Η Αττική έζησε μέσα σε δύο χρόνια δύο μεγάλες καταστροφές, που κόστισαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές.

Οι περσινές πλημμύρες της Δυτικής Αττικής και οι καταστροφικές πυρκαγιές στη Δυτική και Ανατολική Αττική τη βδομάδα αυτήν είχαν τραγικό απολογισμό.

Δεκάδες συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους κι ακόμη περισσότεροι τραυματίστηκαν σοβαρά ή λιγότερο σοβαρά.

Χάθηκαν περιουσίες αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ενώ οι καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες και θα περάσουν πολλά χρόνια για να αποκατασταθούν, αν αποκατασταθούν.

Μετά από τόσο μεγάλες τραγωδίες, το να αναλωνόμαστε σε απόδοση πολιτικών ευθυνών αποτελεί πολυτέλεια και χάσιμο χρόνου. Οι ανούσιες μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις μετά από μια καταστροφή έχει αποδειχθεί ότι δεν οδηγούν πουθενά.

Δυστυχώς, το πολιτικό σύστημα της χώρας μας δεν έχει αντιληφθεί την αξία της Πολιτικής Προστασίας. Και δεν αποτελεί προτεραιότητα.

Σε όλα όμως τα σοβαρά και οργανωμένα κράτη, η πολιτική προστασία υπηρετεί έναν στόχο: την προστασία των πολιτών από φυσικές ή ανθροπωγενείς καταστροφές. Αλλά και από καταστροφές που μπορεί να είναι τεχνολογικές, βιολογικές, χημικές, κ.λπ., που μπορεί να προκληθούν σε καιρό ειρήνης και να προκαλέσουν καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης.

Ουσιαστικά, η πολιτική προστασία είναι ένα σημαντικό κομμάτι της άμυνας ενός οργανωμένου κράτους, σε καιρό ειρήνης. Δεν είναι μια ακόμη δημόσια υπηρεσία, που μάλιστα υποχρηματοδοτείται, γιατί προφανώς θεωρείται πολυτέλεια σε καταστάσεις δημοσιονομικής κρίσης, όπως αυτές που αντιμετωπίζει η χώρα τα τελευταία χρόνια.

Η καταστροφή στην Αττική έφερε την ώρα της «εθνικής αφύπνισης».

Η επένδυση στην πρόληψη, την ασφάλεια και την πολιτική προστασία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι εθνική ανάγκη.

Zούμε καθημερινά έναν ακήρυκτο πόλεμο γι’ αυτό η ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών, η εμπέδωση της πολιτικής και κοινωνικής σταθερότητας, η ενίσχυση του κύρους του κράτους και των θεσμών του είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητα.

Δεν μπορεί να υπάρξουν ανάπτυξη και επενδύσεις σε μια χώρα που δεν είναι ασφαλής. Δεν θα προσελκύουμε και στο μέλλον τουρίστες, αν δεν είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε το περιβάλλον και το φυσικό πλούτο μας.

Δεν θα αναβαθμιστεί ο γεωπολιτικός μας ρόλος, αν οι γείτονες και «φίλοι» μας γνωρίζουν ότι δεν είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε τον τόπο μας από κάθε κίνδυνο, όποιος κι αν είναι αυτός, από όπου κι αν προέρχεται.

Η χώρα χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο πολιτικής προστασίας, που θα δίνει βάρος στην πρόληψη, θα είναι ρεαλιστικό, θα εφαρμόζεται εθνικά αλλά και τοπικά. Είναι ο τρόπος για να βγούμε νικητές από τον πόλεμο που βιώνουμε καθημερινά, σε εποχές περίεργες και ταραγμένες.

Είναι ο τρόπος «να κρατήσουμε κλειστές τις κερκόπορτες» που μπορεί να οδηγήσουν στην άλωση της Ελλάδος.

του Σωτήρη Παπαδημητρίου

Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...