Άρθρα Ζαχαρίας Ζούπης

Ανίκανοι ως κυβέρνηση, ανίκανοι και ως αντιπολίτευση

Τελικά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι σταθερά ανίκανη. Όσο ανίκανη και επικίνδυνη αποδείχτηκε ως κυβέρνηση και για αυτό τιμωρήθηκε σκληρά, τόσο ανίκανη και επικίνδυνη αποδεικνύεται και ως αντιπολίτευση. Μάλιστα μετά τις εθνικές εκλογές, χωρίς να έχει τολμήσει τη στοιχειώδη αυτοκριτική, παρουσιάζει μια αντιπολιτευτική πολιτική που χαρακτηρίζεται από τη συνήθη κουτοπονηριά, ψευδολογία, αντιστροφή της πραγματικότητας και ανευθυνότητα. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει την αδυναμία της να προσαρμοστεί στις νέες πολιτικές συνθήκες, δείχνει ανίκανη και για αυτό επικίνδυνη, αφού το μόνο που έχει να κάνει είναι να επιτίθεται, να επιστρέφει στον ΣΥΡΙΖΑ του 2009 και ακόμα πιο πριν.

Παίζει με την Προανακριτική Επιτροπή με πρωταγωνιστές τους Π. Πολάκη, Δ. Τζανακόπουλο, πολιτικό κολαούζο τον κύριο «είμαι και εγώ ΣΥΡΙΖΑ αν δεν το μάθατε» Γ. Ραγκούση και ασφαλώς υποβολέα και συντονιστή τον Αλ. Τσίπρα. Παίζει και παραποιεί την πραγματικότητα. Μας λέει ότι η Επιτροπή δεν θέλει να καλέσει το αφεντικό της Novartis κ. Φρουζή, όταν η Επιτροπή τον έχει καλέσει και η κατάθεση θα είχε ολοκληρωθεί αν δεν υπήρχαν τα καραγκιοζιλίκια που παρακολουθήσαμε. Το λέει το κόμμα που πάνω από δύο χρόνια δεν φρόντισε και, για την ακρίβεια, απέφυγε να καταθέσει ο εν λόγω κύριος. Είναι φανερό. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, πέραν ότι βρίσκεται σε ιδεολογικό και πολιτικό κενό, φοβάται από τις εξελίξεις που μπορεί να υπάρχουν. Έχει σκελετούς στην ντουλάπα και αυτό δεν κρύβεται. Όλα θα φανούν όμως και σύντομα…

Την ίδια ώρα παίζει τη θεατρική παράσταση «είμαστε ακτιβιστές», φανερώνοντας την άθλια τακτική του απέναντι στην μπαχαλοποίηση των Ελληνικών Πανεπιστημίων και τουλάχιστον την ανοχή του απέναντι σε καταλήψεις δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, τη δράση ομάδων στα Εξάρχεια και την αφωνία του απέναντι στη διαρκή γέννηση νέων παραφυάδων της τρομοκρατίας. Άλλωστε πάνω από τέσσερα χρόνια στην κυβέρνηση έδειξε δείγματα γραφής και αυτοαποκαλύφθηκε. Όταν ψήφιζαν τον Ν. Παρασκευόπουλου, όταν συνελάμβαναν τους «Ρουβίκωνες» και μετά τους πήγαιναν με ταξί σπίτι τους, όταν συζητούσαν με εκπροσώπους της τρομοκρατίας για νομοθετικές ρυθμίσεις στο όνομα ενός περίεργου διαλόγου, αλλά και όταν, τρέχοντας πριν αφήσουν την εξουσία, φρόντιζαν να κάνουν ρουσφέτια δια του Ποινικού Κώδικα στους μπαχαλάκηδες.

Έτσι και τώρα. Σιώπησε όταν η Αντιτρομοκρατική εξάρθρωνε την «Επαναστατική Αυτοάμυνα». Σφύριξε αδιάφορα όταν στο υπόγειο του Οικονομικού Πανεπιστημίου βρήκαν όλα τα υλικά που χρειάζονται για μια έφοδο μπαχαλάκηδων. Σιώπησε όταν η Σύγκλητος έκλεισε το Ίδρυμα και ενώ είχε προηγηθεί προπηλακισμός πανεπιστημιακού. Αντίθετα άρχισαν τις καταγγελίες και τις ανοησίες όταν τα ΜΑΤ παρενέβησαν επειδή κάποιοι άνοιξαν με επαναστατικό τσαμπουκά τη Σχολή. Ανακάλυψαν τον κίνδυνο κανονικότητας (προσέξτε πολιτική σχιζοφρένεια η οποία οδηγεί στην ενοχοποίηση της λέξης «κανονικότητα»), είδαν τους ακροδεξιούς να έρχονται για να ποδοπατήσουν τη Δημοκρατία!

Μιλάμε για γελοιότητες, αν δεν τα έλεγαν σοβαρά, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι ζούμε σε έναν Μεσαίωνα. Δυστυχώς όμως για αυτούς, η κοινωνία έχει άλλη αντίληψη και άλλες προτεραιότητες. Η πλάκα έχει αρχή και τέλος. Οι άνθρωποι διακρίθηκαν ως κόμμα του ντόρου, του διχασμού και του ψέματος. Να πιάσει το ίδιο κόλπο δύο φορές; Δεν νομίζω. Αυτό που καταφέρνουν είναι να πείσουν ότι ανίκανοι και επικίνδυνοι ήταν ως κυβέρνηση, ανίκανοι και επικίνδυνοι αναδεικνύονται και ως αντιπολίτευση.

του Ζαχαρία Ζούπη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER






Focus-On


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa