Slider Συνεντεύξεις

Κώστας Καραγκούνης στο «Π»: Κάνουν μικροπολιτική με την Εκκλησία

Κώστας Καραγκούνης

Μικροπολιτική και επικοινωνιακή λογική χρεώνει στον ΣΥΡΙΖΑ για τη διαχείριση των σχέσεων Κράτους- Εκκλησίας, μιλώντας στο «Π», ο αναπληρωτής τομεάρχης Δικαιοσύνης και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας της ΝΔ, Κώστας Καραγκούνης. Για το Σύνταγμα, τονίζει ότι «η κοινωνία βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τη μικροπολιτική του ΣΥΡΙΖΑ», ενώ, τέλος, χρεώνει στην κυβέρνηση «απόπειρα διάβρωσης της δημοκρατίας μας», με αφορμή τη σκανδαλολογία.

Πώς αποτιμάτε τη συμφωνία Εκκλησίας-Πολιτείας; Έχει «γκρίζες ζώνες»; Και, τελικά, υπάρχει «παράθυρο» για νέες προσλήψεις στο Δημόσιο;

Από σεβασμό στην ίδια την Εκκλησία που, καλώς ή κακώς, έχει πάρει θέση στο θέμα, θα αποφύγω να μπω σε πολλές λεπτομέρειες. Θα πω, όμως, ότι, ακόμη και σ’ αυτό το σημαντικό θεσμικό θέμα, η λογική του ΣΥΡΙΖΑ είναι μικροπολιτική. Και ακριβώς επειδή γνωρίζει τον σεβασμό που τρέφει ο ελληνικός λαός για την Εκκλησία, είναι μια λογική «και με τονχωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ». Εγώ, δηλαδή, θα το σεβόμουν να έλεγαν, να προχωρήσουν σε ένα κανονικό χωρισμό Κράτους- Εκκλησίας, αν το πίστευαν –εγώ δεν το πιστεύω–,αλλά αυτό που κάνουν είναι αμιγώς μικροπολιτικό και επικοινωνιακό. Δηλαδή, δημιουργούν μια επίφαση χωρισμού, αναθέτοντας στην Εκκλησία να πληρώνει τους λειτουργούς της με χρήματα που θα δίνει το Δημόσιο. Και έτσι και αλλιώς, δηλαδή.

Γιατί, φυσικά, σε έναν κανονικό χωρισμό, η Εκκλησία πληρώνει μεν τους λειτουργούς της και είναι ανεξάρτητη, αλλά όχι με χρήματα που της δίνει το Δημόσιο. Και ο λόγος, φυσικά, είναι ότι σε έναν πραγματικό χωρισμό, η   Εκκλησία ως ανεξάρτητη δρα, με ίδιους πόρους. Αλλά πώς να το κάνει αυτό στην Ελλάδα, στην οποία διαχρονικά η πολιτική εξουσία –και τώρα φυσικά έχω στο μυαλό μου την εποχή Παπανδρέου– κατά βάση άρπαξε την εκκλησιαστική περιουσία, δηλαδή πήρε αυτό που θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο ενός πραγματικού χωρισμού; Όπου υπάρχει πραγματικός χωρισμός, έτσι γίνεται. Η Εκκλησία διατηρεί ακέραιη την περιουσία της και, όχι μόνο αυτό, αλλά απολαμβάνει φορολογικών προνομίων και ειδικού φορολογικού καθεστώτος.

Οπότε για να το πω διαφορετικά, οι ταχυδακτυλουργοί της Αριστεράς, όταν μιλάνε για χωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, μιλάνε κατόπιν εορτής. Έτσι όπως αποψίλωσαν την Εκκλησία, πραγματικός χωρισμός δεν μπορεί ποτέ να γίνει, και αυτά που διαβάζουμε είναι απλώς επικοινωνιακά και εντάσσονται στη γνωστή προσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν βαριέσαι; Ας το πούμε, κάτι θα μείνει».

Καταθέσατε τη δική σας πρόταση για το Σύνταγμα. Θα υπερψηφίσετε, όμως, άρθρα  στα οποία συμφωνείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και αν δεν δεσμεύεστε για το σύνολο των αλλαγών;

Κάθε συνταγματική αναθεώρηση στηρίζεται πολιτικά στην όσο πιο ευρεία συναίνεση. Συνταγματική αναθεώρηση χωρίς ευρύτερη συναίνεση, όχι απλώς των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας, είναι κενή περιεχομένου. Είναι άσκηση επί χάρτου. Και αυτή είναι η βασική διαφορά στη φιλοσοφία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια συνταγματική αναθεώρηση κομμένη και ραμμένη στις πολιτικές ιδεοληψίες του χώρου του. Δεν πρόκειται για συνταγματική αναθεώρηση, αλλά για μικροπολιτική με πρόφαση το Σύνταγμα. Τι σημασία έχει λοιπόν αν συμφωνούμε στο ένα ή στο άλλο άρθρο; Δεν πρόκειται για πραγματική συνταγματική αναθεώρηση.

Και με την οποιαδήποτε συναίνεσή της, η ΝΔ –στον βαθμό που ελλείπει το πραγματικό πνεύμα της συνταγματικής αλλαγής– απλώς καθίσταται συνένοχη σε μια θεσμική εκδοχή που η ίδια η κοινωνία δεν πιστεύει. Γιατί η κοινωνία βρίσκεται πολύ πιο μπροστά από τη μικροπολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΔ διαμηνύει ότι δεν θα επιτρέψει «Συριζοποίηση» του Συντάγματος. Πώς θα το πετύχετε, όμως, αυτό, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει το πλαίσιο της Αναθεώρησης;

Τα Συντάγματα αλλάζουν πρωτίστως στη συνείδηση όλων μας και η επιτυχία των όποιων αλλαγών τους έχει ως κριτήριο το αν τις αγκαλιάζουν ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας. Και σίγουρα δεν αρκεί, όπως σας είπα, απλώς μια κατασκευασμένη πλειοψηφία στη Βουλή. Και λέω κατασκευασμένη, γιατί, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, υπάρχει προφανής δυσαρμονία της σύνθεση της Βουλής με αυτό που σήμερα εκφράζει πολιτικά τον κόσμο.

Πάρτε για παράδειγμα το περίφημο θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμά να το αγγίξει, γιατί, όπως είπα, το Σύνταγμά του υποκινείται από μικροπολιτικά κίνητρα. Έχει όμως σημασία, ξαναρωτάω; Αρέσει δεν αρέσει στον ΣΥΡΙΖΑ, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελούν μια πραγματικότητα. Η κοινωνία απλώς προπορεύεται εκεί που η πολιτική αγκομαχά. Ας ψηφίσουν λοιπόν αυτά που θέλουν. Θα αποτελούν μουσειακό είδος σε μια κοινωνία που ευτυχώς εξελίσσεται.

Η κυβέρνηση επενδύει στις υποθέσεις διαφθοράς. Γιατί μιλάτε για «λάσπη»; Δεν πρέπει να διερευνηθούν ουσιωδώς υποθέσεις με «σκιές»;

Φυσικά και θα πρέπει να διερευνηθούν υποθέσεις πραγματικής πολιτικής διαφθοράς. Για «σκιές» δεν ξέρω. Εάν ήταν να διερευνούμε σκιές, τότε όλο το σύστημα της ποινικής Δικαιοσύνης στην Ελλάδα θα είχε προ πολλού καταρρεύσει. Αυτός είναι και ο λόγος που στο ποινικό μας σύστημα η παραπομπή δεν αρκείται σε ενδείξεις, αλλά απαιτεί αποχρώσες ενδείξεις.

Αλλιώς, αν το κριτήριο ήταν απλώς η οποιαδήποτε ένδειξη, όσο ασήμαντη και αναπόδεικτη και αν είναι, τότε η χώρα θα μετατρεπόταν αυτόματα σε μια χώρα κατηγορουμένων. Διότι, για τις απλές υπόνοιες αρκεί ακόμη και η πιο υποκειμενική υποψία. Ζούγκλα δηλαδή. Και αυτό το βλέπετε ακριβώς τώρα.

Λόγου χάριν, στην περίφημη υπόθεση της Novartis. Απλές υποψίες, κουκουλοφόροι μάρτυρες που δεν λένε το όνομά τους για να μην μπορούν να ελεγχθούν για τα όσα λένε, επίκληση φανταστικού αποδεικτικού υλικού από ξένες Μυστικές Υπηρεσίες που, εκ των πραγμάτων, τα κίνητρά τους είναι πάντοτε θολά. Και όλα αυτά με μια κυβέρνηση που έχει συλληφθεί επανειλημμένα να προσπαθεί να παρέμβει στο έργο των δικαστών και να αποπειράται να ποδηγετήσει τη Δικαιοσύνη.

Με άλλα λόγια, εγώ σε όλα αυτά δεν βλέπω καμία διάθεση για διαφάνεια και δικαιοσύνη. Κάθε άλλο, βλέπω μια ωμή απόπειρα διάβρωσης της δημοκρατίας μας και της ασφάλειας Δικαίου, με την οποία αυτή είναι συνώνυμη.

Βλέπετε πολιτικές εξελίξεις με την επιτάχυνση των διαδικασιών για το Σκοπιανό; Θα φύγει ο κ. Καμμένος; Και μπορεί να σταθεί μια κυβέρνηση με ανεξάρτητους βουλευτές, αν αυτό συμβεί;

Για τον κ. Καμμένο δεν μπορώ να εκφράσω άποψη. Μου είναι δύσκολο να μπω στη λογική της απελπισίας που γεννά ο φόβος της πολιτικής εξαφάνισης. Ούτε και για τυχόν κυβερνήσεις αποστατών θα σας πω κάτι. Θα σας πω όμως αυτό που προσωπικά πιστεύω και το έχω πει πολλές φορές, ότι δηλαδή η εξουσιολαγνία του κ.Τσίπρα είναι τέτοια, που ακόμη και με τα πιο απίθανα πολιτικά τερτίπια, ακόμη και ως κυβέρνηση μειοψηφίας, φοβάμαι θα κάνει το παν για να παραμείνει στην εξουσία μέχρι την τελευταία μέρα, την τελευταία ώρα, και το τελευταίο λεπτό.

Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά θα διακινδυνεύσω την πρόβλεψη ότι ο κ. Τσίπρας την αναπόφευκτη ήττα του θα την αντιμετωπίσει με έλλειψη αξιοπρέπειας που, αυτήν τη στιγμή, ούτε μπορεί καν να γίνει κατανοητή. Εδώ θα είμαστε και θα τα δούμε.

Συνέντευξη τον Γιώργο Ευγενίδη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On
reportaznet


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ