Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού ο Μητσοτάκης

Η ΝΔ δείχνει να ξαναγίνεται ο βασικός κορμός της Κεντροδεξιάς και της δεξιάς παράταξης και όλα τα κομματίδια που προέκυψαν εξαιτίας του αντιμνημονιακού κλίματος περνούν στο περιθώριο. Διευθετούνται οι λογαριασμοί στην περίφημη «δεξιά πολυκατοικία», μολονότι σε ορισμένους δεν αρέσει που η ευκαιρία αυτή δίνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη…

Μεθαύριο, Κυριακή 7 Ιουλίου, το αποτέλεσμα των εκλογών θα αναδείξει όχι μόνον τον νικητή, τον αυριανό πρωθυπουργό και την παράταξη που θα κυριαρχήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σκηνικό για τα επόμενα χρόνια. Θα επηρεάσει δε τη διαμόρφωση του νέου πολιτικού συστήματος, αφού φαίνεται να κλείνει οριστικά ο ιστορικός κύκλος της Μεταπολίτευσης και να ανοίγει ένας νέος. Και πάλι, όπως το 1974, αρχίζοντας από τη ΝΔ.

Δευτερευόντως θα επηρεάσει βεβαίως και τον ευρύτερο πολιτικό χώρο της Κεντροαριστεράς και ιδιαίτερα τον συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής. Η ΝΔ δείχνει να ξαναγίνεται ο βασικός κορμός της Κεντροδεξιάς και της δεξιάς παράταξης και όλα τα κομματίδια που προέκυψαν εξαιτίας του αντιμνημονιακού κλίματος περνούν στο περιθώριο. Τα απομεινάρια τους ενσωματώνονται άνευ όρων στο ρεύμα της νίκης, αναζητώντας μια γωνιά εξουσίας. Διευθετούνται, με άλλα λόγια, οι λογαριασμοί στην περίφημη «δεξιά πολυκατοικία», μολονότι σε ορισμένους δεν αρέσει που η ευκαιρία αυτή δίνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Μητσοτάκης όμως είναι αυτός που έχει καταφέρει να ομογενοποιήσει την παράταξή του. Στα τρία χρόνια της προεδρίας του, πήρε ένα κόμμα διπλά και τριπλά ηττημένο, χωρίς ουσιαστικά να έχει συνέλθει από το τραύμα του ιστορικού χαμηλού του 18,85% του Μαΐου του 2012, και το έχει μετατρέψει σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Ο ίδιος μαζεύει όλα τα «χαρτιά» στα χέρια του και βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση να τα παίξει επιτυχώς, με διπλό μάλιστα στόχο: Αφενός να διορθώσει το μπάχαλο που προκάλεσε στη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και να φέρει τα πάνω-κάτω σε οικονομικό και θεσμικό επίπεδο για να βγει οριστικά η Ελλάδα από την κρίση και αφετέρου, εφόσον το πετύχει, να κερδίσει το στοίχημα ώστε να γίνει ο ίδιος ο νέος της ηγέτης για τα επόμενα τέσσερα ή και παραπάνω χρόνια.

Έτσι, η διεκδίκηση της αυτοδυναμίας –κάτι που έχει να συμβεί 10 χρόνια– είναι θεμελιώδης επιδίωξη. Ο Μητσοτάκης γίνεται, για την επόμενη κοινοβουλευτική θητεία, ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού, αναμφισβήτητα στη Δεξιά αλλά επίσης και στο Κέντρο. Υπό αυτά τα δεδομένα δεν προκύπτει για μεγάλο χρονικό διάστημα το κενό στον χώρο του Κέντρου και η ανάγκη ίδρυσης ενός νέου φορέα, όπως άφησε να εννοηθεί ο Βαγγέλης Βενιζέλος και έσπευσαν να το υιοθετήσουν αρκετοί που ασπάζονται τις απόψεις του.

Το πολιτικό ενδιαφέρον των επικείμενων εκλογών είναι όμως μεγάλο και στο υπόλοιπο φάσμα του πολιτικού τόξου. Και δεν είναι τόσο ο μάλλον δευτερεύουσας σημασίας τελικά συσχετισμός δυνάμεων ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής. Ο κατακερματισμός και η ανοικτή διαμάχη όλων των δυνάμεων στον ευρύτερο χώρο δείχνει μια παράταξη σε αναβρασμό με συνέπεια να γίνεται πολύ εύθραυστη η ισορροπία κυβέρνησης (ΝΔ) και αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ ), η σταθερότητα της οποίας είναι απαραίτητη για να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της κρίσης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υπενθυμίζουν ότι ο βαθμός επιτυχίας του Μητσοτάκη εξαρτάται και από τη συμπεριφορά και τη σταθερότητα της αντιπολίτευσης.

Οι τελικοί λογαριασμοί ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ δεν θα διευθετηθούν στην κάλπη της 7ης Ιουλίου, αλλά στις μεθεπόμενες εκλογές. Και θα προσδιοριστούν από δύο παράγοντες. Το κατά πόσον ο ΣΥΡΙΖΑ, εάν παραμείνει ενιαίος και δεν διασπαστεί, θα λειτουργήσει ως συστημική αξιωματική αντιπολίτευση αποβάλλοντας τον λαϊκισμό. Το κατά πόσον δηλαδή θα μετεξελιχθεί σε υπεύθυνη πολιτική δύναμη χωρίς ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, έχοντας αποκοπεί μάλιστα από τους μηχανισμούς που έστησε στο κράτος.

Ο δεύτερος καθοριστικός παράγοντας αφορά τις αντοχές του ΚΙΝΑΛ, χωρίς την παρουσία στις τάξεις του τού Ευάγγελου Βενιζέλου. Από το κατά πόσον, δηλαδή, θα είναι υπεύθυνη και συναινετική αντιπολίτευση στη ΝΔ, απορρίπτοντας τα αντιδεξιά σύνδρομα, εκ προοιμίου. Και από το κατά πόσον θα καταφέρει να υπερισχύσει στον ανταγωνισμό με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η διατήρηση δυνάμεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και η διάθεση για εκσυγχρονιστικό μεταρρυθμιστικό λόγο, όπως έδειξε με το πρόγραμμά του, είναι θετικά στοιχεία για να το καταφέρει.

Το αν θα τα καταφέρει είναι άλλο θέμα. Προς το παρόν και λίγα 24ωρα πριν από τις εκλογές, δεν υπάρχει ψηφοφόρος που πιστεύει ότι νικήτρια της Κυριακής δεν θα είναι η ΝΔ. Και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα ορκιστεί πρωθυπουργός.

Για όλα τα άλλα… ο καιρός θα δείξει.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER


Focus-On


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa