Είναι αδιαμφισβήτητο ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν, η Νέα Δημοκρατία θα επικρατήσει. Και φαίνεται ότι θα επικρατήσει με μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού η δυσαρέσκεια που καταγράφουν στην κοινή γνώμη τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι πρωτοφανής.

Η κυβέρνηση θα είχε ήδη «πέσει», αν δεν επιδείκνυε εξαιρετική αντοχή η προσωπική σχέση των κ.κ. Τσίπρα και Καμμένου, η οποία, παρά τις πιέσεις που έχουν ασκηθεί από την αντιπολίτευση , αποδεικνύεται μπετόν αρμέ.

Παρά την έλλειψη προγραμματικής και ιδεολογικής συνοχής, αποδεικνύεται στην πράξη ότι η «προσωπική χημεία», αλλά και το διακύβευμα της απώλειας της εξουσίας με τα προνόμια που αυτό εξασφαλίζει σε όσους την κατέχουν, μπορούν να εξασφαλίσουν την κυβερνητική σταθερότητα, παρά τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια.

Σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στο πρόσφατο πολιτικό παρελθόν της χώρας, όπου οι προσωπικές πολιτικές στρατηγικές των στελεχών των συστημικών κομμάτων δημιουργούσαν κυβερνητική αστάθεια, παρά το γεγονός ότι υπήρχε κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.

Το παράδειγμα της συγκυβέρνησης των αταίριαστων θα πρέπει να κινητοποιήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που φαίνεται ότι θα είναι ο μεγάλος νικητής των προσεχών εκλογών.

Ο πολιτικός στόχος του δεν πρέπει να είναι απλά μια μεγάλη εκλογική νίκη, αλλά η πολιτική του ηγεμονία για τα επόμενα χρόνια.

Ηγεμονία που θα του δώσει τον χρόνο να εφαρμόσει όσα πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν για να βγει η χώρα από τα σημερινά της αδιέξοδα.

Ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι, για μια εκλογική νίκη, αρκεί η δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας της κοινωνίας για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

Για την πολιτική του ηγεμονία, χρειάζονται πολλά περισσότερα.

Χρειάζεται κατ’ αρχάς ειλικρίνεια. Μόνον με ειλικρίνεια θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και τη συστράτευση της στην εφαρμογή ενός σχεδίου που θα εξυπηρετεί το συμφέρον των πολλών κι όχι των λίγων.

Χρειάζεται επίσης ένα αξιόπιστο κυβερνητικό σχέδιο. Απλό και κατανοητό στη διατύπωσή του, ρεαλιστικό στην εφαρμογή του, ποσοτικοποιημένο ως προς το όφελος. Ώστε να μπορούν όλοι να αντιληφθούν κατ’ αρχήν ότι τους αφορά. Και κατά δεύτερον, ότι τους συμφέρει αυτό να υλοποιηθεί.

Απαιτούνται, τέλος, σταθερές συνεργασίες, ανεξάρτητα από το αν η Νέα Δημοκρατία κατακτήσει την αυτοδυναμία. Συμμαχίες και συνεργασίες με κόμματα αλλά και προσωπικότητες που θα στηρίζονται στην ειλικρίνεια και την εμπιστοσύνη, στους κοινούς προγραμματικούς στόχους κι όχι στη συναλλαγή.

Για την πολιτική ηγεμονία της Κεντροδεξιάς δεν αρκεί μια πρόσκαιρη αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Χρειάζεται διαρκής μάχη με τις δυνάμεις του εθνο-λαϊκισμού και εθνο-μηδενισμού , γιατί μόνον αυτή θα οδηγήσει στην πολιτική απομόνωση του κεντροαριστερού εγχειρήματος και θα αποτρέψει την παλινόρθωσή του.

του Σωτήρη Παπαδημητρίου

Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

Σχολιάστε ...