Slider Πολιτική Συνεντεύξεις

Άγγελος Συρίγος στο «Π»: Εάν υπάρξει πολεμική σύγκρουση θα είμαστε μόνοι μας!

«Οι συμμαχίες μετρούν για την αποτροπή μιας πολεμικής συγκρούσεως και για την ειρήνευση μετά», τονίζει, μιλώντας στο «Π», ο βουλευτής της ΝΔ στην Α΄ Αθηνών και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Άγγελος Συρίγος, προσθέτοντας ότι, σε μια ενδεχόμενη σύγκρουση, η Ελλάδα θα είναι μόνη της. Συνεπώς, υπογραμμίζει, δεν είναι αρκετό να επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο μόνο λεκτικά. Τονίζει, δε, ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να ασκεί διαρκή και ασφυκτική πίεση στην περιοχή, στην προσπάθεια να αποκομίσει κέρδη.

Φαίνεται ότι ο δρόμος μετά τη Διάσκεψη του Βερολίνου είναι ανηφορικός. Μπορεί η Ελλάδα να είναι μέρος μιας ειρηνευτικής διαδικασίας;

Η έκταση που πήρε η μη συμμετοχή μας στη Διάσκεψη του Βερολίνου δείχνει τη στρεβλή εικόνα που έχουμε και για τη χώρα μας αλλά και για τον τρόπο που λειτουργούν οι διεθνείς σχέσεις. Πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας τρία στοιχεία. Κατ’ αρχάς ανακαλύψαμε τη διαδικασία ειρηνεύσεως του Βερολίνου πολύ αργά, μόλις τον Σεπτέμβριο του 2019. Κατά δεύτερο λόγο, η Διάσκεψη αφορούσε στην ειρήνευση στη Λιβύη, ενώ η απαίτησή μας να συμμετάσχουμε αφορούσε σε ένα θέμα που δεν ενδιέφερε τη Διάσκεψη: το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης. Τέλος, ποια επιρροή ασκούμε στη Λιβύη για να μπορούμε να επηρεάσουμε τους εκεί συσχετισμούς δυνάμεων και να θέλουν να μας δεχθούν με το καλημέρα σε μία τέτοια Διάσκεψη; Δυστυχώς ή ευτυχώς μηδενική. Μετά την εκδήλωση ενδιαφέροντος σε συνδυασμό με τη φασαρία που έγινε, εκτιμώ ότι σε επόμενο στάδιο θα συμμετάσχουμε κι εμείς στη διεθνή διαδικασία ειρηνεύσεως στη Λιβύη.

Φαίνεται ότι το μνημόνιο Άγκυρας – Τρίπολης δεν «καίει» τη διεθνή κοινότητα. Πώς μπορεί να αναγνωριστεί, εν τέλει, η ακυρότητα του μνημονίου;

Το μνημόνιο είτε θα καταπέσει σε κάποιο διεθνές δικαστήριο είτε θα καταγγελθεί από κάποιον από τους υπογράφοντες. Η πρώτη πιθανότητα υπό τις παρούσες συνθήκες είναι μηδενική. Πρέπει να υπάρχει συναίνεση των άμεσα ενδιαφερόμενων κρατών για δικαστική προσφυγή. Επομένως, απομένει η καταγγελία από μία άλλη λιβυκή κυβέρνηση, καθ’ ότι είναι βέβαιον ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να το καταγγείλει. Για αυτόν τον λόγο η Ελλάδα αποδίδει μεγάλη σημασία στην κυβερνητική αλλαγή στη Λιβύη. Αντιστοίχως και η Τουρκία, που γνωρίζει το πρόβλημα, πιέζει να συμμετέχει στο νέο κυβερνητικό σχήμα και ο εκλεκτός της, Σάρατζ. Ευελπιστεί ότι έτσι θα αποτρέψει την πιθανότητα καταγγελίας.

Μήπως η Ελλάδα στην εξωτερική της πολιτική πρέπει να αλλάξει στρατηγική προσέγγιση; Η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου είναι αρκετή;

Θα έλεγα ότι επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο μόνο σε λεκτικό επίπεδο. Αυτό δεν είναι αρκετό. Εάν εφαρμόζαμε το Διεθνές Δίκαιο στην πράξη, τα πράγματα θα ήσαν διαφορετικά. Δεν θα είχαμε χωρικά ύδατα 6 μιλίων, που μας κατατάσσουν σε μοναδική περίπτωση κράτους παγκοσμίως, δεν θα είχαμε το διεθνές παράδοξο εναέριου χώρου 10 μιλίων και χωρικών ύδατων 6 μιλίων, θα προστατεύαμε τον θαλάσσιο πλούτο και το φυσικό περιβάλλον και πέραν των χωρικών μας υδάτων, μέσω αλιευτικής ζώνης ή ΑΟΖ κ.λπ. Όλα αυτά βεβαίως απαιτούν και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Και τούτο, δηλαδή το Διεθνές Δίκαιο, ποιείν, κακείνο, δηλαδή τις Ένοπλες Δυνάμεις, μη αφιέναι.

Ο νεο-οθωμανισμός του Ερντογάν συνεχίζεται. Ποια επόμενα βήματα πρέπει να περιμένουμε; Για παράδειγμα, επίκειται κάποια εξόρυξη πέριξ της Κρήτης;

Η Τουρκία τον τελευταίο καιρό αναφέρεται διαρκώς στη «Γαλάζια Πατρίδα». Είναι η νεο-οθωμανική της αντίληψη για την ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει με ενιαίο τρόπο την Ελλάδα και την Κύπρο. Τελικός της στόχος είναι να καταδείξει διεθνώς ότι της ανήκουν όλες οι θαλάσσιες περιοχές από την Κρήτη έως την Πάφο. Προς τον σκοπό αυτόν κινείται αφενός διπλωματικά. Καταθέτει χάρτες με περιοχές όπου θα προχωρήσει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες. Παράλληλα επιχειρεί να συνάψει συμφωνίες με όσα από τα κράτη της περιοχής μπορεί, όπως έγινε με τη Λιβύη. Αφετέρου κινείται επί του πεδίου, διεξάγοντας έρευνες στην περιοχή με σεισμολογικά και γεωτρητικά σκάφη. Κινείται μάλιστα με ιδιαίτερη ταχύτητα. Σε αυτήν τη φάση θα συνεχίσει τις γεωτρήσεις νοτίως της Κύπρου. Στην Κρήτη και στο Καστελόριζο επιθυμεί να προχωρήσει σε σεισμογραφικές έρευνες. Ανιχνεύει, όμως, τις προθέσεις της ελληνικής πλευράς. Δεν θέλει να οδηγηθεί σε πολεμική σύγκρουση. Προτιμά να κερδίζει μέσα από διαρκή και ασφυκτική πίεση παρά από αιφνίδια χτυπήματα που μπορεί να προκαλέσουν πολεμική σύγκρουση με τον αντίπαλο.

Είναι ισχυρές οι συμμαχίες μας, εφόσον η Τουρκία υπερβεί τα εσκαμμένα; Ή είμαστε μόνοι μας την ώρα της κρίσεως;

Ξεκινάμε πάντα από την παραδοχή ότι την ώρα της κρίσεως, εφόσον αυτή περιλαμβάνει πολεμική σύγκρουση, θα είμαστε μόνοι μας. Έχω βαρεθεί να ακούω τι θα κάνουν οι Ισραηλινοί ή οι Αμερικανοί εάν η Τουρκία βγάλει κάποιο γεωτρητικό ή σεισμογραφικό σκάφος. Το κρίσιμο είναι τι θα κάνουμε εμείς. Δεν πρόκειται να έλθουν Λουξεμβουργιανοί πεζοναύτες να πολεμήσουν μαζί μας στο Καστελόριζο. Οι συμμαχίες μετρούν για την αποτροπή μίας πολεμικής συγκρούσεως και για την ειρήνευση μετά. Επίσης πρέπει να ξεφύγουμε από το σχήμα ότι οι σύμμαχοί μας ή οι μεγάλες δυνάμεις θα μας βοηθήσουν να βρούμε το δίκιο μας με την Τουρκία. Εάν ενδιαφέρεσαι για το Διεθνές Δίκαιο, σύρε στο διεθνές δικαστήριο, σου απαντούν εμμέσως πλην σαφώς. Οι μεγάλες δυνάμεις ενδιαφέρονται για τη σταθερότητα και τα συμφέροντά τους. Εάν τα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται από το Διεθνές Δίκαιο, θα το επικαλεσθούν. Εάν όχι, απλώς θα σιωπήσουν.

Συνέντευξη στον Γιώργο Ευγενίδη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa