Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Η Δεξιά που… δεν ξεχνούν

Σε μια περίοδο που διαρκές ζητούμενο παραμένει η ενιαία εθνική στάση απέναντι στις αδιάκοπες τουρκικές προκλήσεις αλλά και η κοινωνική αλληλεγγύη στην καθημερινή μάχη με την πανδημία, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης -για την ακρίβεια η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ- οργάνωσε και άρχισε ήδη να λειτουργεί από χθες (7 Αυγούστου) τριήμερο «εναλλακτικό κάμπινγκ» στην «ιστορικά φορτισμένη περιοχή του Γράμμου».

Το ότι οι Νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ αποσκοπούν να αναβιώσουν μετεμφυλιακά σύνδρομα και διχαστικές λογικές το αποδεικνύουν οι ίδιοι, αφού το πρόγραμμά τους, όπως ανακοίνωσαν, ξεκίνησε χθες «με ιστορικό περίπατο στον Πύργο Κοτύλης, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου αποτελούσε ένα από τα περάσματα του Δημοκρατικού Στρατού προς το Βίτσι». Και μπορεί, όπως είπε παλαιότερα και ο Αλέξης Τσίπρας, «παιδιά είναι και έχουν κάθε δικαίωμα να φτιάχνουν, έστω σε φανταστικό πλαίσιο, τον κόσμο που ονειρεύονται», αλλά μήπως και ο ίδιος δεν φαίνεται πως επιχειρεί να ανασυγκροτήσει το κόμμα του στηριζόμενες σε διχαστικές λογικές και στο κλασικό… ιδεολόγημα του Ανδρέα, τον οποίο και αντιγράφει, πως «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά»; Αλλά ποια είναι αυτή η «Δεξιά»; Η νικήτρια του Εμφυλίου, η οποία ουσιαστικά κυβέρνησε από τη Μεταπολίτευση και μετά;

Από το 1974 μέχρι σήμερα έχουν περάσει 46 χρόνια, από τα οποία η Δεξιά έχει κυβερνήσει τα 15 (και 2,5 σε συνεργασία με την Αριστερά) και η Αριστερά 27! Ποιανού δημιούργημα είναι, λοιπόν, αυτό το κράτος, που δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε τον… δημιουργό του;

Η Αριστερά, όπως την εξέφραζαν ο Ανδρέας Παπανδρέου και το τότε ΠΑΣΟΚ, ήλθε στην εξουσία πρώτη φορά το 1981. Τότε που βελτιώθηκε, βεβαίως, η θέση των «μη προνομιούχων», αλλά γεννήθηκε και το νέο κεφάλαιο (αποκορύφωμα, η υπόθεση Κοσκωτά), που δεν ήταν πια διαπλεκόμενο με τη Δεξιά, αλλά με την Αριστερά! Το κράτος, σαν κομματικό φέουδο, πέρασε στην Αριστερά τόσο καταλυτικά, ώστε η κυβέρνηση Μητσοτάκη του 1990, με πάνω από 45% στις εκλογές, έπεσε ύστερα από 3 χρόνια, ανήμπορη να πολεμήσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Έτσι, η… σοσιαλιστική Αριστερά, κατά πώς έλεγαν ο Άκης και ο Γιάννος, ξανάρθε στην εξουσία το 1993, για να παραμείνει για 11 χρόνια – αφότου στο μεταξύ συγκυβέρνησε με τη Δεξιά και με την κομμουνιστική Αριστερά για έναν περίπου χρόνο! Και τα 11 αυτά χρόνια έμαθε όλη η χώρα τι θα πει «μίζες σε εξοπλιστικά προγράμματα», τι θα πει «χειραγώγηση μετοχών» και «αρπαγή δισεκατομμυρίων» από τις οικονομίες των πολιτών. Αυτή η Αριστερά σε μια περίοδο 30 χρόνων παρέδωσε τη σκυτάλη σε μια Δεξιά η οποία παρέλαβε κράτος 20ετούς Αριστερής διακυβέρνησης, με συνδικαλιστές-αφεντικά. Και αυτή η Δεξιά κυβέρνησε πέντε (5) χρόνια, έχοντας απέναντί της τους πέντε (5) «νταβατζήδες» που απείλησε ότι θα γκρεμίσει ο Καραμανλής, για να αποδειχτεί ότι ήταν πιο εύκολο να γκρεμιστεί ο ίδιος! Και ξανάρθε η Αριστερά με τον Γιώργο Παπανδρέου, για να στείλει τη χώρα στην αγκαλιά των δανειστών. Και μετά κυβέρνησε η Δεξιά με την Αριστερά αντάμα (Σαμαράς – Βενιζέλος – Κουβέλης) για 2,5 χρόνια. Και εκεί που τέλειωνε το μνημόνιο, ήρθε η άλλη Αριστερά, η επαναστατική (!), για να κυβερνήσει για 4,5 χρόνια, να ξαναβάλει τη χώρα που έβγαινε από τα μνημόνια στα μνημόνια και να εφαρμόσει πιο σκληρά μέτρα.

Αυτήν τη Δεξιά «δεν ξεχνούν». Τη Δεξιά που αποκατέστησε τη Δημοκρατία, που νομιμοποίησε το ΚΚΕ, που έβαλε τη χώρα στην ΕΟΚ. Αυτήν τη Δεξιά και τον… μπαμπούλα της επισείουν συνεχώς οι Νεοαριστεροί. Σε έναν κόσμο που αλλάζει και προχωρά μπροστά, η Αριστερά του Τσίπρα και οι Νεολαίοι του κόμματος διάλεξαν: Θέλουν να μείνουν πίσω. Θέλουν να κοιτούν τον κόσμο από εκεί ψηλά, από τον Γράμμο. Μόνο που η ματιά τους δεν πάει μακριά…

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER

 

 



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa