Ο ηθοποιός που ξεχώρισε σε ταινίες όπως η «Λούφα και Παραλλαγή», το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και το «Ρεμπέτικο» αφήνει πίσω του μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική παρακαταθήκη
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο προκαλεί ο θάνατος του Νίκου Καλογερόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών. Ο Μεσσήνιος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός υπήρξε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές και αντισυμβατικές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή την Κυριακή 9 Αυγούστου, προκαλώντας συγκίνηση τόσο στον καλλιτεχνικό χώρο όσο και στη Μεσσηνία, με την οποία παρέμεινε στενά συνδεδεμένος μέχρι το τέλος.
Από τα Φιλιατρά στον ελληνικό κινηματογράφο
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 και μεγάλωσε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Σπούδασε στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή από το θέατρο και την τηλεόραση.
Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε στον «Χριστό ξανασταυρώνεται», ενώ ακολούθησαν συμμετοχές σε δημοφιλείς σειρές και παραγωγές, μεταξύ άλλων στη «Μεθυσμένη Πολιτεία», στο «Στο κάμπινγκ» και στον «Ερασιτέχνη άνθρωπο».
Η μεγάλη κινηματογραφική αναγνώριση ήρθε το 1981, με το «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού. Η ερμηνεία του ξεχώρισε και του χάρισε το Β΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν σημαντικές ταινίες, μεταξύ των οποίων το «Άρπα Colla» και το «Ρεμπέτικο».
Η «Λούφα και Παραλλαγή» και η καθιέρωση
Το 1984 ήρθε ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους της καριέρας του, στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη. Η ταινία τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στο ευρύ κοινό και η ερμηνεία του τού χάρισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Η παρουσία του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Ο Καλογερόπουλος έγραψε σενάρια και θεατρικά έργα, σκηνοθέτησε, ασχολήθηκε με την ποίηση και τη μουσική, επιλέγοντας συχνά έναν δρόμο διαφορετικό από τα καθιερωμένα.
Το «Τρενοτεχνείο» και η επιστροφή στη Μεσσηνία
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνδέθηκαν ιδιαίτερα με την Κυπαρισσία, όπου δημιούργησε το «Τρενοτεχνείο», έναν ξεχωριστό χώρο πολιτισμού στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης.
Ο ίδιος είχε περιγράψει το εγχείρημα ως ένα όνειρο ζωής και έναν χώρο μέσα στον οποίο μπορούσε να δημιουργεί μακριά από τα στενά όρια της καλλιτεχνικής βιομηχανίας.
Εκεί παρουσίασε θεατρικές παραστάσεις και μουσικά έργα, ενώ συνέχισε να γράφει και να δημιουργεί. Η επιλογή του να εγκατασταθεί στην περιοχή της Μεσσηνίας αποτέλεσε χαρακτηριστικό κομμάτι της προσωπικής και καλλιτεχνικής του πορείας.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος αφήνει πίσω του μια διαδρομή δεκαετιών στον ελληνικό κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο, αλλά κυρίως μια σειρά από ρόλους και δημιουργίες που διαμόρφωσαν τη δική του, απολύτως αναγνωρίσιμη καλλιτεχνική ταυτότητα.
Για τη Μεσσηνία, όπου επέστρεψε και δημιούργησε τα τελευταία χρόνια, η απώλειά του είναι ιδιαίτερα αισθητή. Για το ελληνικό σινεμά, φεύγει ένας ηθοποιός που δεν προσπάθησε ποτέ να μοιάσει σε κανέναν άλλον.
