Δεν μας πρέπει η απάθεια, γιατί είναι κρίσιμες οι ώρες για το έθνος. Για άλλη μία φορά επιχειρούνται η παραχάραξη της ιστορίας και η μόχλευση των ιστορικών και πολιτιστικών καταβολών μας.

Ένα όνομα, η «Μακεδονία», που ιστορικά και πολιτιστικά ανήκει στο δικό μας έθνος, το έχουμε μετατρέψει εντελώς ακατανόητα σε διαπραγματεύσιμο είδος. Είμαστε έτοιμοι να το παραχωρήσουμε σε άλλο κράτος!

Οι Σκοπιανοί, ένα μωσαϊκό εθνοτήτων, ουδεμία σχέση, ιστορική, φυλετική ή πολιτική έχουν με τη Μακεδονία. Κι όμως, για λόγους πολιτικούς και οικονομικούς, οι οποίοι δεν τιμούν, ούτε συμφέρουν, ούτε συνταυτίζονται με τα δίκαια της Ελλάδας, είμαστε έτοιμοι να εκχωρήσουμε το όνομα της Μακεδονίας στο κρατίδιο των Σκοπίων. Από το ενδεχόμενο χάρισμα του ονόματος σε σλαβικούς και άλλους πληθυσμούς, είναι βέβαιο ότι θα φουντώσει η προπαγάνδα και θα τροφοδοτηθεί το αλυτρωτικό ψευδομακεδονικό ιδεολόγημα των γειτονικών χωρών.

Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η παραχώρηση του ονόματος θα σημάνει την αλλοίωση και την παραμόρφωση κάθε διακριτής έννοιας γύρω από τη Μακεδονία μας και τους Μακεδόνες. Πλέον, Μακεδόνες θα αυτοχρίζονται οι Σκοπιανοί και οι Έλληνες Μακεδόνες θα είναι «μόνο» Βορειοελλαδίτες. Ξεπουλώντας τη Μακεδονία, θα διαγραφεί από τους Έλληνες η ταυτότητα του Μακεδόνα, από τον χάρτη της Ελλάδας η Μακεδονία, αλλά και από τις σελίδες της ιστορίας μας ο Ελληνομακεδονικός πολιτισμός. Αφού το όνομα θα έχει μετατεθεί, θα έχει μεταφέρει μαζί του, ως τίτλος ιδιοκτησίας, και όλα τα δικαιώματα.

Ούτε θέλουμε να ζήσουμε, ούτε να επιτρέψουμε έναν τέτοιο εθνικό ξεπεσμό. Κανένα αντάλλαγμα δεν θα μπορέσει να σταθεί μπροστά σε αυτή την τρομακτική απώλεια. Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν δικαιούμαστε να παραμένουμε άβουλοι και να περιμένουμε το μοιραίο. Οφείλουμε να βροντοφωνάξουμε «όχι» στην παράδοση του Αλέξανδρου, του Φίλιππου και του Αριστοτέλη.

Η πολιτική τάξη στην πλειοψηφία της περιμένει τι; Τον Νίμιτς; Μα, μίλησε όσο πιο ξεκάθαρα μπορούσε και είπε ότι η διαπραγμάτευση γίνεται στη βάση της αποδοχής, εκ μέρους της Ελλάδος, του ονόματος «Μακεδονία».

Τι δεν καταλαβαίνουμε; Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι στις μέρες με το παιχνίδι είναι σικέ;

Ένας τρόπος υπάρχει να ανατραπεί το κατάπτυστο προσχέδιο της παράδοσης του ονόματος. Να ανακαλύψουμε μέσα μας έναν «Καραμανλή» και έναν «Χριστόδουλο». Αντί για «ιερές μουρμούρες» περί αυτοσυγκράτησης, να βροντήξουν και να αστράψουν οι άμβωνες και ο λαός να εκφραστεί με κάθε τρόπο.

Συμμετέχοντας στα συλλαλητήρια.

Ουδείς νομιμοποιείται να παραποιεί τη βούληση του κυρίαρχου λαού, εν ονόματι της οποιασδήποτε μειοψηφικής ιδεοληψίας.

Οφείλουμε, λοιπόν, να σεβαστούμε το δάκρυ του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή και τη θυσία του μακαριστού Χριστόδουλου. Έχουμε χρέος να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας, διατηρώντας το όνομα της Μακεδονίας στο θησαυροφυλάκιο της ένδοξης ελληνικής ιστορίας.

του Νίκου Ι. Νικολόπουλου

Προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος, ανεξάρτητου Βουλευτή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 20/1

Σχολιάστε ...