Ένα σκοτεινό αντεθνικό σχέδιο εξυφαίνεται, ένα σχέδιο «διαμελισμού» της Ελλάδας.

Αυτό που επιθυμούν κάποιοι σύμμαχοί μας είναι η χώρα μας να βρίσκεται υπό έλεγχο και να μην μπορεί να σηκώσει κεφάλι.

Όπως έχουμε αναφέρει, η συμφωνία του ΟΗΕ, την οποία δέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας, αλλάζει τα δεδομένα για τη μετανάστευση (για την παράνομη κυρίως), την οποία, στην ουσία, νομιμοποιεί.

Μαζί με τη μετανάστευση έχουμε τον παράγοντα οικονομική ανάγκη. Τα δύο αυτά στοιχεία μαζί είναι που αποτελούν το σχέδιο κατά της Ελλάδας.

Οι μετανάστες θα πρέπει κάπου να μείνουν. Δεν γίνεται να μένουν σε camp ή στρατόπεδα ή ξενοδοχεία (μην τα ξεχνάμε αυτά). Μαζί με την ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου κι ύστερα από πιέσεις των Γερμανών (αυτοί ελέγχουν την Ευρώπη) δεν είναι απίθανο να δούμε μετανάστες σε κενά σπίτια, οικίες οι οποίες μπορεί μεν να αποτελούν ιδιοκτησία κάποιου αλλά να είναι ακατοίκητες.

Μπορεί μετά γέροι, υπερήλικες, να αναγκασθούν να συγκατοικήσουν με μετανάστες. Το επόμενο στάδιο θα είναι η υποχρεωτική συγκατοίκηση με μετανάστες όσων διαθέτουν μεγάλη ακίνητη περιουσία.

Στα νησιά που ο πληθυσμός μειώνεται (και λόγω του δημογραφικού) αλλά και στη Θράκη, που την έχουν εγκαταλείψει οι αρμόδιοι…

Το δεύτερο στάδιο είναι η εργασία όλων αυτών των μεταναστών. Σπίτι έχουν, ώρα να δουλέψουν. Σε ποιες όμως επιχειρήσεις;

Εδώ έρχεται η ΕΟΖ, ο στόχος του γερμανικού κεφαλαίου για τη Θράκη κυρίως, αλλά όχι μόνο.

Η Ειδική Οικονομική Ζώνη, ΕΟΖ, είναι μια γεωγραφική περιοχή στην οποία ισχύει ένα εντελώς ιδιαίτερο νομοθετικό, οικονομικό και διοικητικό καθεστώς. Δηλαδή, σε μια ΕΟΖ, το κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας δεν είναι εκείνο το οποίο ισχύει για την υπόλοιπη εθνική επικράτεια. Αλλά ένα ειδικό καθεστώς προσανατολισμένο στα συμφέροντα της «ελεύθερης» αγοράς. Δηλαδή του διεθνούς καπιταλισμού.

Για τον εργαζόμενο που θα αποφασίσει, ή θα αναγκαστεί να αποφασίσει, να εργαστεί σε μια ΕΟΖ, το καθεστώς αυτό είναι από δυσμενές ως δυσμενέστατο. Το πιο σίγουρο είναι ότι θα περιλαμβάνει 6ήμερο αντί πενθημέρου και 10ωρη εργασία αντί οκταώρου. Σε μια ΕΟΖ δεν επιτρέπεται η λειτουργία εργατικών σωματείων και γενικά σε μια ΕΟΖ η εργατική νομοθεσία, που ισχύει στην υπόλοιπη εθνική επικράτεια, αναστέλλεται.

Για να εισέλθει κάποιος σε μια ΕΟΖ απαιτείται πάσο, ως είδος διαβατηρίου, και η περιοχή φυλάσσεται, ακόμα και ενόπλως, από ιδιωτικές εταιρείες. Μιλάμε για de facto παύση της εθνικής κυριαρχίας.

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Μακάρι.

Χρέος των πολιτικών όμως είναι να προσέχουν ακόμα και για τα ακραία σενάρια, διότι διαφορετικά ξυπνάμε ένα πρωί και είναι η πραγματικότητα.

Ας ελπίσουμε ότι η γέννηση του Θεανθρώπου θα φωτίσει τα μυαλά των Ελλήνων πολιτικών και θα οδηγήσει το Έθνος μας σε καλύτερες μέρες…

του Κυριάκου Βελόπουλου

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...