Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Κάποιοι παραμένουν καθηλωμένοι στα… διόδια

Κάθε χρόνο και κάθε μεγάλη Παρασκευή, στην προ κορονοϊού εποχή και υπό κανονικές συνθήκες, οι περισσότεροι θα τρέχαμε να κάνουμε «Πάσχα στο χωριό». Φέτος, με το που ξεκαθάρισε πως ούτε αυτό το Πάσχα θα το περάσουμε εκτός των αστικών κέντρων, πολλοί απόγονοι του… πολυμήχανου Οδυσσέα ξεχύθηκαν από την περασμένη εβδομάδα στις εθνικές οδούς και στα λιμάνια, να προλάβουν την επιβολή αυστηρών μέτρων ελέγχου στα διόδια και να κάνουν πράξη το όνειρο της… ηρωικής πασχαλινής εξόδου!

Οι… εξοδούχοι στην πλειοψηφία τους αρνητές του Covid, άνθρωποι που αρνήθηκαν να εμβολιαστούν, φοβούμενοι τις ενδεχόμενες παρενέργειες των εμβολίων, ή μονίμως διαμαρτυρόμενοι για όποια μέτρα και αν λαμβάνονταν για την καταπολέμηση της πανδημίας. Όλοι οι άλλοι, που ακούγαμε τον πρωθυπουργό να περιγράφει τον οδικό χάρτη για έξοδο από την κρίση του κορονοϊού και να εξαγγέλλει ελαφρύνσεις φόρων και εισφορών, για την επανεκκίνηση της οικονομίας, καταλαβαίναμε ότι η κυβέρνηση βλέπει ήδη τον μακρινό ορίζοντα, δίνοντάς μας ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Το εμβολιαστικό πρόγραμμα πάει καλά, τα self-tests λειτουργούν, ο τουρισμός θα ανοίξει σε περίπου 15 μέρες, μπαρ, εστιατόρια, εκκλησίες ανοίγουν, και χρήματα έπεσαν και πέφτουν για τη στήριξη της οικονομίας. Αχνοφαίνεται, δηλαδή, το τέλος της κρίσης.

Βεβαίως η έξοδος δεν θα συμβεί αβρόχοις ποσί, για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Αντικρίζοντάς την όμως από αισιόδοξη σκοπιά, είναι δεδομένο πως εμπεριέχει ευκαιρίες για μία συνολική επανεκκίνηση του τρόπου λειτουργίας τους κράτους και της οικονομίας. Και ευρισκόμενοι στην τελική φάση της πανδημίας, μπορούμε άπαντες να αντιληφθούμε πως μία καινοφανής για τη σύγχρονη πραγματικότητα ανθρωπολογική και οικονομική κρίση μπορεί να αποκτήσει εν τέλει θετικό ισοζύγιο. Αρκεί να διαμορφωθούν από την Πολιτεία οι κατάλληλες συνθήκες (και άρχισαν ήδη να διαμορφώνονται), ώστε οι παραγωγικές δυνάμεις της πατρίδας μας να ανακτήσουν την εγγενή δυνατότητά τους να συμπαρασύρουν ανοδικά όλες τις δημιουργικές τάσεις.

Και όταν η εκάστοτε κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες, οι αντίπαλες πολιτικές και «συντεχνιακές» δυνάμεις να μην τις αντιστρατεύονται, για λόγους κομματικής σκοπιμότητας, όπως συνέβη (και) προσφάτως με τις φοροελαφρύνσεις-ανάσα για τη μεσαία τάξη, με τον πλήρη ψηφιακό μετασχηματισμό της Διοίκησης ή ακόμη και με τον «εργασιακό νόμο», για τον οποίο οι αντιδράσεις είναι εξωπραγματικές.

Σήμερα, που η χώρα βρίσκεται στο κατώφλι της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, κάποιοι κάθονται και συζητούν αν η ψηφιακή κάρτα απασχόλησης και η δυνατότητα του εργαζομένου να τροποποιήσει το ωράριό του, ώστε, αν θέλει, να δουλεύει περισσότερο, «αγοράζοντας» ρεπό, αποτελούν οπισθοδρόμηση. Συζητούν επίσης για το αν η υποχρέωση για προσωπικό ασφαλείας σε ευαίσθητες επιχειρήσεις, όπως το Μετρό, προκειμένου να μην κλείνουν από απεργιακές κινητοποιήσεις, καταπατά το δικαίωμα του εργαζομένου στη διαμαρτυρία. Στην περίπτωση δε του ΕΦΚΑ, όπου καταγγέλλεται η συνεργασία ιδιωτών, προκειμένου να βγαίνουν πιο γρήγορα οι συντάξεις, είναι να σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Δυστυχώς, στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας (και) για τον τόπο μας, κάποιοι εξακολουθούν να είναι προσκολλημένοι στο χθες.

Αντί να κοιτάζουν και να τραβάνε μπροστά, προτιμούσαν να παραμένουν καθηλωμένοι στα… διόδια, διεκδικώντας το… «Πάσχα –εδώ και τώρα– στο χωριό». Όλοι οι άλλοι όμως, που βιώνουμε περισσότερο από ποτέ την πορεία από τη «Σταύρωση στην Ανάσταση», την οποία και προσδοκούμε, μετά τη φονική πανδημική κρίση που ενέσκηψε εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο, θα υπομείνουμε λίγο ακόμα, ελπίζοντας σε ένα «Πάσχα στο χωριό» κάθε χρονιά, ασφαλές και ελεύθερο…

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER

 

 



 

 

 

Karfitsa