Άρθρα Ζαχαρίας Ζούπης

Χτυπάει η Ακροδεξιά τα παιδιά μας;

Αν κάποιος είχε ταξιδέψει στον χωροχρόνο, επέστρεφε στην Ελλάδα και άκουγε δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ή διάβαζε κάποιο φύλλο της «Αυγής» ή της Εφημερίδας των Συντακτών το τελευταίο διάστημα, θα νόμιζε ότι στην Ελλάδα, αν δεν έχει επιβληθεί, αναμένεται η επιβολή κάποιας πιθανής δικτατορίας. Ότι η Δημοκρατία έχει καταλυθεί, ότι η Αστυνομία χτυπάει τα παιδιά μας. Οι λέξεις «αυταρχισμός», «εκτροπή» και «Ακροδεξιά» κυριαρχούν στα άρθρα των προαναφερθεισών εφημερίδων και στη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας το γέλιο και ενισχύοντας την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ –το Κόμμα που συγκυβερνούσε με την Ακροδεξιά– βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.

Πρωταγωνιστής σ’ αυτό το άχαρο, γελοίο «παιχνίδι» ο Αλέξης Τσίπρας. Καλώντας στη συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο, έγραφε στο fb: «Φέτος έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε εκεί. Όχι μόνο γιατί οι παλιοί υμνητές της χούντας δεν βρίσκονται πια μόνο στο περιθώριο αλλά και σε κυβερνητικούς θώκους να ομνύουν στην κανονικότητα.Ούτε μόνο γιατί η άγρια καταστολή αναβαθμίζεται σε κυβερνητική στρατηγική αναγκαστικότητας!». Είναι σίγουρο: Ή βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου και έχει χάσει την αίσθηση της στοιχειώδους σοβαρότητας ή κάτι επιδιώκει, ή και τα δύο μαζί. Mάλλον ισχύουν και τα δύο.

Σίγουρα βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου, ζαλισμένος από τις αλλεπάλληλες ήττες και τη γρήγορη διαμόρφωση ενός πλαισίου που δεν του δίνει οξυγόνο. Ο ίδιος και οι πιστοί οπαδοί του δεν μπορούν χωρίς την κατασκευή εχθρών και φαντασμάτων, χωρίς διχασμό, πολύ περισσότερο που δεν έχουν στρατηγική, ιδεολογία, εναλλακτική πολιτική. Ζαλισμένος απευθύνεται σε ένα μικρό τμήμα του 31,5% για να εξασφαλίσει μία κατ’ αρχήν συσπείρωση, μέχρι να δει τι θα κάνει. Ξέρει προς τα πού πηγαίνει; Αμφιβάλλω.

Ωστόσο, δεν επιδιώκει μόνο τη συσπείρωση έστω των πιστών ή έστω να κερδίσει χρόνο. Έχει ανάγκη την αλλαγή ατζέντας. Φοβάται. Η πλειοψηφία της κοινωνίας θεωρεί ότι η κυβέρνηση τα πάει καλά, η δε πορεία, ιδιαίτερα της οικονομίας, ενδυναμώνει μία πεποίθηση ότι η χώρα γυρίζει σελίδα. Επομένως, με ποια πολιτική και με ποια πρόσωπα να αντιπαρατεθεί επί της ουσίας; Με τον Κατρούγκαλο για το Ασφαλιστικό, τον Σκουρλέτη για τους δήμους ή τη ΔΕΗ ή μήπως με τον Τόσκα και τον Γαβρόγλου για την εξασφάλιση κλίματος ασφάλειας γα τους πολίτες και την εύρυθμη λειτουργία των ΑΕΙ; Το «σύστημα» μπάζει από παντού και για τα καλά. Υπάρχει επομένως ανάγκη ενός κινδύνου. Ε αυτός είναι ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς. Το παραμύθι είναι ωραίο, μόνο που δεν έχει δράκο.

Ο Α. Τσίπρας όμως φοβάται και κάτι άλλο. Η θητεία του έχει πια σκελετούς στην ντουλάπα και όσο κι αν η ΝΔ δεν έχει ανοίξει φακέλους που θα μπορούσε, ακόμα και μόνο η Προανακριτική για την εξέταση καταγγελιών σε βάρος του κ. Παπαγγελόπουλου αρκεί, αν κάνει ολοκληρωμένα τη δουλειά της, για να φανούν, να αποκαλυφθούν πολλά.Ήδη, η κατάθεση Φρουζή, όσο και αν πρέπει να κρατάμε «πισινή», αφού κανονικά ο ίδιος ενέχεται στην υπόθεση, έφερε στην επιφάνεια πολλά. Όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις κατάλαβαν ή έστω διαισθάνθηκαν ποιες ήταν οι σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ με τη Φαρμακοβιομηχανία γενικώς, αλλά και ειδικά με τη Novartis και γιατί τρία χρόνια η Δικαιοσύνη επί ΣΥΡΙΖΑ εντελώς τυχαία δεν θεώρησε αναγκαίο να τον καλέσει ποτέ για μάρτυρα! Κατάλαβαν ή έστω διαισθάνθηκαν ότι κάτι συνέβη, ότι κάποιοι έβαλαν το χεράκι τους και ότι βέβαια δεν αρκούσε ένας Παπαγγελόπουλος για να στηθεί μια τέτοια θεατρική παράσταση, όπως η παραπομπή των δέκα πολιτικών στελεχών της Αντιπολίτευσης.

Τα άλλα θα τα δούμε στα επεισόδια των επόμενων ημερών.

του Ζαχαρία Ζούπη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

NEWSLETTER



Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ

Karfitsa