Άρθρα

Η θέση του «Π»: Την πληρώνουν πάλι οι πολίτες!

Εικόνα Αρχείου

Οι απεργίες στον τομέα της καθαριότητας οφείλονται, ως γνωστόν, στη βούληση της κυβέρνησης να ανατεθεί και σε ιδιωτικούς φορείςτο έργο της αποκομιδής, που κατά παράδοση ήταν της αρμοδιότητας του Δημοσίου και των φορέων του ΟΤΑ.

Είναι προφανές πως, αν αυτό το έργο επιτελείτο με επάρκεια, σήμερα δεν θα συζητούσαμε το ενδεχόμενο της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα, ούτε απεργίες θα γίνονταν και δεν θα σχημάτιζαν «βουνά» τα σκουπίδια στους δρόμους.

Δεν είναι, όμως, επαρκής ο τρόπος της αποκομιδής και σε χρόνια βάση τα παράπονα που διατυπώνουν οι πολίτες στους δημάρχους είναι αναρίθμητα.

Παρά ταύτα βελτιώσεις δεν έχουν επέλθει.

Ταυτόχρονα διάγουμε μια μακρά εποχή, που εμείς πάμε με τον…αραμπά, ενώ διεθνώς το αντικείμενο που συζητάμε έχει απαντηθεί και η παραπομπή της απάντησης συνδέεται ευθέως με τον ιδιωτικό τομέα. Είναι ο τομέας ο οποίος υπό εύλογες προϋποθέσεις έχει εξαπλωθεί σχεδόν παντού. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τις επικοινωνίες, την Παιδεία, την Υγεία, την υδροδότηση. Ακόμη και στις εθνικές άμυνες έχει φθάσει η…χάρη του.

Πώς; Μα, υπό προϋποθέσεις, όπως προαναφέραμε, που ρυθμίζονται από νόμους και από προτιμήσεις των καταναλωτών και πολιτών.

Περιττός, λοιπόν, και άχρηστος ο ρόλος του δημόσιου τομέα; Ασφαλώς όχι. Όχι, όταν αντιλαμβάνεται ως χρήσιμο τον ρόλο του στη βάση της ικανοποίησης κάθε ανάγκης, όχι για το κέρδος, αλλά για λόγους κοινωνικής ευθύνης.

Προδήλως, η ικανοποίηση αυτών των αναγκών είναι επιβεβλημένο να γίνεται με σεβασμό στους δημόσιους πόρους και με διαρκή διάθεση βελτίωσης.

Στην περίπτωση των απορριμμάτων, οι μηχανισμοί αποκομιδής των ΟΤΑ πάσχουν. Εμμέσως ή αμέσως, το ομολογούν οι ίδιοι. Άρα, προκύπτει η ανάγκη αντικατάστασης του δημοσίου τομέα από την ιδιωτική αγορά.

Οι κοινωνίες πάνε μπροστά. Αντιστέκονται μόνο όσοι δεν έχουν αντιληφθεί ότι το κράτος που δανειζόταν για να υποθάλπει κάθε παθογένεια δεν έχει πια εφεδρείες για να υποστηρίξει τις αντιστάσεις του.

Οι πολίτες δεν είναι ευχαριστημένοι από το ξεπερασμένο μοντέλο αποκομιδής των σκουπιδιών. Το δείχνουν μετρήσεις της κοινής γνώμης σε πολλούς δήμους της χώρας. Τα απορρίμματα είναι το κορυφαίο πρόβλημα, από την Αθήνα μέχρι την πιο μικρή τοπική κοινωνία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο και υπ’ αυτές τις συνθήκες, έχουν εκδηλωθεί οι απεργιακές κινητοποιήσεις και το ερώτημα είναι, τι επιτυγχάνεται; Ρυμουλκείται η κοινή γνώμη υπέρ των θέσεων των απεργών; Έχουν οι τελευταίοι τους πολίτες συμμάχους τους; Όχι, είναι απάντηση. Κατανόηση δείχνει ο κόσμος μόνο στους εργαζομένους στους τομείς καθαριότητας. Δεν θέλει να μείνουν στον δρόμο. Κάτι τέτοιο, ασφαλώς, οφείλει να το συμπεριλάβει στις μέριμνές της η Πολιτεία. Και μέχρι εκεί. Διότι από εκεί και πέρα η σύμπραξη δημόσιου- ιδιωτικού τομέα και στην Καθαριότητα είναι σαν το ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω. Πολύ, δε, περισσότερο όταν ωφελούνται οι πολίτες, που δεδηλωμένα δεν είναι ικανοποιημένοι από το σημερινό «καθεστώς» της αποκομιδής και ταυτόχρονα βιώνουν όλες τις βλαπτικές και αντιαισθητικές συνέπειες της παραμονής των σκουπιδιών στους δρόμους…

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER