Άρθρα

Το «μικρό» θαύμα του Λυκαβηττού και ο… ταχυδρόμος του Θεού

Nα μου επιτρέψετε σήμερα η στήλη να φύγει λίγο από την πολιτική και το… συστημένο να μην απευθυνθεί σε αυτούς που κυβερνούν τον τόπο, αλλά σε αυτόν που κυβερνά τον κόσμο.

Να με συγχωρέσετε για αυτήν την προσωπική διαδρομή, που χάρη σε έναν καλό φίλο (σε ευχαριστώ, κ. Γιάννη) μπόρεσα να την κάνω και γι’ αυτό τον ευχαριστώ.

Μας ας έρθω στο αιρετικό για τη στήλη θέμα.

Μπορεί, αγαπητοί αναγνώστες, ένας άνθρωπος να αλλάξει τα πράγματα;

Μπορεί να ζωντανέψει έναν τόπο που μέχρι λίγα χρόνια πριν ήταν υπό «κατοχή» του κάθε παραβατικού, που είχε επιβάλει τους δικούς του νόμους, με αποτέλεσμα να αποτελεί ένα «άβατο παρανομίας», απλησίαστο για τους πολλούς;

Και όμως μπορεί, αρκεί να έχει τη δύναμη της πίστης, τη χάρη του Θεού, συνεργάτες που στηρίζουν την προσπάθεια αλλά και ανθρώπους. Εκεί λοιπόν στον Λυκαβηττό, τον όμορφο βράχο της Αθήνας, συντελείται ένα πολυεπίπεδο μικρό ή μεγάλο θαύμα, όπως ο καθένας θέλει να το δει.

Ο λόγος για το Εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων (και το Παρεκκλήσιο του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου, στον προαύλιο χώρο του ναού) που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του λόφου του Λυκαβηττού, χτισμένο μέσα στο μεγαλύτερο σπήλαιο του λόφου. Σύμφωνα με την παράδοση, το σπήλαιο αυτό ήταν χώρος ασκητικής ζωής των χριστιανών των πρώτων αιώνων, ένας χώρος τον οποίο ο παπα-Δημήτρης όχι μόνο ζωντάνεψε, αλλά τον μετέτρεψε σε σημείο αναφοράς, έχοντας ως δύναμη φωτός τον θαυματουργό Τίμιο Σταυρό.

Aν και ο ίδιος δεν θέλει να μιλά για το έργο του, αλλά περισσότερο για τα όσα καταφέρνουν η πίστη και ο Τίμιος Σταυρός, ο πατέρας Δημήτριος μέχρι σήμερα είναι υπάλληλος των ΕΛΤΑ και παραμένει άμισθος ιερέας, γινόμενος επί της ουσίας ο «ταχυδρόμος» του Θεού.

Βλέποντας τα εκατοντάδες γράμματα που φτάνουν για εκείνον στους Αγίους Ισιδώρους, από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, τότε μπορούμε να καταλάβουμε γιατί του έχει αποδοθεί ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός.

Διαβάζω σε ένα από τα εκατοντάδες γράμματα: «Πάτερ Δημήτριε, θέλω να σας ευχαριστήσω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, εσάς και τον Τίμιο Σταυρό, για την εξαφάνιση των πόνων μου». Ευχαριστίες και αιτήματα προσευχής εκατοντάδες, που εκφράζουν την αγωνία και τον πόνο πολλών συνανθρώπων μας που ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά.

Ο πατέρας Δημήτριος μάς γνώρισε τους συνεργάτες του που βοηθούν αμισθί σε όλα. Τον πατέρα Σταύρο (που σπουδάζει στο Πολυτεχνείο πολιτικός μηχανικός), τον πατέρα Παύλο, τον πατέρα Σπύρο και μια σειρά από εθελοντές και εθελόντριες, που μετέτρεψαν έναν άγονο «βράχο» σε έναν επίγειο Παράδεισο για όσους τον επισκέπτονται και ζητούν γαλήνη.

Δεν θα αναφερθώ στα θαύματα που έχουν βιώσει οι άνθρωποι και έχουν καταγραφεί για τους κάθε λογής «Θωμάδες», εξάλλου το θαύμα της ζωής είναι από τα μεγαλύτερα που μας έχουν δοθεί και είναι βιωματική ιστορία.

Tο σημαντικό είναι ότι, φεύγοντας από τους Αγίους Ισιδώρους και κοιτώντας από τη μια το εκκλησάκι και από την άλλη την Αθήνα, καταλαβαίνεις πολλά. Όπως οι χιλιάδες άνθρωποι (μεταξύ αυτών γιατροί, επιχειρηματίες, πολιτικοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι,κ.ά.) που συρρέουν στους Αγίους τα τελευταία χρόνια. Βλέπεις το θαύμα πολλές φορές, είναι μπροστά στα μάτια μας.

Να είστε καλά, πάτερ Δημήτριε, και να αντέχετε. Για εσάς και για εμάς…

του Νίκου Ελευθερόγλου

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER

 

 

 

 



 

 

 

 

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa