Lifestyle Slider

Αποκλειστικό: Η τελευταία συνέντευξη της Ζωής Λάσκαρη στο «Παρασκήνιο» (ΦΩΤΟ)

Αυτή είναι μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις της Ζωής Λάσκαρη και πρόκειται για συνέντευξη – εξομολόγηση στην εφημερίδα Παρασκήνιο.

«Ήταν καθοριστικής σημασίας που η επιλογή μου ήταν και η επιθυμία της Ζωής – να εγκαταλείψω την πολιτική».

«Άλλο η δημοσιότητα κι άλλο αυτό το celebrities, καμία σχέση! Τι να με κουράσει στη δημοσιότητα; Το ότι μ’ αγαπάει ο κόσμος; Υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να σε αγαπά ο κόσμος;» 

του Γιάννη Αρμουτίδη

Εκείνος πρωταγωνιστής της νομικής δράσης, ακροατής της πολιτικής σκηνής –μέσα από την οικογένειά του–, καταξιωμένος, πετυχημένος, ολοκληρωμένος.

Εκείνη μία από τις ομορφότερες και σημαντικότερες ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά και του θεάτρου, μητέρα, σύζυγος, δυναμική γυναίκα. Αλέξανδρος Λυκουρέζος και Ζωή Λάσκαρη. Ένα λαμπερό ζευγάρι, που αγαπήθηκε όσο ελάχιστα από τον κόσμο.

Στον πετυχημένο γάμο τους –ο οποίος κρατάει γερά, με αμοιβαίες υποχωρήσεις και πολλή αγάπη για 41 ολόκληρα χρόνια– δεν υπάρχουν συνταγές επιτυχίας, μεθοδεύσεις, σχέδια δράσης και τακτικές! Τα εξομολογούνται όλα στην κοινή τους συνέντευξη στο «Π», με αφορμή τα 41 χρόνια  γάμου. Η συνέντευξη έγινε στο μπαλκόνι του υπέροχου σπιτιού τους στο Πόρτο Ράφτη.

 

Κλείσατε 41 χρόνια γάμου! Πώς αισθανθήκατε «πατώντας» τα 41;

Ζωή Λάσκαρη: Δεν υπάρχει πώς αισθάνομαι… Χαίρομαι που κράτησε αυτός ο γάμος, γιατί θεωρώ ότι το πιο εύκολο πράγμα είναι να διαλυθεί ένας γάμος και το πιο δύσκολο να διατηρηθεί. Και το θεωρώ ένα μεγάλο επίτευγμα –και από τους δυο μας– που μέσα από πολλές αντιξοότητες κρατήσαμε αυτόν τον γάμο 41 χρόνια! Και εύχομαι να πάμε και παρακάτω…

Υπάρχουν μυστικά επιτυχίας στους ιδανικούς γάμους;

Ζ.Λ.: Δεν υπάρχουν μυστικά επιτυχίας! Δεν είναι φαγητό, λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι… Θέλει δουλειά…

Αλέξανδρος Λυκουρέζος: Και αμοιβαίες υποχωρήσεις.

Ζ.Λ.: Δεν γίνεται διαφορετικά! Ξεκινώντας από τα παιδιά, που σου δαμάζουν τον εγωισμό και πρέπει να ταπεινωθείς για να είσαι εντάξει, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και μέσα σε έναν γάμο… Υποχωρήσεις… Είναι σαν μια στρατηγική πολέμου, έφοδος και υποχώρηση! (Γελά δυνατά.)

Στη δική σας ζωή, περισσότερες ήταν οι υποχωρήσεις ή οι έφοδοι;

Ζ.Λ.: Δεν τις μετράω! (Γελά.)

Α.Λ.: Θαυμάζω την υπομονή και την αντοχή της!

Γιατί το λέτε αυτό; Δύσκολος άνθρωπος δεν μου φαίνεστε, εάν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι είστε πολυάσχολος…

Α.Λ.: Και πάλι λέω, επαναλαμβάνω και τονίζω ότι οι αντοχές της Ζωής να συνυπάρξει μαζί μου ήταν πολύ σημαντικές. Την ευγνωμονώ γι’ αυτό το πράγμα.

Λένε πως οι ωραίες γυναίκες δεν διακρίνονται για την υπομονή τους…

Ζ.Λ.: Μπορεί να μη συγκαταλέγομαι σε αυτές! Δεν ξέρω εάν είμαι ωραία γυναίκα, αλλά δεν συγκαταλέγομαι σε αυτές! (Γελά δυνατά.) Είναι θέμα σκεπτόμενου ανθρώπου. Εάν καταλάβεις ότι χωρίς υπομονή δεν σε βγάζει πουθενά και το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι να φθείρεις τον εαυτό σου, η υπομονή είναι πολύ μεγάλο προσόν! Πολύ μεγάλο, μέσα σε μερικά άλλα ακόμα! Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι πρέπει κάποτε να τα βρεις με τον εαυτό σου και να καταλάβεις ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό! Άλλωστε υπάρχει και η Αγία Υπομονή, την οποία έχω μονίμως στο πορτοφόλι μου…

Πιστεύετε ότι η υπομονή μπορεί να υπερνικήσει τον εγωισμό;

Α.Λ.: Ναι, βέβαια! Προϋπόθεση είναι να τον υπερνικήσει, διότι εάν σε πάρει η κάτω βόλτα, τότε ακυρώνεται και η υπομονή σου!

Αντιμετωπίσατε ποτέ με τον εαυτό σας –από μικρή, γιατί πολύ νωρίς μπήκατε στον χώρο του θεάματος– τέτοιο πρόβλημα; Δηλαδή αισθανθήκατε κάποια στιγμή εγωίστρια;

Ζ.Λ.: Όχι, όχι, όχι…

Τόσο ωραία γυναίκα και…

Ζ.Λ.: Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Έχει να κάνει με το μέσα… Εάν το μέσα σου δεν είναι καλλιεργημένο και είσαι ένα διαβατήριο χωρίς σφραγίδες, τότε ναι! Γιατί η ομορφιά είναι η εξωτερική εμφάνιση. Εάν όμως το διαβατήριο δεν έχει μέσα σφραγίδες, ώστε να ταξιδέψεις, να κάνεις τα εσωτερικά σου ταξίδια, σκέψεις κ.λπ., δεν…

Α.Λ.: Σωστά! Με λευκές σελίδες δεν προχωράς!

Όλα αυτά τα οποία συζητάμε τα είδατε στην πρώτη σας συνάντηση με την κα Λάσκαρη ή είδατε απλά μια πολύ ωραία γυναίκα, μια γυναίκα με προσωπικότητα;

Α.Λ.: Με εξέπληξε όταν πρωτοσυναντηθήκαμε. Με αιφνιδίασε και ομολογώ ότι από την πρώτη στιγμή που με επέλεξε –διότι τελικά με επέλεξε η Ζωή– δεν είχα τη δύναμη να αρνηθώ.

Ζ.Λ.: Τι σημαίνει ότι έχεις προσωπικότητα; Σημαίνει ότι έχεις άποψη και θέση… Εάν δεν έχεις άποψη και θέση, τότε δεν έχεις προσωπικότητα. Γιατί έχουμε μάθει να λέμε προσωπικότητα σπουδαία ο τάδε ή η τάδε, κρίνοντας εξωτερικά. Η προσωπικότητα ενός ανθρώπου έγκειται στο ότι έχει άποψη που τολμά να την πει, κι έχει θέση…

Και σε τόσο νεαρή ηλικία ήσασταν τόσο συγκροτημένη;

Ζ.Λ.: Από μικρή ήμουν έτσι. Ίσως επειδή έχασα τους γονείς μου πολύ μικρή, ωρίμασα πολύ γρήγορα!

Τι σας εξέπληξε περισσότερο στη σύζυγό σας όταν τη γνωρίσατε; Ήταν πελαγωμένη εκείνη την περίοδο με το διαζύγιο από τον τότε σύζυγό της…

Ζ.Λ.: Δεν ήμουν πελαγωμένη, απλώς είχα μια υπόθεση… Και η φίλη μου, η Καλότα Ξανθοπούλου –η πρώην σύζυγος του Σταύρου Ξαρχάκου, που έχουν μια κόρη μαζί–, μου είπε: «Θα πας στον Αλέξανδρο». Διότι ο Αλέξανδρος –τότε– ήταν δικηγόρος πολλών καλλιτεχνών! Και έτσι πήγα στον Αλέξανδρο…

Α.Λ.: Χτύπησε την πόρτα του γραφείου μου, λοιπόν, και είδα μια πανέμορφη, συγκλονιστική πελάτισσα! Από εκεί και πέρα είπα ότι αυτή η πελάτισσα πρέπει να γίνει γυναίκα μου! Επέμενα, επέμενα και τελικά την έπεισα… Και μέσα από φουρτούνες και από μπουνάτσες –περάσαμε πολλά– είναι ευλογία που είμαστε 41 χρόνια μαζί! Και αυτό είναι κάτι που δεν το αλλάζεις με τίποτα!

Ζ.Λ.: Άλλωστε ποιο ζευγάρι δεν έχει έρθει στο σημείο να ανοίξει την πόρτα; Ο ένας ή ο άλλος… Το θέμα είναι να μην το κάνεις, εκεί υπάρχει η ταπείνωση, εκεί υπάρχει η οπισθοχώρηση που λέγαμε. Όλο αυτό είναι αγώνας, είναι δουλειά και προτιμώ να κρατήσω έναν γάμο από το να τον τινάξω στον αέρα!

Α.Λ.: Ο βασικός υπαίτιος που κρατήθηκε αυτός ο γάμος είναι η Ζωή!

 

 Γάμος, οικογένεια, παιδιά… Πώς κυλάει η ζωή σας αυτά τα χρόνια;

Ζ.Λ.: Ανιαρά… (Γελάει ξεκαρδιστικά!)

Ζείτε σε ένα υπέροχο σπίτι στο Πόρτο Ράφτη –το οποίο αγαπάτε πάρα πολύ– και που εσείς επιλέξατε και το ζητήσατε από τον σύζυγό σας. Ζείτε πολλά χρόνια εδώ;

Ζ.Λ.: Ναι, εγώ!

Α.Λ.: Σε πρώτη φάση, η Ζωή εγκαταστάθηκε εδώ κι εγώ ερχόμουν κάθε Σαββατοκύριακο! Τα τελευταία χρόνια όμως έχω έρθει κι εγώ εδώ. Αν και πρέπει να ομολογήσω ότι για μένα η μεγάλη μου αγάπη είναι το κέντρο της Αθήνας. Η Ζωή δεν το δέχεται. Ούτε μπορεί να το αντιμετωπίσει πια! Αλλά εγώ μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας –στην άσφαλτο– και μ’ αρέσει να ζω εκεί…

Ζ.Λ.: Για μένα, αυτό το πράγμα που υπάρχει στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, το νέφος, η φασαρία, η βαβούρα, δεν τα θέλω. Αυτή την ησυχία που έχω εδώ (στο Πόρτο Ράφτη) πού θα τη βρω στην Αθήνα; Να ξυπνάω το πρωί και να έχω τη θάλασσα μπροστά μου και να μην είμαι κλεισμένη, όπως ήμασταν στην Ηροδότου, με σιδεριές, γιατί μπήκαν δύο φορές να μας κλέψουν.

Α.Λ.: Αυτή είναι η επιλογή της Ζωής και την ακολουθώ, γιατί μετά από 41 χρόνια δεν είναι εύκολο να μην ακολουθήσεις τις επιλογές της.

Πώς γιορτάσατε τα 41 χρόνια γάμου;

Ζ.Λ.: Τίποτα! Γιορτάσαμε τα 15, τα 25 τα 30, τι να γιορτάσεις τώρα!

Α.Λ.: Νομίζω τα γιορτάζουμε κάθε μέρα!

Ζ.Λ.: Πόσα ζευγάρια δεν ακούς να είναι και 50 και 60 χρόνια μαζί… Τι ωραίο που είναι!

Μιλήστε μας για τα παιδιά, την οικογένεια και τις ανησυχίες σας μέσα από όσα συμβαίνουν σήμερα.

Ζ.Λ.: Καμία ανησυχία! Τα παιδιά μας είναι μεγάλα, είναι ελεύθερα να κάνουν τις επιλογές τους, να κάνουν τα λάθη τους –γιατί μέσα από αυτά θα μάθουν–, καμία ανησυχία! Αλίμονο εάν τα παιδιά δεν κάνουν λάθη κι αλίμονο εάν τα κλείσεις και τα έχεις προφυλαγμένα, αυτό είναι λάθος!

Α.Λ.: Η Ζωή έχει τη Μάρθα από τον πρώτο της γάμο κι έχουμε ένα εγγονάκι τη Ζένια –μένουν μαζί μας εδώ– κι εγώ, από τον πρώτο μου γάμο, έχω δύο παιδιά. Τον Ιάσονα και τη Μαρίνα –τα οποία μένουν στην Ελλάδα– και με τη Ζωή έχουμε τη Μαρία-Ελένη. Δόξα σοι ο Θεός, είναι καλά τα παιδιά μας. Το θέμα είναι να τους δίνεις την ευκαιρία να έχουν έναν ευρύ ορίζοντα και μέσα από αυτόν να επιλέγουν. Κι αυτό έκαναν.

Κυρία Λάσκαρη, είστε πολυάσχολη γυναίκα και επαγγελματίας, σε δουλειά καριέρας με απαιτήσεις. Είχατε τον σωστό χρόνο για την οικογένειά σας;

Ζ.Λ.: Για την οικογένειά μου, πρώτα από όλα, ναι είχα!

Συντονίσατε έτσι τη ζωή σας, ώστε πρώτη σας προτεραιότητα να είναι η οικογένεια;

Ζ.Λ.: Δεν συντόνισα τίποτα! Δεν είμαι προγραμματίστρια εγώ! Αλλά όταν οι προτεραιότητες είναι τακτοποιημένες μέσα σου, η οικογένεια, τα παιδιά η δουλειά σου, τότε γίνονται όλα από μόνα τους! Πόσες γυναίκες, εκατομμύρια γυναίκες, δε, δουλεύουν…

Οι περισσότερες κυρίες του θεάματος μιλάνε για έναν φοβερό συντονισμό και οργάνωση για να πετύχουν!

Α.Λ.: Οργάνωση πάντα πρέπει να υπάρχει.

Ζ.Λ.: Όχι όμως αυτό το πρέπει, αφού –στην πορεία– όλα γίνονται αυτόματα και  καθημερινά!

Α.Λ.: Είτε είναι η οικογένεια, τα παιδιά, η γυναίκα σου, οι γονείς σου –εάν υπάρχουν– η δουλειά σου, όλα αυτά αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο! Είναι μια ενότητα λοιπόν, κι εγώ τουλάχιστον δεν τα βάζω σε χωριστά συρταράκια! Αυτό είναι ιδιωτική μου ζωή… Σου λένε μερικοί: «Τι κάνεις στην ιδιωτική σου ζωή;». Μα ιδιωτική μου ζωή είναι όλη η ζωή μου! Η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, η δουλειά, οι αγωνίες, οι ανησυχίες,  οι ελπίδες, οι προσδοκίες μου, όλα αυτά αποτελούν μια ενότητα.

 

Εξομολογείστε στη/στον σύζυγό σας τι σημαίνει για εσάς;

Ζ.Λ.: Πολλές φορές! Μου στέλνει μηνύματα…

Α.Λ.: Πολλές καθημερινές τηλεφωνικές επικοινωνίες! Είτε είμαι στο γραφείο, είτε στο δικαστήριο… Και όταν είμαι στο δικαστήριο και δεν μπορώ να μιλήσω, υπάρχει πάντοτε το μήνυμα!

Κυρία Λάσκαρη, πετύχατε στη ζωή σας αυτά που θέλατε;

Ζ.Λ.: Δεν ήθελα τίποτα! Τα πράγματα έρχονταν μόνα τους. Δημόσιες σχέσεις δεν είχα ποτέ, χτυπούσε το τηλέφωνο και μου λέγανε π.χ. ο Κακογιάννης σε θέλει για τις Τρωάδες. Ένας σοφός λέει ότι όταν κάνεις σχέδια, ο Θεός γελάει! Τι σχέδια να κάνω; Ήξερα ότι η πορεία μου είναι αυτή! Αγαπώ το θέατρο, αγαπώ τη δουλειά μου, αγαπώ την οικογένειά μου. Όσο λιγότερη αγωνία έχεις, τόσο πιο εύκολα έρχονται τα πράγματα!

Σας κούρασε η δημοσιότητα;

Ζ.Λ.: Άλλο η δημοσιότητα κι άλλο αυτό το celebrities, καμία σχέση! Τι να με κουράσει στη δημοσιότητα; Το ότι μ’ αγαπάει ο κόσμος; Υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να σε αγαπά ο κόσμος; Ευλογία είναι. Δεν είναι όμως εκεί το θέμα! Άλλο είναι μ’ αγαπά ο κόσμος και να μ’ αγκαλιάζουν και να τους αγκαλιάζω και εγώ –και το δέχομαι και είμαι ευτυχισμένη– κι άλλο να μπω στη διαδικασία να πρέπει να βάλω κάποιο ρούχο για να περπατήσω στα Ματογιάννια της Μυκόνου! Δεν μ’ ενδιαφέρει αυτό!

Πώς είναι η καθημερινότητα της ζωής σας, κ. Λυκουρέζο;

Α.Λ.: Προσδιορίζεται από τη δουλειά μου. Είμαι ο πρώτος που πάω στο γραφείο στις 8 το πρωί και ο τελευταίος που φεύγω. Δικηγορώ με πολύ κέφι, έχω ένα πολύ καλό επιτελείο νέων συνεργατών και πέρα από το ποινικό –που έκανα όλη μου τη ζωή και συνεχίζω–, έχω επεκταθεί και σε άλλους τομείς, όπως είναι το οικονομικό και το τραπεζικό Δίκαιο, κατασκευές, ιδιωτικοποιήσεις, real estate κ.λπ. Όλα αυτά με απορροφούν! Συνεπώς, το γραφείο μου είναι το δεύτερο σπίτι μου ή και το πρώτο μαζί.

Είστε ο συνεχιστής μιας πετυχημένης οικογενειακής παράδοσης στα νομικά, με πολλές επιρροές και από την πολιτικής σκηνή της χώρας, εξαιτίας της σχέσης του παππού και του πατέρα σας με την πολιτική.

Α.Λ.: Το γραφείο μας ιδρύθηκε το 1910 από τον παππού μου, το συνέχισε ο πατέρας μου κι εγώ είμαι η τρίτη γενιά. Λόγω της συμμετοχής του πατέρα μου στην πολιτική, παρακολουθούσα τα κοινά, γνώριζα κατά καιρούς υπουργούς και βουλευτές και για τρία χρόνια αναμείχθηκα και εγώ στην πολιτική – παρότι της Ζωής δεν της άρεσε ποτέ αυτή η επιλογή μου. Επέλεξα λοιπόν –και ήταν καθοριστικής σημασίας που η επιλογή μου ήταν και η επιθυμία της Ζωής– να εγκαταλείψω την πολιτική! Εξελέγην βουλευτής με τη ΝΔ το 2000. Λόγω όμως του ασυμβίβαστου, επέλεξα να μείνω στο επάγγελμά μου και να εγκαταλείψω την πολιτική. Κι έτσι συνέχισα τη δικηγορία και ελπίζω να συνεχίσω μέχρι τα 100 μου.

Κυρία Λάσκαρη, πιστεύετε ότι θυσίασε την αγάπη του για την πολιτική για χάρη της δικηγορίας;

Ζ.Λ.: Θα έκλεινε 100 ετών γραφείο για να πάει στην πολιτική; Ένας σπουδαίος δικηγόρος και με μια οικογένεια πίσω του;

Η σχέση σας με την πολιτική;

Ζ.Λ.: Μόνο όταν πήγα –με πιέσανε– με τον Αβραμόπουλο για τον Δήμο Αθηναίων και σε ενάμιση χρόνο παραιτήθηκα! Γιατί εκεί άλλοι αποφασίζουν κι εγώ είχα όνειρα να κάνω πράγματα… Τα οποία δεν μπορούσα να υλοποιήσω κι αφού δεν μπορούσα να τα κάνω, δεν είχα λόγο να κοροϊδέψω τον κόσμο που με ψήφισε!

Εάν δεχόσασταν πρόταση για τη Βουλή;

Ζ.Λ.: Ούτε το διανοούμαι!

Κύριε Λυκουρέζο, κατά πόσο πιστεύετε ότι η πολιτική επηρεάζει τη Δικαιοσύνη. Υπάρχουν δίκαιες δίκες;

Α.Λ.: Η δίκαια δίκη είναι μια κατάκτηση! Υποτίθεται ότι ο στόχος απονομής δικαιοσύνης είναι να κινείται μέσα στα πλαίσια της δίκαιας δίκης! Πολλές φορές αυτό επιτυγχάνεται, γιατί –ας μην ξεχνάμε– και οι δικαστές είναι φορείς ενός κοινωνικού περιβάλλοντος. Δεν είναι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε μια γυάλα, αποκλεισμένοι από το τι συμβαίνει γύρω τους! Άλλοτε, λοιπόν, έχουμε έξοχα παραδείγματα απονομής δικαιοσύνης και άλλοτε υπάρχουν προβλήματα! Σε αυτό που λένε ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι τυφλή, εγώ διαφωνώ!
Πιστεύω ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να έχει τα μάτια της ορθάνοικτα και να κοιτάζει 180ο γύρω της. Από εκεί και πέρα, πολλά είναι εκείνα που με ενοχλούν και δεν θα το κρύψω. Διότι δεν είναι μυστικό ότι τον τελευταίο χρόνο η πολιτική που ασκεί αυτή η κυβέρνηση –η αριστερή κυβέρνηση, που όμως πορεύεται σ’ έναν όχι αριστερό δρόμο (μπορώ να πω μάλιστα ότι ορισμένες της πρωτοβουλίες υπονομεύουν αυτό που θα θέλανε να θεωρούν ως αριστερό ιδεολόγημα)– εμάς, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τελικά, μας έχει ασφυκτικά στραγγαλίσει. Σήμερα σχοινοβατούμε –χωρίς δίχτυ ασφαλείας– με τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, με τις εισφορές, με τα επιδόματα αλληλεγγύης, που στο σύνολό τους οδηγούν πολλές φορές στην καταστροφή.

Τι ετοιμάζετε καλλιτεχνικά για τη νέα σεζόν, κα Λάσκαρη;

Ζ.Λ.: Μια υπέροχη κωμωδία,  η οποία θα ξεκινήσει στις 24 Νοεμβρίου –κάνω πάντα πρεμιέρα μετά το Πολυτεχνείο– και θα διαρκέσει έως την Κυριακή των Βαΐων. Δεν μπορώ να πω περισσότερα. Σήμερα κάναμε την ανάγνωση του έργου!

Κάτι δικό σας, ο ένας για τον άλλον, ως φινάλε της κοινής σας συνέντευξης;

Ζ.Λ.: Τον αγαπώ, τον θαυμάζω και είναι ο καλύτερος δικηγόρος που υπάρχει! Και είμαι αντικειμενική. Γιατί ούτε στα παιδιά μου κάνω χάρη, ούτε στον εαυτό μου! Γιατί όπου κάνεις χάρη, κάνεις κακό.

Α.Λ.: Είμαστε μαζί και θέλω να είμαστε άλλα 40 χρόνια μαζί!

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 22/7
Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa