Σίγουρα απαιτείται χρόνος προκειμένου να αποτιμηθούν ουσιαστικά και έμπρακτα τα αποτελέσματα της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και επίσης, μακρύ χρονικό διάστημα για να φανεί αν τα όποια θετικά αντισταθμίσουν τα καταγεγραμμένα αρνητικά στις από δω κι εμπρός μακροπρόθεσμες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας.

Τα όσα όμως οι «Πρέσπες» διαμόρφωσαν στο εσωτερικό μέτωπο και τα αποτελέσματα (πλην του νέου διχασμού) που επέφεραν διαφαίνονται ήδη. Δεν απομένει παρά ο εκλογικός χρόνος, για να ολοκληρωθεί ο κύκλος των επιπτώσεων.Κι επειδή ο χρόνος είναι μικρός, η εκμετάλλευση της σκληρής αντιπαράθεσης για τη συμφωνία από όλες τις πολιτικές δυνάμεις εκ των πραγμάτων θα πρέπει να στηριχθεί σ’ αυτόν τον εκλογικό «χρόνο».

Με όρους πολιτικού ρεαλισμού, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο «νικητής». Χωρίς διακομματική συνεννόηση και κόντρα στη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, πέτυχε μια «συμφωνία να’ναι, κι ό,τι να ’ναι» και έφερε εις πέρας αυτό για το οποίο πρωτίστως «καιγόταν» και πίεζε ο «ξένος παράγων», ο οποίος τώρα τον παινεύει και πασχίζει να του δώσει και Νόμπελ! Παράλληλα, επέλεξε να χρησιμοποιήσει τη συμφωνία ως μοχλό αποσταθεροποίησης των πολιτικών της αντιπάλων.

Δεν το πέτυχε με τη ΝΔ, το κατάφερε με τα «ενδιάμεσα» κόμματα. Με όρους κομματικού συμφέροντος, το τελικό αποτέλεσμα είναι υπέρ του. Τώρα σχεδιάζει πώς την τακτική αυτή νίκη του και την αναταραχή που προκάλεσε στο πολιτικό σκηνικό και τις ισορροπίες του θα την μετατρέψει σε στρατηγικό κέρδος ενόψει εκλογών. Με βασικό του προβληματισμό τον χρόνο διεξαγωγής τους. Γνωρίζει πολύ καλά πως η κοινωνία αντιδρά στη συμφωνία. Ιδίως στις «ευαίσθητες» εκλογικά περιοχές του (κατά τη συμφωνία)… «βορείου τμήματος της πρώτης χώρας». Ό,τι ζημιά ήταν να πάθει, την έπαθε. Ποντάρει λογικά στο γεγονός ότι το «μακεδονικό» νομοτελειακά θα ξεχασθεί και η αντιπολίτευση δεν θα μπορεί για πολύ να το συντηρεί ως αιχμή του δόρατός της.

Έτσι, χωρίς να έχει εγκαταλειφθεί το σενάριο τριπλών εκλογών τον Μάιο, η σκέψη να στηθούν κάλπες στο τέλος της τετραετίας κυριαρχεί. Και για να ξεφουσκώσει όσο γίνεται το «Μακεδονικό», αλλά κυρίως για να υπάρξει γόνιμος χρόνος να καρποφορήσουν οι λαϊκές «παροχές» που έχει ήδη αρχίσει η κυβέρνηση και οι οποίες θα πολλαπλασιασθούν στο αμέσως προσεχές διάστημα, με μπαράζ νομοθετημάτων που ήδη έχουν εξαγγελθεί. Τους οκτώ μήνες,άλλωστε, που απομένουν μέχρι τον Οκτώβριο, ο πρωθυπουργός θαεντείνει τις προσπάθειές του να πείσει για τη «σοσιαλ-προοδευτική» μετάλλαξή του και θα κορυφώνει τον πολωτικό λόγο περί «προοδευτικών και ακροδεξιών».

Ο κ. Τσίπρας βέβαια κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο για το κόμμα του. Το ζητούμενο είναι πως θα αντιδράσει η αντιπολίτευση. Και κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί στο ΠΑΣΟΚ και στα άλλα μικρότερα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» αυτό κυρίως που απομένει είναι να βρουν με ποιον τρόπο θα αντισταθούν στην επίθεση διάλυσής τους, που δέχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη ΝΔ σίγουρα βλέπουν με άλλο μάτι τις εξελίξεις και ιδιαίτερα τις δημοσκοπήσεις.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη έχει θέσει τον κομματικό μηχανισμό σε κατάσταση…κόκκινου συναγερμού. Η εκτίμησή του πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να περπατήσει πολιτικά πέραν του Μαΐου, οπότε και θα προκηρύξει εκλογές, πυκνώνει τον χρόνο των παρεμβάσεών του, που έχουν ως στόχο την αποδόμηση του «κυβερνητικού σχήματος κουρελού», όπως υποστηρίζει η Πειραιώς. Η χαμηλή όμως συσπείρωση που, κατά τις δημοσκοπήσεις, εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, σε συνδυασμό με τα υψηλά, σχετικώς, ποσοστά του, θα πρέπει να προβληματίζουν το κόμμα της ΝΔ, η οποία και θα πρέπει να προσαρμόσει τον λόγο της κατά τρόπο ρεαλιστικότερο, πιο συγκεκριμένο, πιο εύληπτο, αφομοιώσιμο από την κοινωνία. Με συγκεκριμένες προτάσεις στα συγκεκριμένα καθημερινά προβλήματα, ώστε με συγκεκριμένα στοιχεία να διαλύει τις ψευδαισθήσεις που, όπως υποστηρίζει η ΝΔ, σπέρνει ο κ. Τσίπρας. Όχι με το αυταπόδεικτο, πλέον για τους περισσότερους, «αυτός όλο ψέματα λέει!». Και στα «φθαρμένα» πρόσωπα της σημερινής διακυβέρνησης, να αντιπαραθέσει το συντομότερο δυνατόν τα δικά της φρέσκα, ικανά, ανοιχτόμυαλα μυαλά, που θα δώσουν τη μάχη του μέλλοντος.

Και βέβαια, ας μην υποτιμούν τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, μπορεί να κατηγορείται ότι είναι «λαϊκιστής» και να αποκαλείται «ψεύτης», έχει αποδείξει όμως ότι είναι ικανότατος τακτικιστής, δυνατός και απρόβλεπτος αντίπαλος. Γι’ αυτό δεν πρέπει να θεωρούν εκεί στη ΝΔ «περίπατο» τη μάχη (για την αυτοδυναμία) των εκλογών.

του Φώτη Σιούμπουρα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

Σχολιάστε ...