Πολιτική Συνεντεύξεις

Ο Σπήλιος Λιβανός εξομολογείται στο «Π»: Ο ηγέτης που με σημάδεψε ήταν ο Κανελλόπουλος

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2020, συναντήσαμε τον βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Σπήλιο Λιβανό, και σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη μας μίλησε για την πρόθεσή του να εμβολιαστεί δημόσια, για τις αναμνήσεις που είχε ως παιδί από τον Παναγιώτη Καννελόπουλο, ενώ μοιράστηκε μαζί μας μνήμες από παλαιότερες Πρωτοχρονιές.

Η αξιωματική αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για λάθη και παραλείψεις όσον αφορά τη διαχείριση του δεύτερου κύματος της πανδημίας. Κατά τη γνώμη σας, τι θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερα η κυβέρνηση στη β’ φάση;

Η πανδημία λόγω του Covid-19 δοκιμάζει τις αντοχές κάθε κράτους παγκοσμίως. Η χώρα μας στο πρώτο κύμα της πανδημίας ανταποκρίθηκε εντυπωσιακά καλά λόγω των άμεσων ενεργειών της κυβέρνησης, που άκουσε τους ειδικούς και πρόταξε τη δημόσια υγεία. Τα εύσημα των υπόλοιπων χωρών το επιβεβαιώνουν.

Το σταδιακό άνοιγμα της χώρας έδωσε σε όλους την αίσθηση ότι τελειώσαμε με τον κορονοϊό. Η χαλάρωση ήταν εμφανής, παντού και από όλους. Όμως σε όλο αυτό το διάστημα υπήρχε διαρκής επαφή με τους επιστήμονες και στενή παρακολούθηση της εξέλιξης της μετάδοσης του ιού.

Σαφώς, όπως έχει πει και ο πρωθυπουργός, υπήρξαν καθυστερήσεις, κυρίως όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων για τη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε, όμως, καμία πρόταση από την αξιωματική αντιπολίτευση για πρόωρη λήψη μέτρων περιορισμού και δεν το ξέρουμε;

Βεβαίως, όταν έχουμε πολλά κρούσματα και δυστυχώς νεκρούς, όλοι ψάχνουν λάθη και παραλείψεις. Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι ακόμα και τώρα βρισκόμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση επιδημιολογικά σε σχέση με χώρες με ανάλογο πληθυσμό.

Σας προβληματίζουν οι «αρνητές» του εμβολίου;

Κατανοώ την ανθρώπινη αγωνία για καθετί νέο, για το άγνωστο. Είναι, όμως, υποχρέωσή μας να δώσουμε το καλό παράδειγμα και να πείσουμε όσους ακόμα φοβούνται. Ευτυχώς, στην Ελλάδα, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, το ποσοστό των πολιτών που εμφανίζονται ως «αρνητές» του εμβολίου δείχνει να είναι μικρότερο από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Σκοπεύετε να εμβολιαστείτε δημόσια;

Ανυπομονώ να έρθει η σειρά μου για να εμβολιαστώ. Τα εμβόλια δεν είναι εχθροί μας. Είναι τα όπλα μας για καλύτερη και μεγαλύτερης διάρκειας ζωή. Προφανώς και θα εμβολιαστώ δημόσια, εάν με τον τρόπο αυτόν μπορώ να συμβάλω κι εγώ στην προσπάθεια πειθούς όσων αισθάνονται επιφυλακτικοί. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δίνει πρώτος το παράδειγμα και οφείλουμε να το ακολουθήσουμε όλοι όσοι κατέχουμε ένα δημόσιο αξίωμα, όπως και όλοι όσοι με την παρουσία και τη στάση τους μπορούν να περάσουν το μήνυμα ότι ο εμβολιασμός σώζει ζωές.

Σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο των αυτοπεριορισμών που βιώνει όλη η ελληνική κοινωνία, τι είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο;

Μου λείπουν οι αυθόρμητες αγκαλιές, τα φιλιά, τα ελληνικά «καλημερίσματα», η συχνή επαφή με φίλους αλλά και με αγαπημένους. Η ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής και συνύπαρξης, που είναι και το βασικό συστατικό της καθημερινότητας των Ελλήνων. Ελλάδα χωρίς προσωπική επαφή δεν νοείται. Ειδικά στις γιορτές. Μου έχει λείψει η ανεμπόδιστη, αυθόρμητη, ζεστή επαφή με συμπολίτες μου στην Αιτωλοακαρνανία και στην Αθήνα. Αυτές τις άγιες μέρες είναι δύσκολο να μην μπορείς να σφίξεις ένα χέρι, να μοιραστείς ένα μελομακάρονο, να ανταλλάξεις ευχές στα μαγαζιά, τις πλατείες και τα σπίτια. Θα περάσει όμως. Και όταν πια η πανδημία θα έχει γίνει ανάμνηση, τότε ίσως καταλάβουμε ότι από την περιπέτεια βγήκαμε πιο δυνατοί, πιο ανθρώπινοι, πιο σοφοί.

Μετά από ένα «διάλειμμα» δέκα ετών, επιστρέψατε και πάλι στη Βουλή, στη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Τι έχει αλλάξει στο Κοινοβούλιο αυτά τα δέκα χρόνια της απουσίας σας; Πώς ήταν τότε το κλίμα και πώς είναι σήμερα;

Η τελευταία δεκαετία ήταν δύσκολη για τη χώρα, το πολιτικό σύστημα και τους πολίτες της. Τα πολυετή μνημόνια άφησαν βαθύ αποτύπωμα στην κοινωνία, ενώ η διακυβέρνηση από την «πρώτη φορά Αριστερά» των Τσίπρα – Καμμένου έδωσε το καθοριστικό χτύπημα στην οικονομία. Ο λαϊκισμός και τα ψέματα διέρρηξαν τη σχέση εμπιστοσύνης Πολιτείας – πολίτη. Επέλεξα να επανέλθω στην πρώτη γραμμή της πολιτικής μάχης –γιατί από την πολιτική δεν έλειψα ούτε μία στιγμή– μετά το προσκλητήριο του Κυριάκου Μητσοτάκη για ανάταξη της Ελλάδας, την αλλαγή του πολιτικού προτύπου και την αποκατάσταση της τιμής της πολιτικής.

Με μια φράση, τι σημαίνει για εσάς ο όρος «πολιτική»;

Πολιτική για μένα είναι κάθε σκέψη, όραμα και πράξη που στοχεύει στη βελτίωση της ζωής των πολιτών και στη στήριξη των πιο αδύναμων και ευάλωτων. Όπως θα τόνιζε και ο Αριστοτέλης, πρόκειται για μία τέχνη που δεν μπορείς να την ασκήσεις αν δεν ξέρεις γιατί μιλάς κι αν, όταν μιλάς, δεν γίνεσαι συγκεκριμένος.

Μεγαλώσατε μέσα σε μια σπουδαία και πολιτικοποιημένη οικογένεια, καθώς ο πατέρας σας είχε διατελέσει υπουργός σε κορυφαίες θέσει επί κυβερνήσεων ΝΔ και Ανδρέα Παπανδρέου και χειρίστηκε καίρια ζητήματα. Ως έφηβος έχετε αναμνήσεις από τις σπουδαίες προσωπικότητες τόσο του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη όσο και του Ανδρέα Παπανδρέου. Τι θυμάστε από εκείνα τα χρόνια;

Είχα την τύχη, σε νεαρή ηλικία, να γνωρίσω από κοντά αυτούς τους τρεις σημαντικούς πολιτικούς άντρες, η συμβολή των οποίων υπήρξε καθοριστική για την πορεία της χώρας μας. Πολιτικοί που, είτε συμφωνεί κανείς μαζί τους είτε διαφωνεί, αναμφισβήτητα σημάδεψαν την ελληνική πολιτική σκηνή, αφήνοντας το αποτύπωμά τους. Σίγουρα είναι τύχη να γνωρίζεις σε τόσο μικρή ηλικία τόσο σημαντικές προσωπικότητες. Αναπνέοντας τον αέρα τους και «σπουδάζοντας» βιωματικά δίπλα τους, αποκομίζεις σημαντικές εμπειρίες. Αντιλαμβάνεσαι αλλιώς την ίδια την ιστορία. Αποκτάς πραγματική αίσθηση των μεγεθών, του μέτρου και της ουσίας της πολιτικής. Νιώθεις την υποχρέωση κοινωνικής προσφοράς και της ατομικής ευθύνης να συμβαδίζουν με τα δικαιώματα της Δημοκρατίας. Όμως, ο ηγέτης και ο άνθρωπος που με σημάδεψε καθολικά ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.

Ασφαλώς. Μεγαλώσατε στην «αγκαλιά» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ως «εγγονός» κατά μια έννοια, εφόσον ο ίδιος δεν απέκτησε ποτέ δικά του παιδιά, αλλά είχε ως γιο του τον πατέρα σας. Τι μνήμες έχετε από τον μεγάλο ακαδημαϊκό, φιλόσοφο και πρώην πρωθυπουργό;

Πάρα πολλές. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Εξέπεμπε γαλήνη, σοφία και καλοσύνη. Είχε μία απέραντη μνήμη, φοβερή εγκράτεια και τεράστια υπομονή. Τον αγάπησα πολύ. Συνδύαζε τη γνώση και τις επιστήμες με την αγωνία και την προσφορά για την κοινωνία, το πνεύμα με την πολιτική. Ήταν το υπόδειγμα του φιλοσόφου-ηγέτη. Με δίδαξε τη σημασία του θάρρους, της ανιδιοτέλειας, της αυταπάρνησης, του πατριωτισμού, της διαχρονικής μάχης απέναντι στον ολοκληρωτισμό και τον εθνικό διχασμό. Δεν θα ξεπεράσω ποτέ τον χαμό του. Ευτυχώς, τον ζω μέσα από τα βιβλία και το συνολικό του έργο. Σας προτείνω να προμηθευτείτε τη βιογραφία που έγραψε ο Μελέτης Μελετόπουλος και κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τις Εκδόσεις Καπόν.

Τι συμβουλή κρατάτε από τον πατέρα σας;

Στον πατέρα μου οφείλω πολλά. Μου δίδαξε βιωματικά το σωστό και το λάθος. Με έμαθε να ισορροπώ ανάμεσα στο πνεύμα της αστικής συνείδησης και στην εργασία της αγροτικής πρακτικής. Να αισθάνομαι άνετα και στα λιμάνια και στα σαλόνια. Με βοήθησε να αντιληφθώ ότι είναι «έγκλημα» να προσωποποιούν τις πολιτικές διαφορές. Μου δίδαξε τη δύναμη της ειλικρίνειας, της αλήθειας και της πίστης στην πολιτική αλλά και στην ίδια τη ζωή.

Ποια φράση πρώην πρωθυπουργού θυμάστε χαρακτηριστικά;

Είναι τόσες πολλές… Θα σας αναφέρω δύο μόνο. Μία ιστορικά διαχρονική και μία –εύχομαι όχι για πάντα– σταθερά επίκαιρη. «Η Ευρώπη είναι ακριβώς ο καρπός της Ελλάδας». Η φράση αυτή του Παναγιώτη Κανελλόπουλου αναδεικνύει τη θέση του για την ταυτότητα του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Συνδέει την κλασική με τη σύγχρονη Ελλάδα, μέσω του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Η δεύτερη φράση του, «δυστυχώς η Ελλάς πάσχει τις πιο πολλές φορές από μικρά προβλήματα. Τα μεγάλα, όσο φοβερά κι αν είναι, τα ξεπερνάει. Τα μικρά είναι ακριβώς οι τρικλοποδιές που την κάνουν να σκοντάφτει», νομίζω ότι είναι πάντοτε επίκαιρη. Ειδικά τη δύσκολη περίοδο που βιώνουμε, η Ελλάδα αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ανταποκρίνεται στα μεγάλα και τα δύσκολα αποτελώντας πρότυπο για ολόκληρο τον κόσμο, αλλά δεν ησυχάζει εσωτερικά, όπου, δυστυχώς, οι δυνάμεις του λαϊκισμού δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική ανάγκη για εθνική ανάταση.

Ύστερα από όλα αυτά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ενασχόλησή σας με την πολιτική ήταν μονόδρομος. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Πιστεύω στην πολιτική, γιατί πιστεύω στη δημοκρατία. Σκεφτείτε πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς τη δημοκρατία. Πού οδηγείται μία κοινωνία όταν πιστεύει ότι υπάρχουν παντού μόνο δικαιώματα και διεκδικήσεις, χωρίς υποχρεώσεις και προσφορά; Κατ’ αυτήν την έννοια, δεν θα μπορούσα και δεν θα ήθελα να αποδράσω από την κοινωνική ευθύνη. Και στο πλαίσιο αυτό αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή που με εξέλεξαν οι συμπολίτες μου στην Αιτωλοακαρνανία ως μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά και μεγάλη ευθύνη για την επιλογή μου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της παράταξής μας.

Ποια Πρωτοχρονιά σάς έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό;

Η περίοδος των Χριστουγέννων είναι ταυτισμένη στον νου μου με την οικογένεια. Οπότε και οι δύο Πρωτοχρονιές που θα μνημόνεύσω δεν έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά αλλά προσωπικά. Η Πρωτοχρονιά του 2006, καθώς τον πόνο για την, νωπή τότε, απώλεια του πατέρα μου διαδέχθηκε η χαρά της γέννησης του γιου μου, που έχει και το όνομά του. Με έναν τρόπο μοναδικό, η ζωή συντίθεται από έντονες και συνεχείς εναλλαγές συναισθημάτων. Με ανάλογο τρόπο, θα θυμάμαι πάντα την Πρωτοχρονιά του 2004, όταν έκανα πρόταση γάμου στη Δόμνα, τη γυναίκα μου, κι εκείνη αποδέχθηκε. Τότε άλλαξε η ζωή μου, μπήκα σε νέες περιπέτειες και βέβαια απέκτησα άλλη ωριμότητα, βάζοντας νέους στόχους και προτεραιότητες.

Κλείνοντας, ποιο είναι το μήνυμα που στέλνετε στους πολίτες αυτή την ιδιαίτερη Πρωτοχρονιά;

Σίγουρα, η Πρωτοχρονιά του 2021 θα μείνει έντονα χαραγμένη στη μνήμη όλων μας. Το 2020 μάς έδειξε ότι όλα όσα θεωρούμε δεδομένα μπορεί να ανατραπούν βίαια. Για το 2021, εύχομαι καταρχήν να είμαστε όλοι υγιείς. Ενωμένοι, όλοι μαζί, κάνουμε την επανεκκίνηση. Η νέα χρονιά μπορεί να φέρει έκρηξη οικονομικής ανάκαμψης, ψυχική ισορροπία και εθνική ανάταση. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η «ελευθερία», όπως ονομάζεται και το πρωτόγνωρο πρόγραμμα εμβολιασμού, συμπίπτει με τα 200 χρόνια από την ελευθερία του Έθνους από τον τουρκικό ζυγό.

Συνέντευξη στην Άννα Καραβοκύρη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

NEWSLETTER