Δεν ξέρω αν αυτά τα πρωτοφανή που συμβαίνουν στη Βουλή το τελευταίο διάστημα συνιστούν συνταγματική εκτροπή, όπως έγραφε στο πρωτοσέλιδό της ημερήσια εφημερίδα. Συνιστούν όμως απόλυτο ευτελισμό της Βουλής, κάποιων πολύ συγκεκριμένων βουλευτών που δεν ντρέπονται που όλοι γελούν μαζί τους.

Αναρωτιέμαι αν το έχει μετρήσει καλά ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ή, αδύναμος, αμήχανος μπροστά στη συντριβή που έρχεται, έχει παραδοθεί σε συνεργάτες που του προτείνουν πολλοστή φορά ανεπιτυχή συνταγή. Αν έχει μετρήσει τι ζημιά κάνει στη Δημοκρατία, πόσο πλήττει το κύρος της Βουλής, πόσο ευτελίζει ανθρώπους που από τη μία έχουν ζαλιστεί από τις κωλοτούμπες και από την άλλη αναγκάζει υποστηρικτές του να λένε επιχειρήματα που θα έπρεπε να ντρέπονται που τα χρησιμοποιούν.

Έχει άλλωστε ήδη καταγραφεί ως ο πρωθυπουργός που μέσα σε ένα επτάμηνο προκάλεσε ζημιά στην οικονομία ύψους 100 δισ. ευρώ, έκλεισε τις τράπεζες και έφερε τα capital controls, που ακόμα λουζόμαστε, υποθήκευσε όλη την ακίνητη περιουσία για 100 χρόνια, ισοπέδωσε τη μεσαία τάξη με την υπερφορολόγηση, δημιουργώντας μια νέα κοινωνική κατηγορία, αυτή των ελπιζόντων σε κάποιο επίδομα.

Έχει καταγραφεί ως ένας από τους κορυφαίους λαϊκιστές, ψεύτες πολιτικούς στην ιστορία της χώρας. Έχει καταγραφεί ως ο πολιτικός που δίχασε όπως κανείς, που με την τακτική του απέναντι στα ΜΜΕ, τη Δικαιοσύνη, τους θεσμούς έδειξε μια προσήλωση στην αντιδημοκρατική αντίληψη του ελέγχου των πάντων.

Είναι ανάγκη να καταγραφεί και ως ο πρωθυπουργός που, για λίγους μόνο μήνες εξουσίας, ευτέλισε τη Βουλή, πριμοδοτώντας την αποστασία, την αηδία «του αυτοκινήτου που χάλασε», την εμφάνιση για πρώτη φορά βουλευτών που δηλώνουν χωρίς να κοκκινίζουν ότι θα ψηφίζουν στο επόμενο διάστημα ό,τι φέρει η κυβέρνηση; Είναι ανάγκη να ευτελίσει κάθε έννοια Αριστεράς, κάνοντας όλα αυτά τα οποία τμήματα της Αριστεράς πολέμησαν;

Πώς μπορεί ένας τέτοιος πολιτικός να μιλάει για την ανάγκη προοδευτικού μετώπου ενάντια στην Ακροδεξιά, έχοντας κυβερνήσει με την Ακροδεξιά για τέσσερα χρόνια και ακόμα και σήμερα να «τσοντάρει» ακροδεξιούς στους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (μέσα και η κα Μεγαλοοικονόμου!), με ολίγον Δανέλλη, για να σχηματίσει κυβερνητική πλειοψηφία; Πώς μπορεί να πιστεύουν από την άλλη κάποιοι ότι αυτός ακριβώς ο πολιτικός, που λατρεύει έως σκανδάλου τον Μαδούρο και ντροπιάζει και γι’ αυτό τη χώρα, μπορεί να ηγηθεί μιας νέας Κεντροαριστεράς;

Δεν τον καταλαβαίνω τον προικισμένο επικοινωνιακά κ. Τσίπρα. Αφού βλέπει ότι δύο χρόνια τώρα δεν κατάφερε να επιτύχει τίποτα, ό,τι και αν δοκίμασε, και σταθερά είναι πίσω από τον Κ. Μητσοτάκη με μεγάλη διαφορά, ενώ, όσους Ραγούσηδες και αν δοκίμασε, δεν μπορεί να μηδενίσει την παρουσία του ΚΙΝΑΛ όπως θα ήθελε. Αφού δεν έχει τίποτα να κερδίσει, γιατί δεν πάει σε εκλογές και σέρνεται παρέα με Παπακώστα, Μεγαλοοικονόμου και διάφορους του θιάσου που μας παρουσιάζει αποκρουστικές παραστάσεις κάθε μέρα, ευτελιζόμενος ο ίδιος, πλήττοντας τη Δημοκρατία, τη στοιχειώδη λογική και ενισχύοντας την απαξίωση της πολιτικής και της Ακροδεξιάς;

Ας το σκεφτεί καλύτερα. Θα ήταν εξιλέωση για αυτόν, για τη χώρα, για την κοινωνία, να ψηφίσει αυτά τα περίφημα κοινωνικά νομοσχέδια και να προσφύγει σε εκλογές.

Ας το κάνει…

Εκτός κι αν υπάρχουν διεργασίες, υποχρεώσεις, υποθέσεις που δεν γνωρίζουμε και τον κρατάνε σε μια ακατανόητη στάση που φθείρει και τον ίδιο. Τότε, όμως, θα πρέπει μάλλον να ανησυχούμε…

του Ζαχαρία Ζούπη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...