Ο Νικόλας Τ. Παγώνης,  ένας σπουδαίος Έλληνας της διασποράς, με ισχυρή παρουσία στα κοινά του απόδημου Ελληνισμού, καθώς ήδη διανύει την τέταρτη θητεία του ως Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ (Ε.Κ.Μ.Μ.), στο βιβλίο του με τον τίτλο : «Εξ αποστάσεως – Η Ελληνική κρίση με το βλέμμα ενός απόδημου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελευθερουδάκη, «βλέπει», χωρίς παραμορφώσεις  με οξυδέρκεια και κριτική σκέψη, τις παθογένειες της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας.

Παρά τη μεγάλη γεωγραφική απόσταση,  επισκέπτεται κάθε χρόνο την Ελλάδα και διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον  του για το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι τη γενέθλιας γης του.

Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, αλλά κυρίως ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν οι Έλληνες απέναντι της,  κεντρίζει το ενδιαφέρον ενός Έλληνα μεν, πολίτη του κόσμου δε, που επιστρατεύει όλες τις προσλαμβάνουσες που έχει από μια εξελιγμένη κοινωνία, όπως αυτή του σύγχρονου Μόντρεαλ στο Καναδά και προσπαθεί να τις «παντρέψει» με τις αρχέγονες ελληνικές του ρίζες.

Ο Νικόλας Τ. Παγώνης,  με στέρεο και νηφάλιο λόγο ψάχνει, μέσα σε αυτή τη συλλογή δοκιμίων, να βρει τα αίτια της ελληνικής παρακμής, αλλά και τον τρόπο ανασυγκρότησης του κράτους και του έθνους. Επίσης αναζητεί τις «διαδρομές» και κυρίως τους τρόπους που την συνδέουν με την πολιτική και την οικονομία, έχοντας ως σημείο αναφοράς του την κρίση.

Χαρακτηριστικό είναι το δοκίμιο με τίτλο : «Mου είπατε όλοι ψέμματα», με το οποίο ξεκινά η έκδοση και στο οποίο ο συγγραφέας θέτει μερικά θεμελιώδη ερωτήματα. Πόση και ποια είναι η ευθύνη των πολιτών στην παρακμή που βίωσε και βιώνει η χώρα ; Ποιος είναι ο ρόλος των θεσμών και ποια του λαού ;

Δίχως ίχνος εμπάθειας και κυρίως με μια απέραντη και αγνή αγάπη για τη γενέθλια γη και τους ανθρώπους της, επιχειρεί να «δει» τις παθογένειες της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας.

Μια κρίση που στα μάτια του δεν είναι μόνο μια κρίση οικονομική, αλλά πρώτα – πρώτα μια κρίση αξιών και αρχών που καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την διαμόρφωση των κοινωνικών δομών.

«….Ίσως εμείς οι ξενιτεμένοι να βλέπουμε τα εθνικά μας θέματα με μεγαλύτερη ευαισθησία. Ίσως, η απομακρυνσή μας από την καθημερινότητα της πατρίδας να μας έχει προσδώσει την ευκαιρία να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα πιο καθαρά και ρεαλιστικά. Ίσως να έχουμε παραμείνει ανεπανόρθωτα ρομαντικοί αναφορικά με την Ελλάδα. Ίσως…. Ίσως…. Ίσως….

Πάντως, ένα είναι σίγουρο : Ότι ξέρουμε να τιμούμε και να σεβόμαστε τα εθνικά σύμβολα, την ιστορία μας και τους αγώνες του Ελληνικού λαού….»

Η κριτική του ματιά δεν έχει «χρώμα» αλλά επεκτείνεται και καλύπτει πτυχές από την κρίσιμη περίοδο της χώρας, από την εκλογή του Γ.Παπανδρέου, την διακυβέρνηση Σαμαρά, μέχρι και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Σχολιάστε ...