Είναι αδιαμφισβήτητο ότι πιο «πρόθυμη» κυβέρνηση από αυτήν του κ. Τσίπρα, που να ικανοποιεί «όλα τα γούστα», δεν θα έβρισκαν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα οι δανειστές και «σύμμαχοί» μας.

Μπροστά στα όσα συμφώνησαν οι σημερινοί κυβερνώντες και οι «θεσμοί» με το τέταρτο ουσιαστικά μνημόνιο (περικοπή συντάξεων, υποθήκευση δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, περικοπή αφορολόγητου και πλεονάσματα που δεν επιτυγχάνονται), το «μαξιλαράκι» της ρευστότητας, που υποτίθεται ότι πήραμε ως αντάλλαγμα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά «αντίδωρο».

«Αντίδωρο» είναι το πάγωμα για 6 μήνες της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, όταν το αντάλλαγμα που προσφέραμε στη Γερμανία είναι η μετατροπή των νησιών μας σε «αποθήκες ψυχών». Ακριβό το τίμημα για τη χώρα, για να διασφαλίσουμε την κυβερνητική σταθερότητα της κας Μέρκελ.

«Αντίδωρο» είναι και τα καλά λόγια που περίσσεψαν από διεθνείς προσωπικότητες για τον κ. Τσίπρα, μετά την εθνικά επιζήμια συμφωνία που υπέγραψε με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων, παρεκκλίνοντας από την εθνική γραμμή και αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα.

Και οΘεός να μας φυλάει, αν παρόμοια επιζήμια συμφωνία επιδιώξει να περάσει και με την Αλβανία. Τα όσα έντεχνα διαρρέονται από το περιβάλλον του κ. Κοτζιά και οι αναφορές για δήθεν επίλυση του ζητήματος με τους Τσάμηδες προκαλούν ανησυχία.

Σε αυτόν τον κατήφορο πρέπει να μπει τέλος.

Η χώρα υπήρξε κι άλλες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της φτωχή.

Ποτέ όμως δεν υπήρξαμε τόσο υποχωρητικοί.

Σήμερα έχουμε την ατυχία να βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας μια παρέα μαθητευόμενων μάγων, που, είτε λόγω ανικανότητας κι ασχετοσύνης είτε λόγω της σφοδρής επιθυμίας της να παραμείνει στην εξουσία, ξεπουλά τη χώρα «κοψοχρονιά».

Σε αυτό το ξεπούλημα πρέπει να μπει τέλος.

Και το τέλος θα δοθεί αν στείλει η σημερινή αντιπολίτευση ένα πολύ καθαρό μήνυμα, όχι προς την κυβέρνηση, που δεν ιδρώνει το αφτί της, αλλά προς τον διεθνή παράγοντα, ότι οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν.

Ότι πολύ σύντομα, που «θα αλλάξουν τα πράγματα», θα ξανά κάτσουμε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Όχι βέβαια με όρους ΣΥΡΙΖΑ, του 2015, αλλά με όρους ειλικρίνειας, ρεαλισμού κι αμοιβαίου οφέλους.

Σαν σύμμαχοι, εταίροι και συνεργάτες. Κι όχι ως υποτελείς.

Η σημερινή αντιπολίτευση πρέπει να στείλει το μήνυμα ότι δεν θα ανεχθεί να επαναληφθεί η ιστορία του 2014-15.Κι ότι αν οι δανειστές και διεθνείς εταίροι μας επιχειρήσουν να «σημαδέψουν» τα χαρτιά της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης προς όφελος των «προθύμων», αυτήν τη φορά δεν θα χάσει η Ελλάδα.

Αυτοί θα χάσουν.

του Σωτήρη Παπαδημητρίου

Σύμβουλος Στρατηγικής & Επικοινωνίας

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...