Δημοσκοπικά, οι «μήνες του μέλιτος» για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να κυμαίνεται στο 18%-22%, ενώ τους ΑΝΕΛ να είναι κάτω και από τις 2 ποσοστιαίες μονάδες. Ακόμη και η Ελληνική Λύση βρίσκεται πιο πάνω. Οι περισσότεροι δείκτες των κυβερνητικών πολιτικών έχουν μειωθεί. Εσωστρέφεια, γκρίνια, ανορθόδοξα χτυπήματα, ανασφάλεια πολιτών, στοιχεία διαφθοράς στο μεταναστευτικό, αμφισημία σε συμφωνίες εθνικών θεμάτων, κόπωση προσώπων συμπληρώνουν το «παζλ» της κυβερνητικής φθοράς.

Τα κυβερνητικά λάθη διαδέχονται το ένα το άλλο, οι μετεκλογικές τους αντιφάσεις διογκώνονται συνεχώς και η αγωνία για την έξοδο στις αγορές και την κατάληξη της Συμφωνίας των Πρεσπών έχει χτυπήσει «κόκκινο».

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός παραμένει το ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης, ο τροφοδότης λογαριασμός των δημοσκοπικών ευρημάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Η φθορά φαίνεται να τον αγγίζει λιγότερο, παρότι δεν «ευνοείται» από ανέφελη κριτική των μέσων ενημέρωσης. Σε πλέον επώδυνες κυβερνητικές επιλογές, όπως μείωση των συντάξεων, διαμάχες υπουργών, παραλήρημα φραστικών και άλλων ατοπημάτων πρωτοκλασάτων υπουργών του, δεν παίρνει θέση και τους αφήνει να βγάζουν το φίδι από την τρύπα, μόνοι τους.

Το παίζει σοβαρός και απόμακρος από τη σκληρή καθημερινότητα. Άλλωστε, μόνο αυτός είναι ισόβιος και οι «λοιποί» αναλώσιμοι. Και δεν χωράει αμφιβολία γι’ αυτό. Μόνος του κρατάει όλη την ομάδα στο γήπεδο της πολιτικής και «παίζει» να κερδίσει και το παιχνίδι.

Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

Μοιάζει με τον μαέστρο που θέλει να διευθύνει μια ορχήστρα, στην οποία ο κάθε μουσικός παίζει τον δικό του ρυθμό και φαλτσάρει διαρκώς.

Παρ’ όλα αυτά, βαράνε τα νταούλια ασυντόνιστα κι ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων ψηφοφόρων χορεύει στον ρυθμό του ζουρνά των ξένων φίλων μας.

Φυσικά, η αποτυχία της ορχήστρας είναι δεδομένη και όταν θα έρθει η ώρα των εκλογών, θα στείλει τον λογαριασμό στον μαέστρο, έστω κι αν εκείνος έκανε τα πάντα για να φέρει σε πέρας την παράσταση.

Η ημερομηνία λήξης της αρχηγίας του από κυβέρνηση και από το κόμμα είναι προδιαγεγραμμένη.

Η πολυεπίπεδη κρίση που μαστίζει τη χώρα, με την απρόσμενη συνέχεια της, θα επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τα κριτήρια επιλογής των πολιτικών από τους πολίτες. Το νοσηρό πολιτικό κλίμα που ζούμε μεταπολιτικά και οι παρενέργειές του, νομοτελειακά θα εκλείψουν, διαφορετικά θα εκλείψει η χώρα.

Νέα πολιτικά κύτταρα, υγιή και απαλλαγμένα από τις παθογένειες του σημερινού πολιτικού συστήματος, θα αποτελέσουν το αντιβιοτικό για την ίαση της κοινωνίας μας.

Οι πολίτες θα στραφούν σε πρόσωπα που προσφέρουν «λογικές και συναισθηματικές διασφαλίσεις».

Οι νέοι πολιτικοί μας πρέπει να «επικοινωνήσουν ξανά» με τους πολίτες, να χτίσουν νέες σχέσεις εμπιστοσύνης, με νέο, πιο ξεκάθαρο positioning, με νέες καινοτόμες ιδέες και πειστικές απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας.

Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η «επανεκκίνηση» της εικόνας του σύγχρονου πολιτικού είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Γιατί ένας νέος «Αλέξης» καιροφυλακτεί και εγκυμονεί νέους κινδύνους.

του Θανάση Παπαμιχαήλ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

Σχολιάστε ...