Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

«Επόμενη μέρα» και μικροπολιτική

Ένας πολύ σημαντικός λόγος που η πρώτη φάση της αντιμετώπισης της πανδημίας πήγε τόσο καλά και τα αποτελέσματα για τη χώρα και την κυβέρνηση υπήρξαν θετικά ήταν ότι δεν έγινε πολιτικοποίηση του «προβλήματος κορωνοϊός». Οι πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, ακολούθησαν με θρησκευτική ευλάβεια τα μέτρα, που με τη σύσταση των επιστημόνων έλαβε η κυβέρνηση, και η αντιπολίτευση στο σύνολό της συστρατεύτηκε.

Τις τελευταίες όμως ημέρες βλέπουμε ότι η δεύτερη περίοδος σταδιακής επανέναρξης της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου δεν θα είναι ανέφελη, τουλάχιστον για την κυβέρνηση. Από τις συγκεντρώσεις στις πλατείες, μερικές από τις οποίες αναγάγουν την ανευθυνότητα σε μορφή πολιτικού ακτιβισμού, μέχρι τις κατηγορίες μερίδας της αντιπολίτευσης ότι «ο Τσιόδρας παίζει το παιχνίδι του Μητσοτάκη» ή τα σχολεία ανοίγουν για να εξυπηρετήσει η κυβέρνηση τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και τις αντιδράσεις περί σεξισμού, με αφορμή το «σποτ του Λούλη», όλα δείχνουν πως η πολιτική, με την έννοια της αξιολόγησης κάθε ενέργειας με κύριο γνώμονα το πολιτικό κόστος ή όφελος, επιστρέφει δριμύτερη στην εποχή του κορονοϊού. Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο η αξιωματική αντιπολίτευση να συζητά και θέμα διεξαγωγής πιθανόν πρόωρων εκλογών (σχετική αναφορά έκανε ο κ. Τσιπρας σε κομματική συγκέντρωση). Βεβαίως επιθυμητή αν όχι επιβεβλημένη η κριτική της αντιπολίτευσης, όταν μάλιστα αυτή συνοδεύεται από την επιβολή προτάσεων. Η παρατηρούμενη όμως διολίσθηση του πολιτικού κλίματος στη μικροπολιτική και στις «πλατείες των διαμαρτυρομένων» με κύριο γνώμονα το πολιτικό κόστος ή όφελος στην παρούσα μάλιστα «περίοδο πολέμου», που διέρχεται η χώρα μας, εμπεριέχει κινδύνους, με κυριότερο την επιστροφή σε κλίμα διχασμού της κοινωνίας. Κι όμως όλοι γνωρίζουν ότι η «επόμενη μέρα», στην οποία οι πολιτικές δυνάμεις και η κοινωνία θα έπρεπε να ρίξουν όλο το βάρος των ενεργειών τους και όχι στη μικροπολιτική, θα είναι πολύ δύσκολη, αφού οι οικονομικές επιπτώσεις (μειώσεις απολαβών των εργαζομένων, ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων, προβληματικός τουρισμός) θα είναι μεγάλες.

Έρχονται πολύ σκληρές μέρες που, πιθανότατα, θα διεγείρουν και φαινόμενα ενός νέου είδους κοινωνικού αυτοματισμού. Άνθρωποι που σήμερα αισθάνονται ικανοποιημένοι ως και υπερήφανοι για την εθνική επίδοση στην αντιμετώπιση της πανδημίας δεν αποκλείεται αύριο, όταν οι οικονομικές επιπτώσεις γίνουν περισσότερο εμφανείς, να στραφούν και κατά της κυβέρνησης. Ίσως δε το φθινόπωρο, αν χρειαστεί να λάβουμε και νέα μέτρα, να είναι θυμωμένοι και να απαιτούν κατάργηση των περιορισμών, διότι «έτσι θα πεθάνουμε περισσότεροι». Το ξεπερασμένο δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο ή η παραδοσιακή αντιπαράθεση ανάμεσα σε Δεξιά και Αριστερά ενδεχομένως να αντικατασταθούν από ένα νέο διπολισμό ανάμεσα σε περιορισμούς και ελευθερίες στην άσκηση και στη λειτουργία της οικονομικής δραστηριότητας. Όσο όμως η αντιπολίτευση επενδύει στον θυμό του φθινοπώρου και την καταστροφή, τόσο η κυβέρνηση θα πρέπει να εργάζεται για την επόμενη μέρα.

Και ναι, η κυβέρνηση αντέδρασε έγκαιρα βγάζοντας το κοινωνικό πρόσωπο σε πρώτο χρόνο και συνεχίζει την υποστήριξή της στην αγορά. Ο πρωθυπουργός πρέπει τώρα να μας δώσει μία ρεαλιστική εικόνα για το τι έρχεται και με ποιο σχέδιο σκοπεύει να βγάλει τη χώρα από το τούνελ. Χρειάζεται επίσης τώρα να αναλάβουν τα ηνία και οι παραγωγικές δυνάμεις, οι φορείς και τα πιστωτικά ιδρύματα. Ο ρόλος των τραπεζών είναι καθοριστικός, γιατί μέσα από τη χρηματοδότηση θα είναι δυνατή μια υγιής αναβάθμιση των υποδομών, μία επανεκκίνηση με προοπτική.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα χωρίς αισιοδοξία και ρεαλισμό, ούτε μπορούμε να περιμένουμε τα προβλήματα που δημιουργούνται να επιλύονται όλα διά μέσου του κρατικού κορβανά, της μικροπολιτικής και των… πρόωρων εκλογών.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa