Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Εθνική ενότητα κόντρα στην «πολιορκία» Ερντογάν

29 Μαΐου 1453, «Εάλω η Πόλις». Ο Oθωμανός σουλτάνος Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, γνωστός ως Μωάμεθ Β’ ο πορθητής, μετά από πολιορκία ενός έτους, κατάφερε να αλώσει τη Βασιλεύουσα.

Σήμερα, 567 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, οραματιζόμενος νέα σουλτανάτα, ενδύεται τον ρόλο του σύγχρονου πολιορκητή και προχωρά σε μια σειρά από προκλητικές κινήσεις, επιδιώκοντας τη στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας.

Δεν είναι που μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα ανακοίνωσε ότι η επαναλειτουργία των τζαμιών (είχε διακοπεί η λειτουργία τους λόγω κορονοϊού) θα γίνει συμβολικά και έγινε την Παρασκευή 29 Μαΐου. Δεν είναι που σε ολόκληρη την Τουρκία έγιναν πανηγυρικές εκδηλώσεις για την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Δεν είναι ίσως και οι καθημερινές πια παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και οι υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών πάνω από κατοικημένα ελληνικά νησιά.

Είναι μια σειρά άλλων κινήσεων της Τουρκίας, όπως η σχεδιαζόμενη νέα ώθηση χιλιάδων μεταναστών στη χώρα μας «μετά τον κορονοϊό» , οι «πολεμικές συμφωνίες» με γειτονικές μας χώρες, ακόμη και η «αλλαγή της κοίτης του Έβρου», που σκοπό έχουν τη δημιουργία απειλητικού ασφυκτικού κλοιού πέριξ των συνόρων μας. Είχαν προηγηθεί βεβαίως η υπογραφή του τουρκο-λιβυκού μνημονίου και η «πολιορκία» των ελληνικών συνόρων (στον Έβρο) από «στρατιά μεταναστών-προσφύγων». Προσφάτως επακολούθησαν και άλλα. Η πρόσφατη επικύρωση από την αλβανική κυβέρνηση της απόφασης για φιλοξενία τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στην αλβανική αεροπορική βάση της Κούτσοβας, ως συνέχεια της παραχώρησης στο τουρκικό Ναυτικό της ναυτικής βάσης του Δυρραχίου, με συμμετοχή ταυτόχρονα του αλβανικού Ναυτικού σε μεγάλη τουρκική ναυτική άσκηση, προκάλεσαν οπωσδήποτε ανησυχία στην ελληνική πλευρά.

Παράλληλα, τον τελευταίο καιρό η τουρκική διπλωματία κατόρθωσε να εκμεταλλευτεί την ψυχρότητα που υπάρχει στις σχέσεις της Αθήνας με τη Σόφια (οφείλεται στη Συμφωνία των Πρεσπών που αναγνώρισε τη μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα) και να δημιουργήσει «γέφυρα φιλίας και καλής γειτονίας» με τη Βουλγαρία, καθώς και με χώρες που νιώθουν αποκλεισμένες από τα ενεργειακά τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως είναι ο Λίβανος, η Ιορδανία και η Παλαιστινιακή Αρχή.

Σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί μια ακόμη παράμετρος. Αυτή της παροχής άδειας εκ μέρους της νέας λιβυκής κυβέρνησης για τη δημιουργία τουρκικής αεροναυτικής βάσης στη χώρα. Με τις κινήσεις αυτές η Τουρκία αποκτά πλέον μόνιμη αεροπορική και ναυτική παρουσία στα νώτα της ελληνικής αμυντικής διάταξης, δημιουργώντας σημαντική πρόκληση για τον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό.

Στη χώρα μας, τα θέματα αυτά λίγο δείχνει να μας απασχολούν. Η δημόσια συζήτηση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε μεγάλο βαθμό επικεντρώνεται κυρίως στην καθημερινή διαχείριση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε, ή υποκύπτουμε στη γοητεία των «fake news». Και πάντα σε ένα πλαίσιο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και διχαστικού πνεύματος (όπως τελευταία για την «κοίτη στον Έβρο»).

Έτσι όμως βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Και μπορεί τώρα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα σοβαρότητα, όπως είπε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, αλλά πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι η σχέση μας με την Τουρκία έχει περάσει σε μια νέα φάση αντιπαράθεσης, που, για να την αντιμετωπίσουμε, απαιτείται αποφασιστικότητα και ομοψυχία. Εθνική ενότητα και όχι διχαστικό κλίμα, όπως τόνισε και ο εθνικός μας ευεργέτης, νεότερος βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ιάκωβος Τσούνης, κατά την απονομή σε αυτόν, από τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, του βαθμού του υποστρατήγου επί τιμή. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε, τόσο το καλύτερο για όλους. Είναι ανάγκη για την εθνική μας επιβίωση.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa