Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Οι 365 ημέρες που ΔΕΝ άλλαξαν τον ΣΥΡΙΖΑ

Τα όσα επισυνέβησαν τις 365 αυτές ημέρες (370 με σήμερα, για την ακρίβεια) από τότε που η «πρώτη φορά Αριστερά» έπαψε να κατοικοεδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αφορούν μόνον τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ. Αφορούν και την ποιότητα της αντιπολίτευσης που ασκεί ο μέχρι πριν από έναν χρόνο ευρισκόμενος στην εξουσία ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 365 αυτές ημέρες ο πρωθυπουργός κατάφερε να κατακτήσει στην κυριολεξία την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ο Κυριάκος έδειξε να ξεπερνά τις όποιες «αμαρτωλές» παραδόσεις του κόμματός του, να δρα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και έχει κάνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης και ανασύνταξης της χώρας.

Αντίστοιχα τις ημέρες αυτές ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν βρήκε τα κουράγια να αποτινάξει από πάνω του τα βαρίδια της διακυβέρνησής του. Ο Αλέξης δεν κατάφερε να ανανεώσει το κόμμα του. Δεν ξέφυγε από τη ρότα του λαϊκισμού. Ασκεί μια ρηχή αντιπολίτευση, που στοχεύει στον εντυπωσιασμό και όχι στην ποιότητα και στο πολιτικό υπόβαθρο. Kι όμως, θα περίμενε κανείς ότι ο εξοβελισμός του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία θα έδινε την ευκαιρία για μια εσωτερική αναζήτηση και εν συνεχεία την εντολή στην ηγεσία του για τη χάραξη μιας στρατηγικής που θα απέρριπτε τουλάχιστον τον λαϊκισμό, θα περιθωριοποιούσε τους ουκ ολίγους εκπροσώπους του στο κόμμα και θα σάλπιζε μια άλλη πορεία συμβατή με τα προβλήματα της χώρας. Αντ’ αυτού, ο κ. Τσίπρας επιμένει στην ίδια συνταγή: λαϊκισμός, μερικά ψέματα, υπερβολές, διαστρέβλωση, διχασμός… Δεν είναι μόνον ο φαντασιακός κόσμος των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, που περιλαμβάνει «μια κυβέρνηση ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη μαζί, μια διακυβέρνηση γεμάτη σκάνδαλα από την πρώτη μέρα, μια οικονομία που μπήκε σε ύφεση από τα τελευταία τρίμηνα του 2019, μια οικονομία και κοινωνία ερειπίων μετά την άρση των περιορισμών, μια εργασιακή ζούγκλα, ένα μέλλον που διαγράφεται ζοφερό». Είναι και η υπεράσπιση πολιτικών και κυβερνητικών τους πρακτικών, που έχουν καταδικαστεί από τους πολίτες. Είναι το «τσουβάλιασμα», οι γενικεύσεις και υπεραπλουστεύσεις που παραπέμπουν σε άλλες πολιτικές οικογένειες και ουδόλως ταιριάζουν σε κόμμα της Αριστεράς. Είναι η εμμονή σε διχαστικές λογικές, που φανερώνουν εγκλωβισμό και περιθωριοποίηση, παρά αναγέννηση και ανασυγκρότηση, την οποία υποτίθεται επιδιώκει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η ανυπαρξία της αντιπολίτευσης διευκολύνει το έργο της κυβέρνησης. Όμως, σε κάθε σοβαρή χώρα, πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή κυβέρνηση, αλλά παράλληλα και μια εξίσου σοβαρή αντιπολίτευση. Αλλά πόσο σοβαρή μπορεί να είναι μια αντιπολίτευση, που όχι μόνον δεν έχει κάνει αυτοκριτική, αλλά εξακολουθεί να υπερασπίζεται τακτικές και πολιτικές, τις οποίες έχει καταδικάσει (με την ψήφο του) ο ελληνικός λαός; Που όταν, ασκώντας π.χ. κριτική στη σημερινή φιλελεύθερη, δημοκρατική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη καταφεύγει στα αναμασημένα εδώ και χρόνια… «παρακράτος της Δεξιάς, ακροδεξιές πολιτικές και χουντικές νοοτροπίες»; Κάποτε ο κ. Τσίπρας είχε ως δικαιολογία το «παλιό σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα». Τώρα κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ ότι οδηγούν τη χώρα στον γκρεμό. Το γεγονός όμως ότι ο κ. Μητσοτάκης (τον οποίο «είχε για πρωινό», όπως έλεγε, «ρίχνει» στην πρωθυπουργική καταλληλότητα 20 μονάδες, έναν χρόνο μετά τις εκλογές, δεν πείθει τον Τσίπρα ότι πρέπει να αλλάξει τακτική; Να γίνει ορθολογικός, αποτινάσσοντας την έφεσή του στην επιδερμική καταγγελιολογία και την κραυγαλέα εξαλλοσύνη της προκυβερνητικής του εκδοχής;

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa