Ο Αλέξης Τσίπρας πραγματικά εκπλήσσει.

Ας πάρουμε τη συζήτηση στη Βουλή για την ανομία στα ΑΕΙ. Καλέστηκε να πει κάτι για την ανομία στα Πανεπιστήμια, για το εμπόριο ναρκωτικών στους πανεπιστημιακούς χώρους, για τα άντρα αναρχικών που καίνε από λεωφορεία έως την πόλη, καθώς και για τον «Ρουβίκωνα» που βρήκε στέκι στη Φιλοσοφική, και δεν είπε… τίποτα. Τα θεώρησε σχεδόν φυσιολογικά φαινόμενα!

Του λένε για το πρωτοφανές κλείσιμο της Ηρώδου της Αττικού από αστυνομικά οχήματα και με στόμφο δήλωσε ότι δεν έχει προστασία ούτε στο σπίτι του ούτε στο γραφείο του, προκαλώντας γέλωτα αλλά και οργή. Χιλιάδες Αθηναίοι περνούν καθημερινά από τη Βασιλίσσης Σοφίας και αντικρίζουν μόνιμα μια κλειστή Ηρώδου Αττικού. Μα τι περνάει τους Έλληνες ο Αλέξης Τσίπρας; Τυφλούς ή ανόητους;

Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι δεν είναι και στα καλύτερά του. Δεν είναι και λίγο να έχεις υιοθετήσει το δόγμα Πολάκη και να ενοχοποιείς χωρίς στοιχεία δεκάδες στελέχη της αντιπολίτευσης, να έχεις υποσχεθεί εκατοντάδες χιλιάδες παροχές και να βλέπεις στις δημοσκοπήσεις να είσαι πίσω από τη ΝΔ από 11% έως και 16%! Δεν είναι και λίγο να ξεπερνάει σε δημοφιλία μόνο τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο!

Ωστόσο, δεν είναι και λίγο ό,τι προσπαθεί να κάνει, από τη λύση στο Σκοπιανό μέχρι τη Συνταγματική Αναθεώρηση και από τη Συμφωνία με την Εκκλησία μέχρι τις παροχές, να καίγεται. Δεν είναι λίγο, όμως, να κινδυνεύει να χρεωθεί το άνοιγμα του δρόμου προς μια νέα χρεοκοπία. Δεν μπορεί να μιλάς για ταξικό πρόσημο στην πολιτική σου και να αυξάνεις κατά 2 δισ. ευρώ τη μισθοδοσία του Δημοσίου, να διπλασιάζεις τον αριθμό των μετακλητών και να τους αυξάνεις και τον μισθό κοντά 30%. Να σου διαλύονται οι τράπεζες και το Χρηματιστήριο να πέφτει συνέχεια. Να κόβεις κατά 550 εκατ. ευρώ τις δημόσιες επενδύσεις και τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς ιδιώτες να ξεπερνούν τα 3 δισ. ευρώ.

Δεν πάει καλά ο προικισμένος λαϊκιστής πρωθυπουργός μας και το ξέρει. Δεν μπορεί να αποφύγει μια οδυνηρή ήττα και το ξέρει. Ίσως γι’ αυτό και ξεφεύγει, μοιάζει ζαλισμένος τελευταία.

του Ζαχαρία Ζούπη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...