Η ζωή της Γουάλις Σίμπσον μετά τον θρόνο, στην πιο τολμηρή κινηματογραφική της απεικόνιση
Η Τζόαν Κόλινς, η γυναίκα που σημάδεψε την παγκόσμια τηλεόραση ως η εμβληματική και αδίστακτη Αλέξις στη «Δυναστεία», επιστρέφει στα 92 της χρόνια με έναν ρόλο που ήδη συζητιέται έντονα. Στη νέα κινηματογραφική παραγωγή «My Duchess» υποδύεται τη Γουάλις Σίμπσον, την Αμερικανίδα που έγινε η ερωμένη και μετέπειτα σύζυγος του Βρετανού βασιλιά Εδουάρδου Η΄, προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες συνταγματικές κρίσεις στην ιστορία της βρετανικής μοναρχίας.
Από τη σαπουνόπερα στον βασιλικό μύθο – Η Κόλινς ξανασυστήνει μια ιστορική «καταιγίδα»
Η επιλογή της Κόλινς δεν είναι απλώς μια ακόμη κινηματογραφική εμφάνιση, αλλά μια συμβολική επιστροφή σε έναν κόσμο ίντριγκας, εξουσίας και δημόσιας εικόνας. Η ίδια, που για δεκαετίες ενσάρκωσε τη femme fatale της τηλεόρασης, τώρα μεταφέρεται σε μια πραγματική ιστορική φιγούρα που βρέθηκε στο επίκεντρο ενός έρωτα ο οποίος άλλαξε την πορεία της βρετανικής ιστορίας.
Η ταινία «My Duchess» δεν επιχειρεί να επαναλάβει το γνωστό αφήγημα της παραίτησης του Εδουάρδου από τον θρόνο, αλλά εστιάζει στα τελευταία χρόνια της ζωής της Γουάλις Σίμπσον στο Παρίσι, μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1972, αποκαλύπτοντας μια πιο ανθρώπινη, αλλά και σκοτεινή πλευρά της δούκισσας του Γουίνδσορ.
Ο έρωτας που άλλαξε τη μοναρχία – και την ιστορία
Η σχέση του Εδουάρδου Η΄ με τη Γουάλις Σίμπσον δεν ήταν απλώς ένα βασιλικό ειδύλλιο. Ήταν το γεγονός που οδήγησε στην ιστορική παραίτηση ενός μονάρχη από τον θρόνο του το 1936, ώστε να μπορέσει να την παντρευτεί. Η εξέλιξη αυτή άλλαξε τη διαδοχή στον βρετανικό θρόνο, οδηγώντας τελικά στον βασιλιά Γεώργιο ΣΤ΄, την Ελισάβετ Β΄ και, αργότερα, τον Κάρολο Γ΄.
Στην ταινία, αυτό το ιστορικό υπόβαθρο λειτουργεί ως σκιά, ενώ το επίκεντρο μεταφέρεται στα μεταγενέστερα χρόνια, όταν το ζευγάρι είχε αποσυρθεί στο Παρίσι, μακριά από τα ανάκτορα και το επίσημο πρωτόκολλο.
Η Γουάλις Σίμπσον μετά τον θρόνο – Μια ζωή απομόνωσης και φθοράς
Το «My Duchess» επιχειρεί να φωτίσει την άγνωστη πλευρά της ζωής της δούκισσας του Γουίνδσορ. Σύμφωνα με την αφήγηση της ταινίας, αλλά και ιστορικές πηγές που αξιοποιεί, τα τελευταία χρόνια της Σίμπσον στο Παρίσι χαρακτηρίστηκαν από απομόνωση, επιδείνωση της υγείας της και έντονη εξάρτηση από το στενό της περιβάλλον.
Η ταινία παρουσιάζει μια γυναίκα που άλλοτε υπήρξε στο επίκεντρο ενός παγκόσμιου σκανδάλου, αλλά κατέληξε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε μια σχεδόν εσωστρεφή και εύθραυστη καθημερινότητα.
Μια σχέση εξουσίας και ελέγχου – Η αμφιλεγόμενη φιγούρα της Σούζαν Μπλουμ
Κομβικό ρόλο στην κινηματογραφική αφήγηση έχει η Γαλλίδα δικηγόρος Σούζαν Μπλουμ, την οποία υποδύεται η Ιζαμπέλα Ροσελίνι. Η Μπλουμ παρουσιάζεται ως μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα με έντονη επιρροή πάνω στη Σίμπσον, ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του Εδουάρδου.
Σύμφωνα με την ταινία, αλλά και μαρτυρίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η σχέση τους χαρακτηρίστηκε από έλεγχο, ψυχολογική πίεση και αμφιλεγόμενες οικονομικές πρακτικές, με απομάκρυνση του προσωπικού και διαχείριση της περιουσίας της δούκισσας υπό αμφισβητούμενες συνθήκες.
Η κινηματογραφική προσέγγιση, ωστόσο, αποφεύγει τις εύκολες ερμηνείες και παρουσιάζει τη Μπλουμ ως μια σύνθετη φιγούρα, που ισορροπεί ανάμεσα στην προστασία και τον έλεγχο.
Μια παραγωγή που ξαναγράφει τον μύθο των Γουίνδσορ
Το «My Duchess» έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα παραγωγών που εξερευνούν τη σκοτεινή πλευρά της βρετανικής μοναρχίας, από το «The Crown» μέχρι πληθώρα ντοκιμαντέρ και ιστορικών δράσεων.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία Μάικ Νιούελ, δεν περιορίζεται στην ιστορική αναπαράσταση, αλλά επιχειρεί να αναδείξει τις ψυχολογικές και ανθρώπινες διαστάσεις πίσω από έναν από τους πιο πολυσυζητημένους έρωτες του 20ού αιώνα.
Η Τζόαν Κόλινς σε έναν ρόλο-κύκνειο άσμα;
Για την Τζόαν Κόλινς, ο ρόλος της Γουάλις Σίμπσον μοιάζει με καλλιτεχνική δήλωση. Μια ηθοποιός που για δεκαετίες ενσάρκωσε την εικόνα της αψεγάδιαστης, ισχυρής και συχνά αδίστακτης γυναίκας, τώρα ερμηνεύει μια ιστορική μορφή που έζησε τη λάμψη, αλλά και την απόλυτη απομόνωση.
Η εμφάνισή της στην ταινία ήδη αντιμετωπίζεται ως μια από τις πιο τολμηρές επιλογές της καριέρας της, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και στα 92 της χρόνια παραμένει μια παρουσία που δεν αφήνει αδιάφορη τη βιομηχανία του θεάματος.