Χθες η μεγαλύτερη τσιμεντοβιομηχανία και μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας, η ΤΙΤΑΝ, ανακοίνωσε επί της ουσίας ότι… μεταναστεύει στο εξωτερικό προκειμένου να αντλήσει φθηνά κεφάλαια και να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό. Η τσιμεντοβιομηχανία μετράει 107 χρόνια ζωής (ιδρύθηκε το 1911!) και μπορεί να μην κλείνει τα εργοστάσια της στην Ελλάδα, ωστόσο, την… κάνει δια της πλαγίας. Θα εισαγάγει τις μετοχές της στην αγορά του Euronext Βρυξελλών με παράλληλη διαπραγμάτευση στο Euronext Παρισίων και το Χρηματιστήριο Αθηνών μέσω της νεοιδρυθείσας εταιρείας ΤΙΤΑΝ Cement International.

Τα τρία εργοστάσια της εταιρείας στους νομούς Θεσσαλονίκης (Εύοσμο), Αχαϊας (Δρέπανο) και Βοιωτίας (Καμάρι Δερβενοχωρίων) μπορεί να παραμένουν στη… θέση τους, ωστόσο, η ίδρυση της νεοσυσταθείσας εταιρείας με έδρα το Βέλγιο, στην ουσία αποτελεί μια περιποιημένη… χυλόπιτα προς την κυβέρνηση για τη συνεχιζόμενη οικονομική απαξίωση της Ελλάδας. Η διοίκηση της ΤΙΤΑΝ, ακολουθώντας τα χνάρια του Ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ, θέλει να αποκτήσει πρόσωπο στις διεθνείς αγορές ώστε να δανείζεται φθηνά. Μιλάμε για δύο από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας, οι οποίοι αναγκάστηκαν ή αναγκάζονται να μεταφέρουν είτε τη φορολογική έδρα είτε τη διαπραγμάτευση των μετοχών τους στο εξωτερικό, προκειμένου να επιβιώσουν. Προφανώς, γιατί αντιλαμβάνονται ότι ειδικά σήμερα η Ελλάδα εξελίσσεται σε ένα επιχειρηματικό… παρατράγουδο. Δεν ξέρουμε πόσοι από τους… τιτάνες της κυβέρνησης διάβασαν την ανακοίνωση της ΤΙΤΑΝ και πολύ περισσότερο δεν ξέρουμε αν την κατανόησαν όσοι τη διάβασαν..

Η ουσία της… μετανάστευσης της ΤΙΤΑΝ στο εξωτερικό είναι μία: η μεγαλύτερη τσιμεντοβιομηχανία της χώρας ασφυκτιά και αναζητεί φθηνή χρηματοδότηση στο εξωτερικό. Με επιτόκιο δεκαετούς ομολόγου στο 4,5%, δεν μπορεί να δανειστεί μια επιχείρηση με λιγότερο από 5%. Επιπλέον, με το Χρηματιστήριο Αθηνών να εξελίσσεται σε… περίπτερο της Οδού Συντάγματος, δεν  μπορεί να επιτύχει την άντληση κεφαλαίων και να έχει την προσδοκία υπεραξιών για τη μετοχή. Και εφόσον δεν μπορεί να δανειστεί φθηνά κεφάλαια είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους πριν έρθει αντιμέτωπη με αδιέξοδα. Η ΤΙΤΑΝ άντεξε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Β΄ Παγκόσμιο και στην Κατοχή αλλά και στον Συμμοριτοπόλεμο χωρίς να το βάλει κάτω. Παρέμεινε όρθια. Επεκτάθηκε γρήγορα και αποτέλεσε τη βάση για την οικοδομική και οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας, έχοντας μάλιστα και εξόχως εξαγωγικό χαρακτήρα.

Σήμερα, η ΤΙΤΑΝ, μια βιομηχανία που άντεξε πολέμους, μπόρες και… καταποντισμούς, αναγκάζεται να φύγει ως νομική οντότητα στο εξωτερικό και να αναζητήσει φθηνά κεφάλαια από τις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές. Αναμφίβολα είναι μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη, η οποία έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι σημερινοί ανόητοι κυβερνώντες μετατρέπουν την Ελλάδα σε μια χώρα που διάκειται εχθρικά στο επιχειρείν. Η διοίκηση της τσιμεντοβιομηχανίας σεβόμενη την ιστορία της, τις χιλιάδες ελληνικές οικογένειες που έφαγαν και τρώνε ψωμί από αυτήν, αλλά και τους μετόχους της έλαβε μια εξαιρετικά ορθή απόφαση. Οι ανοησίες διαφόρων «τρολς» περί… απάτριδων και… ανάλγητων επιχειρηματιών είναι για… σφαλιάρες! Μια εταιρεία που παλεύει με… άγρια θηρία δεν μπορεί να πάει μακριά. Δεν μπορεί να αντέξει για πολύ πουλώντας πατριωτισμό, όταν αυτοί που την κυβερνούν ισοπεδώνουν τα πάντα, οριζοντίως και καθέτως και σε όλα τα επίπεδα…

Μια επιχείρηση όταν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τους εγκληματίες πολιτικούς που έχουν καταδικάσει σε μαρασμό την οικονομία, είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσει άλλους πρόσφορους τρόπους για να διατηρηθεί όρθια. Το μήνυμα που στέλνει η ΤΙΤΑΝ είναι σαφές. Είναι μήνυμα καταδίκης απέναντι σε μια κυβέρνηση ιδεολογικά… αυτιστικών τύπων οι οποίοι με τα εγκλήματα τους καταδικάζουν πολίτες και επιχειρήσεις σε αφανισμό. Δεν περιμένουμε οι σημερινοί κυβερνώντες να βάλουν μυαλό ή να μάθουν τώρα τα πλέον απλά οικονομικά, όταν έχουν «μαστουρώσει» με τα πονήματα του Μαρξ. Δεν ξέρουμε εάν έχουν καταλάβει οι σημερινοί τύποι ότι δεν… βρέχει, αλλά απλά τους φτύνουν. Δυστυχώς όμως, ενώ αυτοί είναι για… φτύσιμο, το κόστος το πληρώνουν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις…

Λουκάς Γεωργιάδης

 

Σχολιάστε ...