Άρθρα Φώτης Σιούμπουρας

Το βαθύτερο νόημα της ετυμηγορίας για τη Χ.Α.

Η ετυμηγορία του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για την κακουργηματική δράση της Χρυσής Αυγής είναι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μία ιστορική στιγμή στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Έπειτα από μία δεκαετία στην οποία τα ακραία πολιτικά φαινόμενα κυριάρχησαν στη χώρα και διαμόρφωσαν το περιβάλλον του διχασμού, της κοινωνικής αναστάτωσης και της αλλοφροσύνης, η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου έχει βαθύτερο νόημα. Κυρίως σε μια εποχή που οι ιδέες του χιτλερισμού τείνουν να μολύνουν την Ευρώπη, η ελληνική Δικαιοσύνη προσέφερε τα δικά της «όπλα» στην ενίσχυση του μετώπου κατά του φασισμού.

Στη χώρα μας πολιτικά, το φαινόμενο της Ακροδεξιάς μπορεί να έχει καταδικαστεί στις τελευταίες εκλογές, όπου οι πολίτες έστειλαν τη Χ.Α. εκτός Βουλής, ωστόσο η ετυμηγορία του δικαστηρίου σημαίνει πολλά για την περαιτέρω πολιτική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα είναι λάθος να θεωρήσει κανείς ότι οι ακροδεξιοί-νεοναζιστικοί θύλακες έχουν εκλείψει. Όπως δεν έχουν εκλείψει και οι χαρακτηριζόμενοι ως «ακροαριστεροί-εξωκοινοβουλευτικοί θύλακες», οι οποίοι στο παρελθόν έδρασαν επίσης κακουργηματικά. Γι’ αυτό και η απόφαση του Δικαστηρίου θα είναι άνευ ουσίας, αν η «φιλοσοφία» αυτού του μορφώματος, που αναδείχθηκε μέσα από αντιδημοκρατικές πρακτικές, εξακολουθεί να συντηρείται από τις δράσεις του άλλου άκρου και όσο ο αντισυστημικός μανδύας και ο λαϊκισμός παραμένουν στο πολιτικό προσκήνιο.

Πάντως η δικαστική αυτή εξέλιξη, που σημαδεύει ούτως ή άλλως το τέλος μίας δραματικής περιόδου της Μεταπολίτευσης, συμπίπτει με μία μάλλον όχι τυχαία «προαναγγελία» του υπουργού Προστασίας του Πολίτη και αφορά την κακουργηματική δράση του «άλλου άκρου». Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σε συνέντευξή του ανέφερε ότι οι αστυνομικές αρχές εργάζονται μεθοδικά για την εξιχνίαση των δολοφονιών της Marfin, αφήνοντας σαφείς υπόνοιες ότι οι έρευνες είτε έχουν αποδώσει καρπούς είτε ότι πάντως η εξιχνίαση δεν απέχει πολύ. Οι δύο περιπτώσεις, αυτή της δολοφονικής δράσης της Χρυσής Αυγής και εκείνη της πυρπόλησης της Marfin και της δολοφονίας της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη, σημάδεψαν τη σύγχρονη Ιστορία μας.

Τώρα που η μία υπόθεση έληξε και η άλλη πιθανολογείται να διαλευκανθεί, πολλά θα έχουν αλλάξει και κανείς στη χώρα και στην πολιτική της σκηνή δεν θα έχει την πολυτέλεια να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Τουλάχιστον μεταξύ όλων εκείνων που εμφανίζονται ως διαπρύσιοι δημοκράτες και όσων νομίζουν πως έχουν το μονοπώλιο της δημοκρατικής ευαισθησίας. Παρά τα όσα σήμερα συμβαίνουν και εξακολουθούν να προκαλούν πολιτικές συμπεριφορές ασύμβατες με τη συνθήκη της χώρας, το βάρος στις πλάτες όλων από εδώ και στο εξής θα είναι μεγάλο. Είτε η ακροδεξιά-νεοναζιστική εγκληματική βία είτε οι δολοφονίες «στο όνομα του προλεταριάτου» είναι φαινόμενα έως και προβλέψιμα.

Και κάτι τελευταίο, επειδή μερικοί, που κάποτε αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε κοινή κοινοβουλευτική «εκδήλωση μνήμης» για τα θύματα της Marfin ή χαρακτήριζαν ως «ευπρόσδεκτες» τις ψήφους της Χ.Α., τώρα προσπαθούν να οικειοποιηθούν αποκλειστικά όλη τη λαϊκή κινητοποίηση για καταδίκη του νεοναζιστικού μορφώματος: Το παρελθόν για όλους μας είναι νωπό. Κάποιοι όμως δυσκολεύονται να το δουν. Τους δυσκολεύουν οι κομματικές παρωπίδες, τις οποίες δεν αποχωρίζονται ούτε όταν ο δημοκρατικός κόσμος καλείται ενωμένος να αντιμετωπίσει μια κοινή απειλή.

Και η νωπή Ιστορία λέει ότι η ποινική αναχαίτιση του νεοναζιστικού φαινομένου άρχισε όταν κυβέρνηση ήταν η ΝΔ, πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς και υπουργός Προστασίας του Πολίτη ο Νίκος Δένδιας, που είχε και την ιδέα να ενοποιήσει τις 32 διαφορετικές δικογραφίες και να καλέσει τη Δικαιοσύνη (εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ήταν η Ευτέρπη Κουτζαμάνη) να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή με τη λογική του «πακέτου».

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER

 

 

 



 

 

 

 

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa