Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Εμπρηστική ρητορική «εν καιρώ πολέμου»

Αλλιώς περιμέναμε τούτο τον Μάρτιο, που μας αφήνει σε λίγες μέρες. Φορτωμένος ο μήνας αυτός της άνοιξης με τα 200 χρόνια από τη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση αναμενόταν –όπως είχε οργανωθεί εξάλλου– να είναι εορταστικός. Έχοντας στην πλάτη του όμως τα προβλήματα που προκάλεσε η πανδημία λόγω κορονοϊού αλλά και τα «γεγονότα» των ημερών, φεύγει με την ευχή να γίνει γρήγορα παρελθόν.

Τα «γεγονότα» –πολιτικής και κοινωνικής διάστασης– πολλά αυτόν τον μήνα. Σημειολογικά τα περισσότερα. Γεγονότα που από τη μια έδειξαν ότι μπορεί να επέφεραν για πρώτη φορά ελαφρώς πλήγματα στην κυβέρνηση και από την άλλη ανέδειξαν τα «επαναστατικά κολλήματα» του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα οποία και το οδήγησαν σε δυναμική αντίδραση και μάλιστα στο πεζοδρόμιο.

Πριν από έναν χρόνο, μήνα Μάρτιο, οι επιδόσεις της κυβέρνησης, στην προσπάθεια αντιμετώπισης της «κρίσης του κορονοϊού», ήταν αποτελεσματικές. Σοβαρή και υπεύθυνη, παρά τα κάποια λάθη, η στάση της και σήμερα, που η πανδημία βρίσκεται σε νέα φάση έξαρσης. Τον κρίσιμο μήνα Μάρτιο, φέτος, η υποχώρηση της συναίνεσης, την οποία είχε αρχικώς επιδείξει η αντιπολίτευση, η εκπνοή της αρχικής αποδοχής και η αντίθεσή της στο όποιο κυβερνητικό σχέδιο συνέβαλαν στο να προκληθούν μικρές ρωγμές στην κοινωνική συνοχή και να αποδυναμώσουν, σε μικρή όμως έκταση, την εμπιστοσύνη σε θεσμούς.

Πολλοί χαρακτηρίζουν τη στάση αυτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανεύθυνη, αφού τον μήνα Μάρτιο, κατά τον οποίο, όπως παραδέχθηκε και ο κ. Τσίπρας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας βρίσκεται σε «κατάσταση πολέμου», λόγω του υγειονομικού σοκ που διέρχεται η χώρα, επιχείρησε ο ίδιος να αξιοποιήσει ποικιλότροπα και για κομματικό όφελος το μέτωπο της αμφιβολίας, της αγωνίας και του άγχους, που έχει καταλάβει ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών. Βέβαια, η τακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι διακηρυγμένη. Όμως, με τη συμπλήρωση ενός χρόνου πανδημίας, τα πράγματα ξέφυγαν.

Κραυγάζει για τα πάντα η αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν θέλει να νομοθετεί η Βουλή και, όταν νομοθετεί, ανακοινώνει ότι θα κατεβαίνει ο κόσμος στους δρόμους. Θέλει αμέτρητες ΜΕΘ, εφαρμογή μέτρων, μη εφαρμογή μέτρων, όταν αυξάνονται τα κρούσματα ο κ. Τσίπρας κόβει μία βόλτα στα νοσοκομεία και διαπιστώνει ότι λειτουργούν σε συνθήκες πολέμου. Θέλει περισσότερα τεστ, αλλά δεν του αρέσουν τα τεστ που μπορεί να κάνει ο καθένας μόνος του. Ποντάρει σε μία καταστροφή, που όμως δεν έρχεται.

Δεν εννοεί να αντιληφθεί ότι το ζήτημα της κρίσης του κορονοϊου δεν προσφέρεται για σπέκουλα, ούτε, πολύ περισσότερο, για ανεύθυνες ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής στους δρόμους και τις πλατείες. Όμως κυρίως εσωτερική ειρήνη χρειάζεται σήμερα ο τόπος σ’ αυτήν την «πολεμική» περίοδο και όχι επαναστατικές, εμπρηστικές πολιτικές ρητορικές. Και σε μια συμβολική χρονική συγκυρία μάλιστα, μήνα Μάρτιο, 200 χρόνια από την κήρυξη της Επανάστασης του ’21 κατά του οθωμανικού ζυγού, κατά την οποία τα πράγματα για τα ελληνοτουρκικά θα έπρεπε να μας ανησυχούν πολύ έντονα.

Μπορεί η επικαιρότητα της πανδημίας και των συνεπειών της να έχει σκεπάσει περίπου τα πάντα, ακόμα και το ελληνοτουρκικό μέτωπο, αλλά αυτό δεν πρέπει να γεννά αυταπάτες. Το πρόβλημα είναι μεγάλο και θα το βρούμε και πάλι μπροστά μας και με μεγαλύτερη ίσως ένταση την «επόμενη μέρα» της κρίσης του κορονοϊού. Η οποία (μέρα) θα είναι εξαιρετικά δύσκολη και θα απαιτήσει μεγάλες αντοχές και ακόμα μεγαλύτερη σοβαρότητα και αυτοσυγκράτηση. Με κοκορομαχίες όμως και ανεύθυνες πολιτικές κινδυνεύουμε να βγούμε βαριά τραυματισμένοι από την κρίση της πανδημίας και γεμάτοι αυταπάτες για τα «ελληνοτουρκικά».

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER

 

 



 

 

 

Karfitsa