Slider Παρασκηνιακά Πολιτική

Άρθρο-παρέμβαση του «Π»: Fast track σε όλα, για μια Ελλάδα νέα!

Ήταν νιος και γέρασε ο Βασίλης Κωνσταντακόπουλος μέχρι να δει ολοκληρωμένο το δημιούργημά του, το πασίγνωστο σήμερα «Costa Navarino» στην Πύλο.

Και έφυγε ο άνθρωπος από τη ζωή χωρίς να το πολυχαρεί… Χρειάστηκαν 28 ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που ξεκίνησε την κατασκευή του λαμπερού ξενοδοχειακού συγκροτήματος μέχρι την ευλογημένη ώρα που έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων. «Έφαγε» τη μισή ζωή του στα χαρακώματα κατά της γραφειοκρατίας. Τη δάμασε με το πείσμα του.

Όμως, αναρίθμητοι άλλοι επενδυτές είτε δεν πήραν την απόφαση να επιχειρήσουν στην Ελλάδα είτε εγκατέλειψαν την προσπάθειά τους τον πρώτο καιρό του εγχειρήματός τους, γιατί «είδαν» ότι θα καταστρέφονταν αν συνέχιζαν να ματαιοπονούν, έχοντας απέναντί τους το «τέρας» της ελληνικής γραφειοκρατίας. Θα ήταν ακραίο το παράδειγμα, αν αναφερόμασταν σε μεμονωμένη περίπτωση. Ωστόσο, είναι γενικευμένο το φαινόμενο και ανεκτίμητη η ζημιά στη χώρα. Αν Αμερικανοί, Καναδοί, Κινέζοι, Σαουδάραβες, Καταριανοί, Ρώσοι, Ινδοί, Ευρωπαίοι είχαν υλοποιήσει τις επενδυτικές προθέσεις τους, δεν θα είχαμε βιώσει επί 10ετία τα «αιμοσταγή» Μνημόνια των δανειστών μας.

Επιστρατεύουμε μία ακόμη γενικότερη αναφορά, που συζητείται κατά κόρον από Έλληνες οι οποίοι βιώνουν το αίσθημα της φορολογικής καταδίωξης και της κρατικής εχθρότητας όταν πρόκειται να «στήσουν» μια επιχείρηση. Σε κάθε συζήτησή μας λέμε ότι χιλιάδες είναι οι Έλληνες επιχειρηματίες που πήραν των ομματιών τους και μετέφεραν τις έδρες τους σε γειτονικές χώρες (Βουλγαρία, Αλβανία, Σκόπια, Σερβία, Ρουμανία κ.α.), γιατί εκεί βρίσκουν άμεση ανταπόκριση στο «στήσιμο» της εταιρίας τους και ευνοϊκό φορολογικό περιβάλλον.

Είναι αληθής αυτή η γενική αντίληψη και οφείλει να την ακυρώσει η νέα ελληνική κυβέρνηση. Στα προμνημονιακά χρόνια είναι γνωστό ότι η Ελλάδα «τζιράριζε» ετησίως 280 δισ. ευρώ. Το ΑΕΠ τα τελευταία 10 χρόνια μειώθηκε κατά 25%. Ακόμη και μπακαλοτεφτέρια να διατηρείς, ο κοινός νους υπαγορεύει να μπούμε σε αυξητική τροχιά του τζίρου. Τέτοια αύξηση, όμως, δεν έρχεται αν συνεχίσουμε να τρώμε τις σάρκες μας…

Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας προϋποθέτει την ύπαρξη κράτους με σωστή δόμηση, φιλικού προς τον πολίτη, γρήγορου και ευέλικτου στις συναλλαγές του, και με δραστικό υποβοηθητικό ρόλο στον αναπτυξιακό προσανατολισμό της χώρας.

Υπό αυτή την έννοια, ασφαλώς λέμε «ναι» στη fast track προσέγγιση της επένδυσης-μαμούθ στο Ελληνικό, επικροτούμε την κυβερνητική αποφασιστικότητα, αλλά και αναμένουμε την εμπέδωση μια αντίστοιχης συμπεριφοράς για το σύνολο των επενδυτικών προτάσεων. Τούτο, δε, επιτυγχάνεται με απλούστευση των διαδικασιών για την υλοποίηση μιας επένδυσης και με χρόνια φορολογική σταθερότητα.

Το μεγάλο στοίχημα, λοιπόν, απευθυνόμενοι σε διεθνή ώτα, είναι να πείσουμε ότι η μεταπολιτευτική «δόμηση» των ελπίδων μας για μια καλύτερη ζωή ήταν «αυθαίρετη» και, έχοντας πάρει το μάθημά μας, μπαίνουμε πλέον στα καλούπια μια κρατικής κανονικότητας. Αδόκιμη μεν, ίσως και κυνική είναι η άποψη ότι η Ελλάδα είναι «μαγαζί γωνία». Είναι, ωστόσο, μια άποψη την οποία ενστερνίζεται ‒φυσικά με τη δική του, κομψή διατύπωση‒ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, και προφανώς έχει δίκιο. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρούμε ότι έχουν σχεδιαστεί η ανακαίνιση του κράτους και η σχέση του με τους πολίτες.

Πρόκειται, αναμφίβολα, για φιλόδοξο πρότζεκτ, γιατί ουδέποτε στο παρελθόν επιχειρήθηκε, με πείσμονα διάθεση, κάτι τέτοιο. Για λόγους που δεν είναι της παρούσης, ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη «ύμνησε» τη διαφθορά, ενώ η επανίδρυση του κράτους από τον Κώστα Καραμανλή υπονομεύτηκε από τη διαπλοκή, αλλά και μέσα από την παράταξή του.

Στην περίπτωση του ελληνικού κράτους έχει απαντηθεί ότι «η κότα έκανε το αβγό» και όχι το αντίστροφο. Το κράτος, υπό την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του, ήταν εκείνο που γιγάντωσε την καχυποψία της ελληνικής κοινωνίας στο πρόσωπό του, με πολλά «ηλίθια» καμώματά του.

Από το κράτος, κοντολογίς, θα κριθεί το μέλλον του τόπου. Θα καθυποτάξει τη γραφειοκρατία; Θα πάψει να μοιράζεται με την Εφορία το εισόδημα των νομοταγών πολιτών, επειδή λείπουν από τα κρατικά ταμεία τα λεφτά των φοροδιαφευγόντων; Θα εξαλείψει την ταλαιπωρία στην απονομή των εκκρεμών συντάξεων; Θα πληρώνει (ή θα συμψηφίζει) ταχέως τις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες; Θα απονέμει έγκαιρα δικαιοσύνη; Θα τιθασεύσει την απίστευτη εκμετάλλευση στην αγορά εργασίας; Θα εμπεδωθεί αίσθημα ασφάλειας από τον Έβρο μέχρι τη Γαύδο;

Είναι πολλές οι εκκρεμότητες από τις οποίες θα κριθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι, εν πολλοίς, λυμένα αυτά τα προβλήματα.

Εμείς είμαστε εκείνοι που δεν θέλησαν τα τελευταία 40 χρόνια να κάνουν την «επανάσταση της λογικής». Κατά τα φαινόμενα, ευτυχώς, είναι στόχος της νέας κυβέρνησης. Έχει στον νου της να μειώσει το κρατικό κόστος παραγωγής, να αλλάξει υπέρ μας το ισοζύγιο εισαγωγών – εξαγωγών, να δώσει βάρος στον πρωτογενή τομέα και στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Καλά και άγια τα πρωτογενή πλεονάσματα και τα «μαξιλάρια», όταν μάλιστα έχουμε βιώσει τις οδυνηρές συνέπειες μια πρωτοφανούς κρίσης, όμως οι απαιτήσεις της δεινοπαθούσας ελληνικής κοινωνίας δεν εξευμενίζονται από όποια αριθμητικά και λογιστικά «επιτεύγματα». Αντιθέτως, η διαμόρφωση κατάλληλου περιβάλλοντος, με κράτος ισχυρό, λειτουργικό και αποτελεσματικό, είναι το θεμέλιο για να δομηθεί η πολυπόθητη ανάπτυξη πάνω σε αξιόπιστο και σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa