«Αυτά που ζητούν οι Σκοπιανοί δεν τα αντέχουμε εμείς. Και αυτά που ζητάει η Ελλάδα δεν τα αντέχουν οι βόρειοι γείτονές μας».

Η φράση βρίσκεται εντός εισαγωγικών γιατί δεν είναι δική μου. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι πριν από έναν χρόνο τη διατύπωσε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής σε αξιόπιστο συνομιλητή του και «διαβιβάσθηκε αρμοδίως» εντός και εκτός Ελλάδος.

Σήμερα, έναν χρόνο αργότερα, έχουμε επιβεβαίωση με τον πλέον επίσημο τρόπο (τη διενέργεια, δηλαδή, δημοψηφίσματος στα Σκόπια) του πρώτου σκέλους της εκτίμησης Καραμανλή. Οι γείτονές μας αποδοκίμασαν, απέχοντας σε ποσοστό 65% από την κάλπη, τη Συμφωνία των Πρεσπών, Τσίπρα – Ζάεφ.

Ανεπίσημα, η αποδοκιμασία της συμφωνίας είναι ριζωμένη στο υποσυνείδητο του Έλληνα και εξωτερικευμένη πολλαπλώς. Το μόνο που εκκρεμεί είναι ένα αντίστοιχο δημοψήφισμα και στη χώρα μας για να είναι επικυρωμένο και επίσημα και το δεύτερο σκέλος της οξυδερκούς εκτίμησης του Καραμανλή.

Για προφανείς λόγους υποταγής στα κελεύσματα της Δύσης, το «υπάκουο» πολιτικό σύστημα της χώρας δεν τολμά να δώσει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στην Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Η ψοφοδεής συμπεριφορά του δεν μας εκφράζει. Οι τελευταίες στιγμές εθνικής υπερηφάνειας ανάγονται στην προηγούμενη δεκαετία, τότε που τα «Όχι» του αείμνηστου Τάσου Παπαδόπουλου στο σχέδιο Ανάν και του Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι για τα Σκόπια έπιασαν τόπο, παρά τη «διεθνή τρομοκρατία» για κυρώσεις και απομονώσεις της Κύπρου και της Ελλάδας από το συμμαχικό τους περιβάλλον.

Τίποτε απ’ αυτά δεν συνέβη. Και σήμερα, καλύτερη θα ήταν η μοίρα μας αν στεκόμασταν πιο τολμηρά απέναντι στον ξένο παράγοντα. Σήμερα οι παγκόσμιοι «παίκτες» δεν είναι μόνο δύο όπως άλλοτε, την περίοδο του «ψυχρού πολέμου». Σήμερα η Δύση (ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία κ.λπ.) είναι και μαζί και… χώρια και ταυτόχρονα Ρωσία και Κίνα καραδοκούν. Η πολυπλοκότητα των σφαιρών επιρροής στη γεωστρατηγική σκακιέρα της γειτονιάς μας αφήνει περιθώρια στη χώρα μας για πολλούς ελιγμούς, που δυστυχώς δεν κάνουμε.

Αποδείχθηκε με το δημοψήφισμα στα Σκόπια ότι η Δύση δεν είναι αήττητη. Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, το γόητρό της δέχθηκε καίριο πλήγμα από έναν λαό που αριθμεί μόλις 2 εκατομμύρια νοματαίους.

Οι λαοί ποδηγετούνται κατά πώς εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των ισχυρών, πειθαναγκάζονται να ακολουθήσουν καταστροφικές πορείες της μοίρας τους, φιμώνονται, αλλά έρχεται η στιγμή που αποτινάζουν τους εφιάλτες τους. Κάτι τέτοιο συνέβη στα Σκόπια. Στην Ελλάδα;

Στη χώρα μας είναι αναγκαίο να θυμηθούμε τον πατροπαράδοτο εαυτό μας, ξαναγράφοντας ιστορία.

Οι Σκοπιανοί καλά κάνουν και δεν αντέχουν αυτά που ζητάμε εμείς. Σκοπιανοί είναι που σλαβοφέρνουν αλβανοφέρνουν κ.ο.κ. Για μας έχει ασυγκρίτως μεγαλύτερη σημασία τι μας αναλογεί να κάνουμε από δω και μπρος. Με καθαρά λόγια, λοιπόν, μακεδονικό έθνος στα Σκόπια δεν υφίσταται και η γλώσσα τους έχει σλαβική προέλευση. Συνεπώς, επιβάλλεται επαναδιαπραγμάτευση στις κρίσιμες λεπτομέρειες! Κάτι, που ειδικά μετά το δημοψήφισμα είναι απολύτως εφικτό και ακόμα πιο απαραίτητο.

Μακάρι και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε η ΝΔ να μη δίνει την εικόνα πως κάνει πολιτική «με ξένα κόλλυβα» και, κυρίως, αποδεχόμενη μία εξέλιξη που υποστηρίζεται και από τους εθνικιστές των Σκοπίων! Πώς είναι δυνατόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι «λοιποί συγγενείς» να μην αντιλαμβάνονται τον μόνο τρόπο που έχουν, ώστε η πολιτική δυναμική να στραφεί προς το μέρος της χώρας μας και η διεθνής κοινότητα να συναινέσει με την ελληνική θέση, αντί να παρακινείται να αναγνωρίσει αιωνίως και διά παντός ως «Μακεδόνες» τους Σκοπιανούς;

του Νίκου Νικολόπουλου

Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος, ανεξάρτητος βουλευτής

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...