Επιστολές-σοκ, που ξεσκεπάζουν όλα τα τραγικά γεγονότα του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος ΠΑΟΚ – ΑΕΚ στο «Πανθεσσαλικό» Στάδιο του Βόλου, στις 6 Μαΐου, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το «Π».

Τις επιστολές έστειλε στον πρόεδρο της Επιτροπής Εξομάλυνσης της ΕΠΟ Γιάννη Δρόσο ο επί σειρά ετών σύμβουλος ασφαλείας της ΕΠΟ Νίκος Παναγιώτου, μία εβδομάδα πριν από τον τελικό, στις οποίες γίνεται προφητική ανάλυση όλων όσα επακολούθησαν, με το άπειρο ξύλο, τα μαχαιρώματα και τις φωτιές στην κερκίδα.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι 20.000 άνθρωποι από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στάλθηκαν στον Βόλο, γιατί έπρεπε να γίνει ο αγώνας πάση θυσία, όταν ο ίδιος ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης δεν υπέγραψε (προς τιμήν του) για την τέλεση του τελικού και δεν παρευρέθηκε καν! Υπέγραψε, όπως είναι γνωστό, από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, η… γυναικολόγος Χρυσούλα Κολημήτρα.

Φυσικά, ο Γιάννης Δρόσος δεν απάντησε ποτέ στις επιστολές του Νίκου Παναγιώτου.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Παναγιώτου, ως υπεύθυνος ασφαλείας της ΕΠΟ χρόνια τώρα και «μπαρουτοκαπνισμένος» σε αποστολές υψηλού κινδύνου, είχε πάρει μέρος σε σύσκεψη όταν είχε πέσει η ιδέα να γίνει ο τελικός στο «Παγκρήτιο». Όταν άλλαξε η έδρα και προτιμήθηκε, τελικά, το «Πανθεσσαλικό», ο Παναγιώτου αγνοήθηκε!

Αυτός που έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο. Παρ’ όλα αυτά, έστειλε την επιστολή στην οποία αναφέρει:

«Επιθυμώ, όμως, στο πλαίσιο της ιδιότητάς μου, ως συμβούλου ασφαλείας, να επισημάνω τις πολύ μεγάλες ελλείψεις του γηπέδου, που τελικά επιλέχθηκε, σε θέματα ασφαλούς διεξαγωγής του αγώνα, καθώς στο συγκεκριμένο γήπεδο είχα την ευθύνη των μέτρων ασφαλείας κατά τη διεξαγωγή του τελικού μεταξύ των ΠΑΕ Παναθηναϊκός και Λάρισα το 2007 και γνωρίζω από πρώτο χέρι τις ιδιαιτερότητες και τις αδυναμίες του».

Και ακόμα: «Με την παρούσα επιστολή, επιθυμώ να καταθέσω υπόψη σας τις ενστάσεις μου για την επιλογή του Πανθεσσαλικού Σταδίου, να επισημάνω τον σοβαρό κίνδυνο οι διαδικασίες αντιμετώπισης των μεγάλων και υπαρκτών προβλημάτων ασφαλείας να μην ολοκληρωθούν εγκαίρως και να κληθεί, έτσι, η διοίκηση και η Ομοσπονδία να αντιμετωπίσουν, με τη χαμηλότερη δυνατή προετοιμασία, ισχυρές πιθανότητες εκδηλώσεων βίας, καθώς αντίπαλοι αυτήν τη φορά είναι δύο μεγάλες και παραδοσιακές ομάδες της χώρας με σημαντική μερίδα οργανωμένων οπαδών. Μια τέτοια, πιθανή, διατύπωση εναντίον των αιτιάσεων περί πλημμελούς προετοιμασίας του αγώνα σε ζητήματα ασφαλείας».

Ουδείς ασχολήθηκε μαζί του, γιατί ήταν ζήτημα τιμής για την κυβέρνηση και την ΕΠΟ, να γίνει πάση θυσία ο τελικός. Όλοι γνώριζαν ότι το γήπεδο ήταν ακατάλληλο. Και να μην το γνώριζαν, το έμαθαν από τον Παναγιώτου.

Να τι έγραψε στη δεύτερη (μέσα σε μία ημέρα) επιστολή του.

1)  Το στάδιο δεν έχει άδεια καταλληλότητας, όπως ορίζει ο νόμος για τη διεξαγωγή αγώνων.

2)  Δεν έχει τουρνικέ τα οποία να εξασφαλίζουν την ασφαλή και ελεγχόμενη είσοδο θεατών.

3)  Δεν έχει κάμερες ασφαλείας για τον έλεγχο των εσωτερικών χώρων, τις οποίες θα χειρίζεται η ΕΛ.ΑΣ., ώστε να αποφευχθούν οι έκνομες πράξεις.

4)  Δεν υπάρχουν WC που να έχουν πρόσβαση οι θεατές μόλις ορισθούν οι νεκρές ζώνες ασφαλείας.

5)  Δεν υπάρχουν κυλικεία εξυπηρέτησης κοινού και η έλλειψη νερού συνήθως είναι αρνητικός παράγων ήρεμης διεξαγωγής ενός αγώνα με μεγάλη προσέλευση κοινού.

6)  Δεν έχει σύστημα διάγνωσης της προβλεπόμενης κάρτας φιλάθλου και ηλεκτρονικού εισιτηρίου.

7)  Η εξωτερική περίμετρος του σταδίου είναι δύσκολα ελεγχόμενος χώρος και δύσκολα αποφεύγονται συγκρούσεις οργανωμένων οπαδών.

8)  Ο τελικός Κυπέλλου Ελλάδος που πραγματοποιήθηκε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο το 2007, μεταξύ ΠΑΟ – ΑΕΛ, ουδεμία σχέση, σε βαθμό επικινδυνότητας έχει, γιατί στον αγώνα εκείνο οι οργανωμένοι οπαδοί του ΠΑΟ δεν είχαν παρουσία, λόγω εσωτερικών τριβών με την τότε διοίκηση της ΠΑΕ.

9)  Τα αποδυτήρια έχουν έξοδο στον αγωνιστικό χώρο κάτω από το πέταλο των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ.

Γιατί έστειλε την επιστολή ο Παναγιώτου; Πρώτον, διότι είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την ασφάλεια. Δεύτερον, επειδή πληροφορήθηκε, και το αναφέρει στην επιστολή του, ότι η ΕΠΟ προχώρησε σε σύμβαση με άλλη εταιρεία σεκιούριτι, αγνοώντας τη δική της και την εμπειρία του.

Ερώτημα που πρέπει να απαντήσει άμεσα η ΕΠΟ: Σε ποιον ανήκει η εταιρεία που ανέλαβε την ασφάλεια του τελικού; Ποιος… διαπραγματεύτηκε μαζί της; Πόσο στοίχισε και ποιος την πλήρωσε;

Ο Παναγιώτου στην επιστολή του αναφέρει: «Ταυτοχρόνως, είμαι υποχρεωμένος να σας ενημερώσω ότι τις τελευταίες ημέρες στη διαδικασία οργάνωσης και διεξαγωγής του αγώνα εμφανίζεται να επιχειρεί να μετάσχει Ιδιωτική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Ασφαλείας (Ι.Ε.Π.Υ.Α.), η οποία δεν διαθέτει το απαραίτητο, σύμφωνα με τον νόμο και τον Κανονισμό Γηπέδων και Ασφαλείας και Προστασίας των Αγώνων, πιστοποιημένο προσωπικό».

Σύμφωνα με τον νόμο Χρυσοχοΐδη, η πιστοποίηση είναι απαραίτητη. Ποιος, όμως, έλεγξε τους σεκιουριτάδες αν πληρούσαν τις προϋποθέσεις; Εμφανίστηκε ο Τηλέμαχος Κιρλόγλου, ως υπεύθυνος ασφαλείας του τελικού, ο οποίος ανέλαβε το όλο εγχείρημα. Με ποιον συμφώνησε και ανέλαβε; Παρουσίασε το σχέδιο ασφαλείας; Υπάρχει το σχέδιο εκκένωσης του γηπέδου; Μπορεί να υπάρχουν. Να τα βγάλει στη δημοσιότητα. Κι αν υπάρχουν, γιατί ο ταξίαρχος της Αστυνομίας του Βόλου δεν ήθελε να βάλει την υπογραφή του να γίνει ο τελικός;

Και ακόμα: Πόσοι σεκιουριτάδες χρησιμοποιήθηκαν στον τελικό; Η αναλογία, σύμφωνα με τον κανονισμό, είναι ένας σεκιουριτάς ανά 100 άτομα. Η Αστυνομία του Βόλου ακόμα ψάχνει να βρει τις λίστες και τα ονόματα αυτών που εργάστηκαν στον τελικό. Επίσης, αυτή η εταιρεία σεκιούριτι, που ανέλαβε την «ομαλή διεξαγωγή του αγώνα», είχε εμπειρία τέτοιων εκδηλώσεων, με υψηλό βαθμό επικινδυνότητας; Γνώριζαν τον πρόεδρο της ΕΠΟ;

Λέγεται ότι ο Γιάννης Δρόσος οδηγήθηκε σε λάθος… πάρκινγκ και όταν είπε σε σεκουριτά, «είμαι ο πρόεδρος της ΕΠΟ», πήρε την απάντηση: «Κι εγώ τι θες να κάνω τώρα;». Και το κυριότερο; Πόσο στοίχισε το όλο εγχείρημα; Είναι αλήθεια ότι έφτασε τα 80.000 ευρώ, όταν με τη συμβεβλημένη εταιρεία του Παναγιώτου δεν θα ξεπερνούσε τα 12.000 ευρώ;

Σχετικά με τα εισιτήρια. Τυπώθηκαν 22.000. Με την πρόχειρη «πατέντα» που στήθηκε έξω από το γήπεδο, ελέγχθηκαν περίπου 7.000 θεατές. Οι υπόλοιποι; Απλά, δεν υπήρχε χρόνος. Φυσικά, όπως είχε προβλέψει ο Παναγιώτου, δεν έγινε σε όλους σωματικός έλεγχος.

Μία από τις πρόχειρες κατασκευές που έγιναν στα πορτάκια του «Πανθεσσαλικού» ήταν με στρεσαρισμένες λαμαρίνες. Τις έσπασαν με ευκολία οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, κι έτσι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο.

Κι ακόμα, δεν είχαν προβλεφθεί δύο σημαντικά πράγματα. Το ένα είναι το… νερό. Υπήρχε μόλις μία καντίνα στα επίσημα και τίποτα άλλο. Και οι τουαλέτες. Ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να τις βάλει μέσα στο γήπεδο, αντί στα χωράφια; Το αποτέλεσμα, γνωστό. Τις έκαψαν.

Προκειμένου να είχαν αποφευχθεί όλα αυτά, θα έπρεπε να υπάρχει συντονισμός της Αστυνομίας και της εταιρείας ασφάλειας. Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Και μετά, βγήκαν όλοι και μίλησαν για… επιτυχία του τελικού, επειδή δεν έγιναν επεισόδια εντός του αγωνιστικού χώρου.

Σημεία των καιρών.

Υπάρχει, ωστόσο, μία ακόμα πληροφορία. Ότι το «Πανθεσσαλικό» δεν είχε καθίσματα και παραγγέλθηκαν περίπου 6.500. Περίπου 2.000 έφτασαν στον Βόλο δέκα ημέρες μετά από τον τελικό!

Το κάθε κάθισμα κόστισε 20 ευρώ. Σε ποιον πήγε το τιμολόγιο; Στην ΕΠΟ; Στον Δήμο Βόλου ή στη ΓΓΑ;

του Άλκη Φιτσόπουλου

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 15/7