Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Συναίνεση και εθνική στρατηγική

Το ισχυρό σήμα συναίνεσης, που φάνηκε να εκπέμπεται κατά την ψηφοφορία για την ανάδειξη της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα και το οποίο έδειχνε να σηματοδοτεί την αφετηρία μιας νέας εποχής στα πολιτικά ήθη της χώρας φαίνεται να«χάνεται» στον δύσβατο δρόμο της συναίνεσης και της πολυπόθητης εθνικής ομοψυχίας. Στην πιο κρίσιμη συγκυρία και ενώ διανύουμε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την εξωτερική πολιτική της χώρας, παρουσιάζουμε μια εικόνα «απέραντου φρενοκομείου», όπως προσφυώς κατέγραψε το «Π» το περασμένο Σάββατο.

Ενώ η πατρίδα θα έπρεπε να μπαίνει πάνω από σταυρούς προτίμησης, δημοσκοπήσεις και τηλεθεάσεις, οι αντιπαραθέσεις γύρω από τα εθνικά μας θέματα παίρνουν πια τη μορφή δηλητηριώδους πολιτικού παιχνιδιού.Ναι, διαφωνίες υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν. Όμως η εξωτερική πολιτική και ο κόσμος μας δεν γεννήθηκαν τον Ιούλιο του 2019, μετά τις εκλογές στην Ελλάδα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση οφείλουν να βρουν ένα modus vivendi που δεν θα μας σπρώξει σε ένα καταστροφικό σπιράλ. Όταν λέμε άλλα δημόσια και άλλα πίσω από κλειστές πόρτες των κομματικών συνεδριάσεων. Όταν άλλα συμφωνούμε και συναποφασίζουμε ως κυβέρνηση με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους συμμάχους μας, όμως ως αντιπολίτευση τα καταδικάζουμε και κατηγορούμε τη νυν κυβέρνηση που τα εφαρμόζει, αρχίζει το πρόβλημα.Δεν μπορεί για όλα τα «θετικά» να είναι υπεύθυνοι οι πρώην και για όλα τα «κακά» οι νυν και το αντίστροφο, ανάλογα με το ποιος ομιλεί.

Είναι καιρός να μάθουμε ότι η εξωτερική πολιτική απαιτεί σκληρές αποφάσεις. Προϋποθέτει ότι θα έχεις εχθρούς και κόστος. Ειδικά στη φάση που μπαίνουμε. Το αν θα στείλεις μια συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία ή αν θα διαφωνήσεις με έναν Ευρωπαίο σύμμαχο είναι εξαιρετικά δύσκολες αποφάσεις. Δεν μπορεί να κατηγορείς δημόσια την κυβέρνηση, επειδή κάλεσε στην Αθήνα τον Χαφτάρ, και να μιλάς για «συνάντηση αποτυχίας». Ούτε βέβαια η άλλη πλευρά να πανηγυρίζει και να μιλά για…εθνική αντεπίθεση. Δεν μπορεί να…επαινείς τον Ερντογάν, που «το παίζει δυνατά σε όλα τα επίπεδα», σε αντίθεση με τους κυβερνώντες, που «δείχνουν υποτελείς»… Δεν μπορεί να έχεις ετοιμάσει ως κυβέρνηση τη συμφωνία για τις βάσεις με τους Αμερικανούς και τώρα ως αντιπολίτευση να ζητάς την αναστολή της υπογραφής. Δεν μπορεί να επικρίνεις την κυβέρνηση για την «επιστολή Πάιατ», αλλά ούτε και οι κυβερνώντες να θριαμβολογούν για τη «στήριξη». Η εξωτερική πολιτική κρίνεται εκ του αποτελέσματος και σε βάθος χρόνου. Δεν είναι ποδοσφαιρικό ματς, όπου οι φίλαθλοι φωνάζουν τη μία «μπράβο γίγαντα» και την άλλη«άχρηστε φύγε».

Η σημερινή κυβέρνηση έχει παίξει καλά τα χαρτιά της μέχρι τώρα. Η παρτίδα είναι όμως απρόβλεπτη, οι παίκτες πιο ισχυροί και οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν συνεχώς. Γι’ αυτό και σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία η χώρα έχει ανάγκη τη συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων. Μια χώρα η οποία έχει δοκιμαστεί και έχει πληρώσει πολύ ακριβά τη διχόνοια, τις άγονες και ανούσιες αντιπαραθέσεις, το τοξικό κλίμα, την πόλωση, την ακραία και αδιέξοδη ρητορική. Ιδιαίτερα την εποχή της οικονομικής κρίσης, η οποία είναι βέβαιο ότι θα ήταν πολύ πιο ήπια και μικρότερης διάρκειας, αν το πολιτικό προσωπικό τα χρόνια των μνημονίων έκανε το αυτονόητο: Να ακολουθήσει μια εθνική στρατηγική. Όπως ακριβώς έπραξαν άλλες χώρες που είχαν ανάλογα με εμάς προβλήματα. Ας ακολουθήσουμε τουλάχιστον τώρα, που η χώρα διέρχεται την κρισιμότερη ίσως περίοδο, μια εθνική στρατηγική. Η υπέρβαση των κομματικών γραμμών που επιτεύχθηκε με τη συμφωνία για το ύψιστο πολιτειακό αξίωμα πρέπει να έχει συνέχεια. Να μην αποτελέσει απλώς μια παρένθεση.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

 

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa