Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Βλέπουν το δέντρο, χάνουν το δάσος

Βεβαίως και δεν τελειώσαμε με τον κορονοϊό. Tο τέλος της καραντίνας και η άρση σχεδόν όλων των περιοριστικών μέτρων δεν ισοδυναμούν με το τέλος της πανδημίας. Όμως, χωρίς αμφιβολία, η πανδημία βαίνει προς έλεγχο, ιδιαίτερα υπό τη θετική επίδραση του κύματος των επιταχυνόμενων εμβολιασμών. Και όσο οι εμβολιασμοί θα εξελίσσονται ομαλά, χωρίς αναστολές και επιφυλάξεις, ξεπερνώντας καθημερινά τις 100.000, και οι πολίτες θα συνεχίζουν να τηρούν τα ατομικά μέτρα προστασίας, τα κρούσματα του κορονοϊού θα περιορίζονται, οι εισαγωγές ασθενών στα νοσοκομεία θα μειώνονται και μαζί τους θα υποχωρούν τόσο οι επώδυνες διασωληνώσεις όσο και οι οδυνηροί θάνατοι.

Όλα τα στοιχεία, από τα νοσοκομεία και τις υγειονομικές αρχές, βεβαιώνουν ότι η Ελλάδα δείχνει να βγαίνει στην παρούσα φάση –με μεγάλο κόστος, βέβαια– από τον κύκλο της πρωτοφανούς απειλής του κορονοϊού και, κατά τα φαινόμενα, θα επιτύχει να ορθώσει σχετικά γρήγορα, μέχρι ίσως το τέλος Ιουνίου, το σωτήριο τείχος ανοσίας, ομαλοποιώντας σταδιακά τις λειτουργίες της κοινωνίας και της οικονομίας.

Ο πανδημικός έλεγχος όμως συνοδεύεται και από μια μεγάλη και αδιάψευστη ευκαιρία για τη χώρα και τους πολίτες. Η Ελλάδα θα έχει στη διάθεσή της, για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρόνια, τους πόρους που χρειάζονται για ένα άλμα εκσυγχρονισμού, για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και απορρόφηση των νέων τεχνολογικών δυνατοτήτων στη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Από την εκμετάλλευση και την επικράτηση αυτής της ευκαιρίας θα κριθούν τα πάντα: στην οικονομία, στην κοινωνία και στην πολιτική βεβαίως, αφού η πανδημία δημιουργεί και ένα νέο πολιτικό σκηνικό.

Οι παλιές συνταγές θα μπουν στο… χρονοντούλαπο της ιστορίας και είναι δεδομένο πλέον, όπως άλλωστε καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, ότι όσοι μείνουν προσκολλημένοι σε λογικές του παρελθόντος θα οδηγηθούν στο περιθώριο ενός πετροπόλεμου και μια πεζοδρομιακής κινηματικής λογικής, που δεν θα βρίσκει θιασώτες πέραν συγκεκριμένων «οπαδικών ομάδων».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει τώρα, στην αρχή του ελέγχου της πανδημίας, να δίνει το κύριο βάρος στις μεταρρυθμίσεις, όπου και σημειώνει σημαντική πρόοδο, και στο να κερδίσει η κυβέρνησή του το μεγάλο στοίχημα, που είναι στο μέτωπο της οικονομίας και των επενδύσεων. Πέραν του παραγόμενου όμως κυβερνητικού έργου, δείχνει να δίνει ιδιαίτερη έμφαση (και) στην πολιτική ατζέντα, μπολιασμένος με τις αλλαγές, οι οποίες συντελούνται παγκοσμίως και εκδηλώνονται πλέον με ταχύτητες πρωτόγνωρες στο πεδίο της πολιτικής. Απεναντίας, η διαφαινόμενη αρχή του τέλους της πανδημίας βρίσκει την αντιπολίτευση και δη την αξιωματική στον… κόσμο της. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ εξαντλείται στη μικροπολιτική, παρασύρεται από παλαιοκομματικές δυνάμεις και δεν έχει μάτια να δει δυο βήματα μακριά. Δεν βλέπει ότι η πανδημία βαίνει προς έλεγχο μέσω των εμβολιασμών και δεν αντιλαμβάνεται, παρ’ ότι ο Τσίπρας έκανε προσφάτως στροφή 180 μοιρών, τη σημασία και την αξία του Ταμείου Ανάκαμψης, ούτε μπορεί να αξιολογήσει το μέγεθος της μεταπανδημικής αλλαγής, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ουσιαστικά, ασχολείται ακόμη με το δέντρο και χάνει το δάσος της επερχόμενης, θεμελιακού χαρακτήρα και ιστορικών διαστάσεων, αλλαγής στη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Πάλεψε και παλεύει ακόμη με μόνο πολιτικό όχημα την πανδημία, ασκώντας αντιφατική πολιτική, και δείχνει να απουσιάζει στην κυριολεξία από την τρομακτικών διαστάσεων αλλαγή στις λειτουργίες της οικονομίας και της κοινωνίας. Και βέβαια, αν δεν αλλάξει γρήγορα και όσο παραμένει εγκλωβισμένη σε θεωρίες «λάσπης», fake news και… συνωμοσιολογίας, κινδυνεύει ξανά να απομειωθεί.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER