Άρθρα

Να μη χάσουμε το τρένο

Τα τελευταία χρόνια, η αλματώδης εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης, της ρομποτικής, των αλγορίθμων και των big data έχει κινητοποιήσει επαναστατικές αλλαγές στα μέσα και στις μεθόδους παραγωγής. Η αναφερόμενη συχνά ως Βιομηχανία 4.0 στηρίζεται πρακτικά στη σύγκλιση της βιομηχανικής δραστηριότητας, της τεχνολογίας, της πληροφορικής, του αυτοματισμού και του λογισμικού, με πρωταγωνιστές τα κυβερνοφυσικά συστήματα, το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, το cloud computing, τη γνωστική υπολογιστική, καθώς και συστήματα όπως η επαυξημένη πραγματικότητα, η προσομοίωση κ.ά.

Ο ψηφιακός και τεχνολογικός μετασχηματισμός της βιομηχανικής παραγωγής αναμένεται ότι θα αποφέρει σημαντικά οφέλη για τις επιχειρήσεις, σε επίπεδο κόστους και αποδοτικότητας, αλλά και για τις οικονομίες σε επίπεδο παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας των προϊόντων τους. Ιδιαίτερα η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί σήμερα το στοίχημα του μέλλοντος, στο οποίο επενδύουν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, στα επόμενα 10 με 15 χρόνια οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης θα χρησιμοποιούνται ευρέως, όχι μόνο από τις μεγάλες αλλά και από πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, σε διάφορους κλάδους.

Για την Ελλάδα και για τις ελληνικές επιχειρήσεις, η μετάβαση στο νέο μοντέλο βιομηχανικής παραγωγής αποτελεί ζήτημα επιβίωσης. Είναι ένα από τα σημαντικά προαπαιτούμενα, με στόχο τη δημιουργία ενός νέου, βιώσιμου αναπτυξιακού υποδείγματος, το οποίο θα στηρίζεται στην παραγωγή περισσότερων, διεθνώς εμπορεύσιμων και ανταγωνιστικών προϊόντων και υπηρεσιών. Για να κινηθούμε ταχύτερα και αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση, χρειάζεται μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική. Μια στρατηγική που θα καλύπτει όλες τις παραμέτρους της μετάβασης και θα συνδυάζει τις γνώσεις και τις δυνάμεις όλων των εμπλεκόμενων: των επιχειρήσεων, της επιστημονικής κοινότητας, της Πολιτείας, των κοινωνικών εταίρων.

Ζήτημα προτεραιότητας στο πλαίσιο αυτό, είναι η παροχή στοχευμένων κινήτρων και η ανάπτυξη κατάλληλων χρηματοδοτικών εργαλείων, για την ενθάρρυνση επενδύσεων σε ψηφιακές τεχνολογίες, λύσεις και εφαρμογές, που θα επιτρέψουν τον μετασχηματισμό των ελληνικών μεταποιητικών επιχειρήσεων σε «έξυπνα» εργοστάσια.

Εξίσου σημαντικό ζητούμενο είναι η επένδυση στο «τρίγωνο της γνώσης», δηλαδή στην αποτελεσματική διασύνδεση της έρευνας, της εκπαίδευσης και της καινοτομίας. Χρειαζόμαστε στενότερη συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, με σκοπό την αύξηση των πόρων που διατίθενται για έρευνα, αλλά και ένα πλαίσιο ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο δεν θα είναι αποκομμένο από τον κόσμο τις παραγωγής.

Ένα θέμα που επίσης προκύπτει και πρέπει να αντιμετωπιστεί κατάλληλα είναι οι αλλαγές που φέρνει η νέα πραγματικότητα, ως προς το περιεχόμενο και την οργάνωση της εργασίας. Το «κλειδί» για την αντιμετώπιση αυτών των αλλαγών είναι η επένδυση στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, με την καλλιέργεια των κατάλληλων δεξιοτήτων. Σήμερα, η Ελλάδα υστερεί σημαντικά σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως προς το επίπεδο των ψηφιακών δεξιοτήτων που διαθέτουν οι εργαζόμενοί της, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας, ενώ ταυτόχρονα οι επιχειρήσεις πάσχουν από την έλλειψη κατάλληλα καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού. Καθώς μάλιστα η τεχνολογία θα εξελίσσεται και τα συστήματα θα αναπτύσσουν διαρκώς νέες δεξιότητες, η ανάγκη για διά βίου κατάρτιση των εργαζομένων θα γίνεται όλο και πιο έντονη. Οφείλουμε, λοιπόν, να επενδύσουμε σε αυτόν τον τομέα: με την ενίσχυση των αντίστοιχων προγραμμάτων σπουδών και την ανάπτυξη νέων ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων, που καλύπτουν όλο το φάσμα της αλυσίδας αξίας, αλλά και με τη δημιουργία προγραμμάτων επανακατάρτισης και επανειδίκευσης εργαζομένων. Η προσαρμογή του ανθρώπινου δυναμικού στα δεδομένα και τις απαιτήσεις της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης προϋποθέτει ενεργό συμμετοχή και συντονισμό, μεταξύ των επιχειρήσεων και των κοινωνικών εταίρων, των παρόχων κατάρτισης, της Πολιτείας, αλλά και των ίδιων των εργαζομένων.

Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που αναδεικνύονται στο πλαίσιο της Βιομηχανίας 4.0 δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα για τις ελληνικές επιχειρήσεις και για την ελληνική οικονομία, καθώς οι ανταγωνιστικές πιέσεις θα γίνονται όλο και πιο έντονες για όσους δεν καταφέρνουν να συμβαδίσουν με τις εξελίξεις. Είναι αλήθεια ότι κάθε μεγάλο τεχνολογικό άλμα δημιουργεί και κινδύνους, πέρα από ευκαιρίες. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η προσαρμογή είναι μονόδρομος. Με ενθάρρυνση των κατάλληλων επενδύσεων για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγικής βάσης και παράλληλη ανάπτυξη σύγχρονων δεξιοτήτων στο ανθρώπινο δυναμικό, η Ελλάδα μπορεί να προλάβει το τρένο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης.

του Κωνσταντίνου Μίχαλου

Πρόεδρος ΚΕΕΕ και ΕΒΕΑ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER






Focus-On


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa