαβε τον τίτλο».

Επίλογος «Π»:
«Τα σπίτια των γιατρών και των δικηγόρων είναι φτιαγμένα από το δέρμα των πελατών τους» λέει η λαϊκή θυμοσοφία… Των φαρμακευτικών εταιρειών από τι είναι φτιαγμένα;

ΕΠΙ ΥΠΟΥΡΓΙΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ: 180.000 ευρώ για καρκίνο του μαστού στους… άνδρες!

Του Δ. ΚΕΜΠΕ

Μεγάλες διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση χορήγησης από το ΕΣΠΑ 180.000 ευρώ σε ερευνητικό πρόγραμμα για τον καρκίνο του μαστού στους άνδρες (!) από το υπουργείο Υγείας τον περασμένο Μάιο, επί υπουργίας Α. Λοβέρδου. Σύμφωνα με το έγγραφο που αποκαλύπτει σήμερα το «Π», τα λεφτά δόθηκαν την επίμαχη περίοδο, η απόφαση αναρτήθηκε στον ηλεκτρονικό κόμβο «Διαύγεια», αλλά δεν φέρει ούτε ημερομηνία, ούτε αριθμό πρωτοκόλλου! Η έρευνα, που ανατέθηκε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, είναι άγνωστο σε ποιο στάδιο βρίσκεται, ποια αποτελέσματα έχει μέχρι σήμερα και με ποια εξειδικευμένη υλικοτεχνική υποδομή διενεργείται. Όπως αναφέρεται στο σύνολο των επιστημονικών εγχειριδίων, η πάθηση είναι πολύ σπάνια στους άνδρες, ενώ δεν υπάρχει καν στατιστικό δείγμα για τους Έλληνες.
Κι όμως το υπουργείο, εν μέσω δεινής οικονομικής κρίσης, διένειμε τέτοιο ποσό, άγνωστο για ποιον λόγο και με ποια σκοπιμότητα. Όπως επισημαίνουν στο «Π» οι εκπρόσωποι του ιατρικού κόσμου, τόσο εξειδικευμένες έρευνες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν στη χώρα μας, ενώ μηδενική είναι μέχρι σήμερα η συμβολή των Ελλήνων επιστημόνων στη διεθνή βιβλιογραφία για τη συγκεκριμένη πάθηση. Σε κάθε περίπτωση, γεννώνται απορίες και για την ενταλματοποίηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες ενός τέτοιου εγγράφου που δεν φέρει υπογραφές, ημερομηνίες και αποδεικτικά στοιχεία παράδοσης - παραλαβής.
Το θέμα αποτελεί αντικείμενο ευρύτατου σχολιασμού από την ιατρική κοινότητα, καθώς έχει δημοσιευτεί με ειρωνικό τόνο σε διάφορες ηλεκτρονικές σελίδες του κλάδου, αλλά δεν δόθηκε προσοχή στα ελλιπή στοιχεία του εγγράφου. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για πλαστό έγγραφο, όμως, διάψευση από την πλευρά του Α. Λοβέρδου ή έστω κάποια επεξήγηση δεν έχει εκδοθεί.