Η έρευνα της Opinion Poll, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο προηγούμενο τεύχος της εφημερίδας «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ», ανέδειξε ένα πολιτικό σκηνικό που απογοητεύει τους πολίτες.Το 47,64%, που αποτελεί το άθροισμα λευκών, άκυρων, αποχής και αναποφάσιστων (περίπου κατά 50% αυξημένο σε σχέση με έρευνα του Δεκεμβρίου) αναδεικνύει ένα τεράστιο ποσοστό πολιτών που δεν εκφράζονται από κανέναν, που έχουν τις αμφιβολίες για το παρόν και το μέλλον.

Οι πολίτες απορρίπτουν συντριπτικά με ποσοστό 75,29% τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφού θεωρούν ότι στα τελευταία τρία χρόνια τα πράγματα πήγαν χειρότερα για τη χώρα. Ωστόσο, δεν φαίνεται να πείθονται από τις εναλλακτικές λύσεις ή, σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να διατηρούν επιφυλάξεις.

Γι’ αυτό και εμφανίζονται ορισμένα «περίεργα » αποτελέσματα. Πώς δικαιολογείται, για παράδειγμα, ότι ενώ υπάρχει τέτοια αρνητική στάση απέναντι στην κυβέρνηση, μειώνονται τα ποσοστά της ΝΔ, από 24,5% τον Δεκέμβριο στην πρόθεση ψήφου σε 20,25%, την ίδια ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να εισπράττει ή να αυξάνει ουσιαστικά τα ποσοστά του στην ίδια περίοδο; Η εξήγηση δεν είναι απλή, ούτε μπορεί να αναζητηθεί σε ένα θέμα.

Ωστόσο, κάποιες σκέψεις μπορούν να γίνουν.

1.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχθηκε, παρά την αντίθεση πρωτοκλασάτων στελεχών και βουλευτών, γιατί εξέφρασε κάτι νέο και ευρύτερο, μια στροφή προς το Κέντρο μέχρι και τις παρυφές της Κεντροαριστεράς. Αυτό ακριβώςπροσέδωσε στον ίδιο και στη ΝΔ μια δυναμική που οδήγησε στο να «πάρει κεφάλι» από την πρώτη στιγμή από τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται ότι κάθε οπισθοχώρηση από αυτό το στίγμα, κάθε θεμιτός συμβιβασμός για τη διατήρηση της ενότητας της ΝΔ, τον απομακρύνει από δυναμικά ακροατήρια.

2.Αυτό φάνηκε, για παράδειγμα, στην περίπτωση του Μακεδονικού. Η θέση που πήρε η ΝΔ υπό τον όχι αδικαιολόγητο φόβο να μη στηθεί κάποιο μόρφωμα από τα δεξιά (κάτι που προωθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ και οικονομικά συμφέροντα ) κόστισε. Ήταν θέση που θύμισε περισσότερο αρχές δεκαετίας του ’90 και όχι την ενδιάμεση Συμφωνία επί Σημίτη ή τη Συμφωνία του Βουκουρεστίου. Ήταν οπισθοχώρηση και αυτό δεν ικανοποίησε κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που θα ήθελαν πιο τολμηρές τοποθετήσεις από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

3.Η υπόθεση Novartis φαίνεται καθαρά ότι κόστισε σημαντικά. Μπορεί να κόστισε πρόσκαιρα, αλλά αυτό δεν μπορεί να το πει κανείς. Απορώ γιατί φαίνεται σε κάποιους περίεργο. Η εμπεδωμένη εικόνα για τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι ότι υπήρξαν έντονα φαινόμενα διαφθοράς, ότι υπάρχουν «σκελετοί στην ντουλάπα» . Αυτό το γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ –αν και ανοικτός σε σοβαρές καταγγελίες– και θα το αξιοποιήσει και στο μέλλον. Άλλωστε δεν έχει να «παίξει» και με κάτι άλλο, αφού έχει ηττηθεί σεόλα τα επίπεδα. Το θέμα είναι, ποια πρέπει να είναι η τακτική της ΝΔ; Μια εικόνα μιας δύναμης που δεν βλέπει τίποτα αρνητικό στα χρόνια που κυβέρνησε ήαυτοκάθαρσης; Μια εικόνα που αντιμετωπίζει αποφασιστικά μεν τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης αλλά προβάλλει ένα νέο πρόσωπο ήτην εικόναμιας δύναμης με τακτική, που δίνει βάρος στα δικονομικά που δεν καταλαβαίνει κανείς ή αποπνέει ρεβανσισμό;

4.Είναι καθοριστικό ότι η ΝΔ φάνηκε να ετεροκαθορίζεται σε μια επίθεση της κυβέρνησης,κάτι που της αφαίρεσε την πρωτοβουλίατων κινήσεων ώστε να βάλει τη σφραγίδα της στο καθορισμό της ατζέντας του δημόσιου διαλόγου. Τους πολίτες τους ενδιαφέρουν κυρίαρχα τα θέματα ανέχειας,φτωχοποίησης, ανεργίας, επιβίωσης των επιχειρήσεων, της υπερφορολόγησης. Αυτά «ξεχάστηκαν» μέσα στο κλίμα σκανδαλολογίας, και αυτό συνιστά μια επικοινωνιακή επιτυχία της κυβέρνησης και μια αντίστοιχη επικοινωνιακή ήττα της ΝΔ.

Αυτές είναι κάποιες σκέψεις. Βέβαια και με αυτές τις επιδόσεις στην πρόθεση ψήφου, ένα εκλογικό αποτέλεσμα θα έδινε μάλλον νίκη της ΝΔ με διψήφια διαφορά.

Ωστόσο, η ανάγκη επανακαθορισμού της στρατηγικής της ΝΔ είναι οφθαλμοφανής,πολύ περισσότερο όταν τα εναπομείναντα χαρτιά του ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο, μα τόσο προβλέψιμα.

του Ζαχαρία Ζούπη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...