Πιστεύουμε πως έχει γίνει σαφές σε όλους τους Έλληνες πως, πίσω από τη βιασύνη της ελληνικής κυβέρνησης, βρίσκεται η Γερμανία κι ο λόγος είναι… οι ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αποφασίσει πως η Γερμανία δεν θα κάνει ό,τι θέλει εκείνη, αλλά ό,τι θέλει εκείνος, κάτι που (προφανώς) δεν αρέσει στη Μέρκελ.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Γερμανία, Ρίτσαρντ Γκρένελ, παρεμβαίνει στους Γερμανούς βιομήχανους χωρίς αιδώ, αφού η δύναμή του πηγάζει από την Ουάσινγκτον.

Υπενθυμίζεται ότι στις 13 Ιανουαρίου ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Βερολίνο προειδοποίησε τις γερμανικές εταιρείες με την επιβολή κυρώσεων, σε περίπτωση συμμετοχής στην κατασκευή του «Nord Stream 2».

Στο παραπάνω πρότζεκτ συμμετέχουν η ρωσική Gazprom και ακόμη πέντε ευρωπαϊκές εταιρείες. Ο νέος αγωγός εκτιμάται ότι θα έχει τη δυνατότητα ετήσιας μεταφοράς 55 δισ. κυβικών μέτρων αερίου, από τη Ρωσία στη Γερμανία, μέσω της Βαλτικής.

Το πρότζεκτ τυγχάνει της θετικής ανταπόκρισης αρκετών χωρών της Ευρώπης, παρότι ορισμένες άλλες, όπως οι ΗΠΑ, αντιτίθενται.

O Nτόναλντ Τραμπ επιθυμεί να επιβάλει το υγραέριο, παρ’ όλο που έχει διπλάσιο κόστος μεταφοράς από το ρωσικό αέριο.

Την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει τεράστια πρόστιμα στην Deutsche Bank, δείγμα του οικονομικού πολέμου των δύο χωρών.

Η απάντηση της Γερμανίας είναι η πίεση να κλείσει το Σκοπιανό, ώστε να προχωρήσει τάχιστα το πρότζεκτ διασύνδεσης Aξίου-Δούναβη. Με τον τρόπο αυτόν, θα μπορεί να μεταφέρεται το LNG στον Βορρά, ενώ η οδός θα ελέγχεται πλήρως από τη Γερμανία. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα γίνει «διεθνής ζώνη» και, αν σκεφτούμε πως δεν ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, θα έχει καθεστώς… μη-ελληνικό (ας είμαστε ευγενικοί).

Ταυτόχρονα όμως, τα Σκόπια θα αποκτήσουν τη δυνατότητα να ζητήσουν ΑΟΖ, μια και θα πάψουν να είναι περίκλειστο κράτος (μέσω Αξιού) και θα τα έχουμε αναγνωρίσει (Συμφωνία Πρεσπών).

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο στόχος (σοβινιστικός, φυσικά) είναι η «Μακεδονία του Αιγαίου», κι αυτόν τον στόχο εξυπηρετεί η ελληνική κυβέρνηση…

Δυστυχώς, τα εθνικά μας θέματα τα διαχειρίζονται κόμματα κατώτερα των περιστάσεων. Ας ελπίσουμε πως το μέλλον δεν θα είναι τόσο ζοφερό, όσο φαίνεται ότι θα είναι.

του Κυριάκου Βελόπουλου

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...