Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Ιός και νέος πατριωτισμός

Η πρωτόγνωρη απειλή της πανδημίας του κορονοϊού, με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη και η χώρα μας, έχει αλλάξει δραματικά την καθημερινότητά μας.

Δεν είναι ότι για πρώτη φορά δεν κάναμε παρελάσεις για την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ούτε πως θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να γιορτάσουμε την Ανάσταση για πρώτη φορά με τις λαμπάδες αναμμένες μέσα στα σπίτια. Ο κόσμος μας άλλαξε. Η ζωή μας μπήκε ήδη σε καινούργιους κανόνες, οι οποίοι μεταμορφώνουν κοινωνικές συμπεριφορές , αλλάζουν ρυθμούς και οδηγούν την παγκόσμια οικονομία σε νέα κρίση, από την οποία θα προκύψει καινούργιο μοντέλο λειτουργίας.

Και θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, μέρες που είναι, ότι η επέτειος της 25ης Μαρτίου, που δεν γιορτάσαμε φέτος, ίσως ήταν η πιο ουσιαστική από όσες έχουμε ζήσει. Με το έθνος να αντιμετωπίζει κίνδυνο και να δίνει αγώνα, υπέρ κλινών και Εντατικών, προκειμένου να τον ξεπεράσει με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Με τους Έλληνες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, να έχουν βάλει στην άκρη τα πολλά που τους χωρίζουν, μοιραζόμενοι τον φόβο που τους ενώνει. Να έχουν θυσιάσει προσωρινά ατομικές ελευθερίες, για να προασπίσουν το υπέρτατο συλλογικό αγαθό της δημόσιας υγείας. Να δείχνουν ότι έχουν διδαχτεί από το μεγάλο νόημα της Επανάστασης του ’21: Ότι για να πετύχει μια εθνική προσπάθεια, όπως είπε και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας ,το «εμείς» πρέπει να μπει πριν από το «εγώ» και η ατομική ευθύνη, η συνεργασία και η αλληλεγγύη να βρίσκονται στην καρδιά του νέου πατριωτισμού που έχουμε ανάγκη.

Και σε αυτές τις πρωτόγνωρες, δύσκολες στιγμές που διέρχεται και η πατρίδα μας, όλοι επέδειξαν πατριωτισμό. Επέδειξαν υψηλό αίσθημα ευθύνης. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση, πανεπιστημιακή κοινότητα, κοινωνία. Κάποιοι, ελάχιστοι, μίλησαν για αντισυνταγματικό περιορισμό των ελευθεριών, αγνοώντας την πραγματικότητα. Τι θα αντέτειναν δηλαδή σε περίπτωση που η χώρα δεν είχε υιοθετήσει μέτρα αυτής της αυστηρότητας, αλλά ακολουθούσε το παράδειγμα της Ιταλίας; Τι θα σήμαινε για την προστασία της υγείας αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας εντέλει η κατάρρευση του συστήματος υγείας και η ύπαρξη επιτροπών βιοηθικής που θα εξέταζαν ποιος θα τύχει της κατάλληλης νοσηλείας και ποιος όχι;

Αυτή την ώρα τον λόγο πρέπει να έχουν η συντεταγμένη Πολιτεία, οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό. Από τους υπόλοιπους απαιτείται περίπου ό,τι ζητά και από τον κάθε πολίτη το «Μένουμε Σπίτι». Περίσκεψη και αυτοπεριορισμός . Η μέχρι τώρα εφαρμογή από τους πολίτες των νέων, αυστηρότερων μέτρων στέλνει ένα ενθαρρυντικό μήνυμα, καθώς η συμμόρφωση κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα. Το ζητούμενο ωστόσο είναι η διάρκεια.

Ο Σωτήρης Τσιόδρας το θέτει ξεκάθαρα: τα μέτρα δεν πρέπει να χαλαρώσουν γιατί η μετάδοση θα αυξηθεί με μαθηματική ακρίβεια, όπως και ο αριθμός των νέων κρουσμάτων της νόσου. Το βέβαιο είναι ότι ο εφιάλτης αυτός κάποτε θα τελειώσει, με την ανθρωπότητα να νικά άλλον έναν ιό. Δεν τίθεται θέμα. Το ερώτημα ήταν και είναι πόσο γρήγορα θα παίρναμε τα αναγκαία μέτρα για να ελαχιστοποιήσουμε τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει ο κορονοϊός. Συν τω χρόνω θα έχουμε θεραπείες, θα έχουμε εμβόλιο. Αλλά θα χρειαστεί μεγάλη συνεργασία και υπομονή από τον πληθυσμό να κάνει αυτό που του αναλογεί. Γιατί, σε τελική ανάλυση, αυτός είναι που θα φρενάρει και θα επιβραδύνει αρκετά την πανδημία αυτή, για να μπορέσει να τεθεί υπό έλεγχο και να μπει τέλος σε αυτή την περιπέτεια.

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι το τέλος αυτής της περιπέτειας δεν θα μας βρει ίδιους. Θα μας βρει όμως όρθιους. Είναι βέβαιο.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa