Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

«Μπαχαλάκηδες» και πολιτικές ευθύνες

Η σημερινή επέτειος του Πολυτεχνείου, είναι σίγουρα ένα κρίσιμο «crash test» για την κυβέρνηση και την προσπάθειά της να «τελειώνει με τους μπαχαλάκηδες». Aν το κέντρο της Αθήνας μετατραπεί και πάλι σε πεδίο μάχης και την επομένη ημέρα, μαζί με τα καμένα, μετράμε απλώς και μερικούς προσαχθέντες, σημαίνει πως ο δρόμος για να τεθεί τέρμα στην δράση των «μπαχαλάκηδων» είναι μακρύς.

Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να δηλώνει αποφασιστικά ότι «τελειώνουμε με τους μπαχαλάκηδες», ωστόσο η θέση αυτή πόρρω απέχει από το να χαρακτηρίζονται τώρα έτσι όσοι είχαν στήσει το πολεμικό τους «στρατηγείο» στα υπόγεια της ΑΣΟΕ.

Οι ανακοινώσεις της Αστυνομίας και οι εντυπωσιακές, είναι η αλήθεια, φωτογραφίες από τα ευρήματα στην ΑΣΟΕΕ και στη «γιάφκα» των τρομοκρατών εγείρουν εύλογα ερωτήματα. Γιατί π.χ. η επέμβαση της Αστυνομίας καθυστέρησε τόσο; Χρειαζόταν η άρση του ασύλου για να ειδοποιήσει η πρυτανεία την ΕΛ.ΑΣ.; Αλλά βέβαια, όταν έχεις έναν (πρώην) πρωθυπουργό να αναρωτιέται πού είναι το πρόβλημα με τις μολότοφ, όταν υπάρχει ένας (πρώην) υπουργός, και μάλιστα Παιδείας, που δηλώνει πως αρκεί η… δυναμική αυτοάμυνα των φοιτητών για να λυθεί το πρόβλημα, όταν βουλευτής απορεί για το αξιόποινο της μεταφοράς «πολεμοφοδίων» και όταν πολιτικά στελέχη κλείνουν το μάτι στα «παιδιά», τότε τι να σου κάνουν και οι καθηγητές;

Το θέμα ήταν και είναι μεγαλύτερο από όσο δείχνει. Το λιγότερο που μπορείς να πεις είναι ότι δεν υπάρχει ομόθυμη διάθεση στον πολιτικό κόσμο. Όταν συζητάμε περί καταστολής έχοντας στη μέση έναν τύπο με λοστό, κράνος και μολότοφ, η κουβέντα φεύγει από τα αυτονόητα και καθίσταται γελοία. Εδώ στη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είχαμε ακούσει προτάσεις για διάλογο με τις «συλλογικότητες» και είδαμε μέχρι και εκτροπή λεωφορειακών γραμμών.

Το γεγονός πάντως ότι, την επομένη κιόλας της ανακάλυψης του οπλοστασίου και της σύλληψης μελών τρομοκρατικής οργάνωσης, «μπαχαλάκηδες» προκάλεσαν επεισόδια δείχνει πως η απάντηση στο ερώτημα, «θα τελειώσουμε με αυτούς;» δεν είναι τόσο εύκολη. Διότι κάτι τέτοιο λέγαμε για την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη» και του «ΕΛΑ» και όλο και κάποιοι ξεφυτρώνουν με κουμπούρια στα χέρια και εξοπλισμό κομάντο.

Δύο προβλήματα υπάρχουν με αυτούς. Το ένα έχει να κάνει με το μέγεθός τους. Δεν μιλάμε για λίγα άτομα, ούτε για ομάδες που διαχειρίζεσαι, όπως, ας πούμε, τους χούλιγκαν. Στους χούλιγκαν μπορείς να επισείεις τον φόβο για την τιμωρία της ομάδας τους. Στους μπαχαλάκηδες τι λες; Θα τιμωρήσεις τα Εξάρχεια; Δεν είναι, απλώς, ένα φαινόμενο παραβατικότητας. Είναι κάτι παραπάνω. Το δεύτερο είναι ότι το μικρό έστω αυτό περιθωριακό ρεύμα με παραφυάδες διαθέτει πολιτικά ερείσματα, τα οποία παρέχουν τουλάχιστον ανοχή. Κάτι τέτοιο δυστυχώς παρατηρήθηκε, και μάλιστα στα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα, η διαχείριση του θέματος από την κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Αν μη τι άλλο, φαίνεται ότι η κυβέρνηση διαθέτει τη βούληση και την αποφασιστικότητα να βάλει τέρμα στη δράση των «μπαχαλάκηδων»-τρομοκρατών. Ο χρόνος θα δείξει αν έχουμε τελικά να κάνουμε με εκατό πιτσιρικάδες «μπαχαλάκηδες» ή με κάτι διαφορετικό, κατά πώς φαίνεται ότι υπάρχει (και) πίσω από την τρομοκρατική οργάνωση «Επαναστατική Αυτοάμυνα».

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

 

 

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa