Δεν ήταν τυχαίες οι δύο τετραετίες που υπήρξε πρωθυπουργός, καθώς τα γεγονότα έδειξαν σωστή διαχείριση σε δύσκολες στιγμές
Ο Κώστας Σημίτης, άφησε την πολιτική του σφραγίδα, καθώς πήρε τα ηνία του ΠΑΣΟΚ, στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του, μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μπαίνοντας πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Σημίτης αποριζοσπαστικοποίησε τον λόγο του κόμματος, προετοιμάζοντας τη χώρα προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Η στόχευση αυτή, ήταν ένα από τα βασικά συστατικά μία ιδεολογικής πολιτικής πλατφόρμας που έγινε γνωστή με τον όρο «Εκσυγχρονισμός».
Η οκταετία 1996-2004 υπό τον Κώστα Σημίτη σηματοδότησε όμως και τη μετάβαση της ίδιας της χώρας σε μία νέα πολιτική εποχή, με πολλά ορόσημα.
Η ένταξη στην ΟΝΕ
Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της κυβέρνησης Σημίτη, ήταν πως ενισχύθηκε η διεθνής θέση της Ελλάδας, όπου συνδέθηκε άμεσα με δύο κορυφαία εσωτερικά επιτεύγματα εκείνης της περιόδου.
- την εκπλήρωση των κριτηρίων του Μάαστριχτ, που οδήγησε στην έγκαιρη ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ
- την επιτυχημένη προετοιμασία και διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Αυτοί οι φιλόδοξοι, σχεδόν ριψοκίνδυνοι στόχοι – παρόμοιοι με την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981 – δεν είχαν τεθεί στη σύγχρονη Ελλάδα για δεκαετίες. Η επίτευξή τους προσέφερε στη χώρα μια πολυπόθητη αίσθηση αυτοπεποίθησης.
Η εντυπωσιακή ανάπτυξη που σημειώθηκε κατά την περιόδο Σημίτη, ουδείς μπορεί να διαγράψει τη μόχλευση της ελληνικής Οικονομίας, που οδήγησε στη φούσκα του χρηματιστηρίου η οποία έσκασε με κρότο τον Σεπτέμβριο του 1999. Υπολογίζεται ότι περίπου 155 δισ. ευρώ εξανεμίστηκαν από την πραγματική οικονομία από το κραχ του ελληνικού χρηματιστηρίου.
Η διαχείριση της κρίσης των Ιμίων
Με το που εκλέγει πρωθυπουργός ο Σημίτης, ήρθε αντιμέτωπος με μία από τις πιο σημαντικές κρίσεις που πέρασαν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, την κρίση των Ιμίων.
Είναι αναγνωρίσιμο από όλους πως ότι αφορά τα ζητήματα του Κυπριακού, των ελληνοτουρκικών σχέσεων και της θέσης της Ελλάδας στα Βαλκάνια, η περίοδος Σημίτη απέδειξε ότι ακόμα και μια μικρή χώρα, με οργανωμένο σχέδιο και ευέλικτη τακτική, μπορεί όχι μόνο να προωθεί τα συμφέροντά της, αλλά και να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην επίλυση διεθνών προβλημάτων.
Σε κάθε περίπτωση, η πρωθυπουργική θητεία Σημίτη, υπήρξε πολυτάραχη, αντιμετώπιση με μεγάλη ή μικρότερη επιτυχία μία σειρά από προκλήσεις, αλλά δεν απέφυγε και λάθη που οι επόμενες κυβερνήσεις βρήκαν μπροστά τους.
