Όλα τα παραμύθια της ζωής έχουν πάντοτε ένα αίσιο τέλος… Αυτό λέει ο ισχύων κανόνας των παραμυθιών από συστάσεως κόσμου. Όπως σε κάθε κανόνα, όμως, έτσι κι εδώ, υπάρχουν οι εξαιρέσεις.
Η περίπτωση του φτωχόπαιδου που ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα από την Ακαδημία Πλάτωνος, πριν από πενήντα χρόνια, και έφτασε να είναι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μεταξύ των δέκα καλύτερων και ισχυρότερων επιχειρηματιών, ήταν μια ζωή σαν παραμύθι. Κάποιοι, όμως, αποφάσισαν -καθώς τέλειωνε το παραμύθι- να δώσουν ένα κακό τέλος και να του επιφυλάξουν ένα ατιμωτικό φινάλε… Οι εχθροί πάντα καραδοκούσαν στην πορεία του και επιχείρησαν πολλές φορές να την ανακόψουν!

Ο πρωταγωνιστής αυτού του παραμυθιού είναι ο επιχειρηματίας Δημήτρης Κοντομηνάς. Γεννήθηκε σε φτωχογειτονιά της Αθήνας, σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε μια στενόκαρδη και μικρόκαρδη Ελλάδα. Ευτύχησε να έχει καλούς και διορατικούς γονείς, τον καλό καγαθό κυρ Παναγιώτη και την ευγενική, καλόκαρδη και εξυπνότατη Μαρία!

Αυτή η μάνα δεν υπήρξε απλά και μόνο η γεννήτρα και η τεχνήτρα της ζωής του, αλλά και η αιτία που του άλλαξε τη μοίρα… Αφού τον έσπρωξε από νωρίς στην εκμάθηση ξένων γλωσσών -γεγονός πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη- του έφτιαξε η ίδια τα χαρτιά του για να μεταβεί στο AUB, το φημισμένο αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βυρηττού. Αυτό του άνοιξε τους δρόμους και άλλαξε το πεπρωμένο του.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς δημιουργήθηκε από το μηδέν και έγινε πολύ σύντομα δακτυλοδεικτούμενος. Ο μέντοράς του, ο σοφός και μεγαλεπήβολος επιχειρηματίας Αλέξανδρος Ταμπουράς, όταν του ζητούσαν να πει μία λέξη για το «φαινόμενο Κοντομηνά», έλεγε ότι «ο άνθρωπος αυτός γεννήθηκε με άστρο». Ο Κοντομηνάς είχε εξομολογηθεί κάποτε: «Στην οικογένειά μου δεν μιλούσαμε για επιχειρήσεις, αλλά εγώ, με έναν περίεργο τρόπο, λες και το είχα στο DNA μου».

Ναι, είχε άστρο ο Κοντομηνάς και μάλιστα αυτό το άστρο τον καθοδηγούσε πάντα σωστά και από επιτυχία σε επιτυχίες…
Δεν θα αναλύσω διεξοδικά το πλουσιότατο βιογραφικό τού εν λόγω δοκιμαζόμενου, τη στιγμή αυτήν, επιχειρηματία. Θέλω, όμως, να σταθώ σε κάποιους ανθρώπινους σταθμούς της πολυκύμαντης και πολυσχιδούς πορείας του και να καταθέσω κάποιες προσωπικές μαρτυρίες.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς είναι ένας βαθύτατα ανθρώπινος επιχειρηματίας. Μπορεί να ανήλθε με ευκολία όλα τα δώματα της κοινωνίας και της επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά δεν ξέχασε ποτέ την ταπεινή καταγωγή του. Οσο, μάλιστα, οι γονείς του ζούσαν στο πατρικό του σπίτι στην Ακαδημία Πλάτωνος, περνούσε συχνά (και δύο φορές την εβδομάδα) για να τους δει. Τη συνήθεια αυτήν τη συνέχισε και μετά, όταν οι γονείς του μετακόμισαν και διέμεναν με την κόρη τους –την αδελφή του Δημήτρη Κοντομηνά- στα βόρεια προάστια. Κι όταν ερωτάτο γιατί συνεχίζει να πηγαίνει στην παλιά του γειτονιά, απαντούσε: «Για να θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια και για να μην ξεχνώ την περιοχή όπου γεννήθηκα».

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς υπήρξε μέγας φιλάνθρωπος!

Ήταν πάντα με το χέρι στην τσέπη, έτοιμος να βοηθήσει και να στέρξει κάθε αναξιοπαθούντα συνάνθρωπο που είχε ανάγκη. Και αυτό το έκανε όχι μόνον για τους εργαζομένους στις επιχειρήσεις του, αλλά και για όποιον άλλον του χτυπούσε την πόρτα και είχε πραγματικά ανάγκη. Και το σπουδαίο είναι ότι αυτά που έκανε τα έκανε χωρίς να θέλει να γίνεται γνωστό το όνομά του. Τι να θυμηθώ και τι να πρωτογράψω…

Αξίζει να αναφέρω ένα περιστατικό που το έζησα προσωπικά. Ενα κορίτσι ανήλικο ασθένησε βαριά και έπρεπε να μεταβεί στην Αμερική για θεραπευτικούς λόγους. Είχε λήξει το οικογενειακό ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχε ο πατέρας του παιδιού και έτσι η μετάβασή του καθίστατο αδύνατη για οικονομικούς λόγους. Τότε ο Κοντομηνάς έλυσε τον γόρδιο δεσμό… Ανέλαβε τα έξοδα του παιδιού αυτού ο ίδιος προσωπικά. Το παιδί ξεπέρασε τον κίνδυνο και ήλθε πίσω στην Ελλάδα υγιές. Ο πρώτος που ζήτησε να δει τότε ήταν ο Κοντομηνάς. Ηταν μια συγκινητική στιγμή η συνάντησή τους που ακόμη τη θυμάμαι… Το κορίτσι αυτό, όταν περάτωσε τις σπουδές του, προσελήφθη στον τότε ισχυρό όμιλο επιχειρήσεων Κοντομηνά.

Τα δώρα της καρδιάς δεν παζαρεύονται…

Υπήρξε πολύ στενός φίλος του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου από την πρώτη στιγμή που γνωρίστηκαν στον Βόλο, στα εγκαίνια ενός υποκαταστήματος της ασφαλιστικής του εταιρείας. Και από τότε «κόλλησαν». Είχαν μία πολύ καλή επικοινωνία που εξελίχθηκε σε μια άριστη και ανιδιοτελή φιλία. Και τι δεν άκουσε και ο ένας και ο άλλος γι’ αυτήν τη σχέση… Και όμως, πορεύτηκαν μαζί ως καλοί φίλοι μέχρι το τέλος και αντιμετώπισαν αγέρωχοι τις όποιες κακόπιστες κριτικές και τις κατευθυνόμενες επιθέσεις που δέχθηκαν. Κι όταν ο Χριστόδουλος έγινε Αρχιεπίσκοπος, ο Δημήτρης ήταν κοντά του σε όλα και του συμπαραστάθηκε χωρίς ανταλλάγματα.

Ευθύς ως εξελέγη Αρχιεπίσκοπος ο Χριστόδουλος, ανέλαβε μυστικά και διακριτικά με προσωπικά του χρήματα την εκ βάθρων ανακαίνιση της αρχιεπισκοπικής κατοικίας στο Παλαιό Ψυχικό. Και όταν αργότερα η Εκκλησία έκανε μειοδοτικό διαγωνισμό για να ασφαλίσει κινητή και ακίνητη περιουσία και ζητήθηκε και από την εταιρεία συμφερόντων Κοντομηνά να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, εκείνος αρνήθηκε πεισματικά με το εξής επιχείρημα: «Μα, τι λέτε τώρα; Να πάρουμε τη δουλειά εμείς και μετά να λένε ότι γι’ αυτό είμαι τόσα χρόνια φίλος σας; Τα δώρα της καρδιάς δεν παζαρεύονται».

Εως πότε η Ελλάδα θα τρώει τα παιδιά της;

Στη δεκαετή αρχιεπισκοπία του ο Χριστόδουλος ήλθε πολλές φορές αντιμέτωπος με πολλούς πειρασμούς. Ο  Κοντομηνάς ήταν πάντα στο πλευρό του, ενισχύοντάς τον ηθικά και πραγματικά. Σήμερα που δοκιμάζεται ο Κοντομηνάς, αν ο Χριστόδουλος ήταν κοντά μας, θα ήταν στο πλευρό του και θα έλεγε προς πάσα κατεύθυνση το αυτονόητο: Εως πότε η Ελλάδα θα τρώει τα παιδιά της; Πόσο μικρόκαρδη και στενόκαρδη μπορεί να είναι μια χώρα, όταν διώκει τα φωτεινά μυαλά της; Πόσο άδικη μπορεί να είναι η Δικαιοσύνη αυτής της χώρας, που διώκει έναν άνθρωπο που για δεκαετίες τώρα έχει δώσει μέσα από τις επιχειρήσεις του θέσεις εργασίας σε χιλιάδες ανθρώπους και έχει φέρει εκατομμύρια ευρώ στη χώρα από τις πωλήσεις των εταιρειών του; Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος αυτός να στοχοποιείται σήμερα για κάποια θέματα και πράξεις που, όταν ετελούντο, ήταν απολύτως νόμιμες; Ποια σκοπιμότητα μπορεί να το επιβάλλει αυτό;

Δηλαδή, σε μία πενταετία από σήμερα, όταν κληθεί η Δικαιοσύνη -γιατί κάποιοι θα το ζητήσουν- να κρίνει τις αγοραπωλησίες εταιρειών του Δημοσίου προς ιδιώτες, θα διωχθούν οι αγοραστές ως ευνοημένοι και ως ένοχοι παράνομων ενεργειών; Και δεν πάω μακριά… Ο ΟΠΑΠ, ήδη, είναι στο στόχαστρο πολλών για την ταχύρρυθμη αγοραπωλησία του. Τι θα γίνει στην περίπτωση αυτή;

Ο Κοντομηνάς είναι η μοναδική περίπτωση επιχειρηματία ενός ανθρώπου που από παιδί έπιανε χώμα και αυτό γινόταν χρυσάφι… Συνάντησε πολλά εμπόδια, διαβόλους και τριβόλους που προσπαθούσαν να του τη φέρουν… Σήμερα ασθενής καθώς είναι, αναμένει στο δωμάτιο του νοσοκομείου…