Άρθρα

Ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε πρόσφατα η ΕΛΣΤΑΤ, περίπου ένας στους τρεις Έλληνες αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού. Παρά τη σχετική βελτίωση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, το 2017 το 31% του πληθυσμού αντιμετώπιζε συνθήκες φτώχειας ή σημαντικές υλικές στερήσεις.

Συγκεκριμένα, το ποσοστό των πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή με ετήσιο εισόδημα μικρότερο των 4.178 ευρώ ανά άτομο και 9.808 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο παιδιά κάτω των 14 ετών, ήταν 23,2% το 2017, ενώ φαίνεται να έχει περιοριστεί σε 18,5% μετά από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, όπως το κοινωνικό μέρισμα κ.ά. Πάνω από το 10% των πολιτών στερούνται στη διατροφή τους, το 30% σχεδόν δεν είναι σε θέση να απολαμβάνουν ικανοποιητική θέρμανση, ενώ πάνω από το 50% δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια έκτακτη δαπάνη.

Τα στοιχεία αυτά καθιστούν προφανή την ανάγκη για στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων, αλλά και την ανάγκη να ξεκινήσει ένας νέος αναπτυξιακός κύκλος για την ελληνική οικονομία, ο οποίος θα συνοδεύεται από ισχυρό και μετρήσιμο μέρισμα απασχόλησης.

Σήμερα, η ανεργία υποχωρεί, ωστόσο ένα μεγάλο ποσοστό των νέων θέσεων εργασίας αφορά μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση, με περιορισμένες αντίστοιχα αποδοχές. Στο πλαίσιο αυτό, ο περιορισμός του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας, κυρίως μέσα από τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, είναι ένα απαραίτητο μέτρο, που θα δημιουργήσει αλυσιδωτά οφέλη για την οικονομία και για την κοινωνία.

Παράλληλα, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε πολιτικές συνεχιζόμενης κατάρτισης, επαγγελματικού αναπροσανατολισμού και ενθάρρυνσης της κινητικότητας των εργαζομένων. Η ανάπτυξη προγραμμάτων πρακτικής άσκησης νέων πτυχιούχων, η αξιοποίηση πόρων σε προγράμματα τεχνικής επανεκπαίδευσης, σύμφωνα με τις ανάγκες αναδυόμενων κλάδων και δραστηριοτήτων, αλλά και η περαιτέρω βελτίωση του περιβάλλοντος ανάπτυξης νεοφυών επιχειρήσεων, είναι βασικές κατευθύνσεις στις οποίες η Πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει δράση, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και τους φορείς της αγοράς.

Αυτό που χρειάζονται οι άνεργες οικογένειες είναι προϋποθέσεις που θα τους επιτρέψουν να βγουν από την ανεργία, να αποκτήσουν περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά και προοπτικές για αξιοπρεπές εισόδημα. Αντίστοιχα, για τη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων, δεν αρκούν περιστασιακά επιδόματα. Χρειάζεται η δημιουργία περισσότερων, βιώσιμων επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας, ώστε να υπάρξουν πόροι για τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού δεν μπορεί παρά να αποτελούν κεντρική προτεραιότητα σε μια χώρα, η οποία για δέκα σχεδόν χρόνια βίωσε τον εφιάλτη της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, ο μόνος βιώσιμος τρόπος για να φθάσουν περισσότεροι πόροι στην κοινωνία και σε αυτούς που χρειάζονται πραγματικά βοήθεια είναι να παραχθούν στο πλαίσιο μιας σταθερά και δυναμικά αναπτυσσόμενης οικονομίας.

του Κωνσταντίνου Μίχαλου

Πρόεδρος ΚΕΕΕ και ΕΒΕΑ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER





Focus-On
reportaznet


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa