«Ζητούνται λύσεις, όχι ατέρμονες συζητήσεις»
«Οι ηγετικές ομάδες του προοδευτικού χώρου χάνουν πολύτιμο χρόνο σε εσωτερικές διεργασίες και έναν γενικόλογο αντικυβερνητισμό», δηλώνει στο «Π» ο Χάρης Τσιόκας, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Θεωρεί ότι γι’ αυτό, «καταγράφουν χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις», ενώ κρίνει πως «ο χρόνος των εκλογών είναι αβέβαιος» και ακριβώς γι’ αυτό «επιβάλλεται τα προοδευτικά κόμματα να κινηθούν επειγόντως».
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πείθουν, ενώ, αντίθετα, τα λεγόμενα «αντισυστημικά» κόμματα, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς, κερδίζουν έδαφος. Πώς το ερμηνεύετε;
Δεν είναι μόνο οι δημοσκοπήσεις που στέλνουν αυτό το μήνυμα, αλλά και οι μαζικές κινητοποιήσεις, όπως αυτές για τα Τέμπη. Παράλληλα, όμως, έστειλαν μήνυμα και στα κόμματα του προοδευτικού και αριστερού χώρου. Υπάρχει έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια. Τάξεις, κοινωνικές ομάδες και ολόκληρες περιοχές νιώθουν αποκλεισμένες και αναζητούν πολιτική έκφραση. Η ΝΔ απέχει πολύ από την αυτοδυναμία, ενώ οι ηγετικές ομάδες του προοδευτικού χώρου φαίνεται να χάνουν πολύτιμο χρόνο σε εσωτερικές διεργασίες και έναν γενικόλογο αντικυβερνητισμό.
Η κοινωνία, όμως, δεν αρκείται στη διαμαρτυρία. Ζητά προγραμματική αντιστοίχηση των αναγκών της. Η συγκυρία απαιτεί έναν ενιαίο αγώνα για την αλλαγή πολιτικής. Στην πραγματικότητα, μέρος της δημοσκοπικής ανόδου τους οφείλεται στην αυξημένη αποχή, που ξεπερνά το 70%. Αν οι πολίτες δουν ελπίδα, ο εκλογικός χάρτης μπορεί να αλλάξει δραματικά.
ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ακολουθούν μοναχικές πορείες. Πώς μπορεί να υπάρξει μια κοινή εναλλακτική κυβερνητική πρόταση;
Εδώ και καιρό, πολλοί από εμάς στον προοδευτικό χώρο επιμένουμε ότι η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική διακυβέρνηση απέναντι στη ΝΔ περνά από ανασύνθεση του ευρύτερου προοδευτικού και αριστερού χώρου. Η όποια προσπάθεια ανασυγκρότησης των κομμάτων πρέπει να γίνεται συμπεριληπτικά και παράλληλα με την ανάληψη ευρύτερων πολιτικών πρωτοβουλιών, που θα συνδέονται με την κοινωνία.
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κινητικότητα, αλλά τα κόμματα του προοδευτικού χώρου καταγράφουν χαμηλά ποσοστά. Ο χρόνος των εκλογών είναι αβέβαιος, και αυτό επιβάλλει στα προοδευτικά κόμματα να κινηθούν επειγόντως σ’ αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται μια στρατηγική που θα δίνει προτεραιότητα στις κοινωνικές ανάγκες, και όχι σε εσωτερικούς συσχετισμούς. Υπάρχει ανάγκη για κοινές πρωτοβουλίες.
Μήπως λείπει ένας ηγέτης που να εμπνεύσει, με κοινά αποδεκτό όραμα και συγκροτημένη ομάδα διακυβέρνησης;
Η ιστορία δείχνει ότι οι ηγεσίες αποκτούν λαϊκή αποδοχή όταν εκφράζουν τις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες μέσα από ένα σαφές πρόγραμμα διακυβέρνησης. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να διαμορφωθεί εναλλακτικό πρόγραμμα για να κριθεί ο ηγέτης που θα το υπηρετήσει… Η κοινωνία δεν αρκείται πλέον σε αντικυβερνητικά συνθήματα. Αναζητά συγκεκριμένες, εναλλακτικές λύσεις. Αν υπάρξει ένα τέτοιο πρόγραμμα, τότε οι πολίτες θα αξιολογήσουν και τις ηγεσίες και τις ομάδες που το προωθούν. Όχι το αντίστροφο.
Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα;
Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ένα ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο για την ελληνική κοινωνία. Ο ίδιος θα αποφασίσει αν, πότε και πώς θα παρέμβει, ώστε οι εμπειρίες και οι γνώσεις του να αξιοποιηθούν για την αναζήτηση κυβερνητικής διεξόδου.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πολιτική της ΝΔ οδηγεί σε συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας, σε διεύρυνση των ανισοτήτων και σε αποδυνάμωση της Περιφέρειας. Οι πολίτες και ιδιαίτερα η νέα γενιά βρίσκουν μπροστά τους εμπόδια στην πρόσβαση σε βασικά αγαθά, όπως η Υγεία, η Παιδεία, η ασφάλιση και η αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων. Αυτά τα προβλήματα χρειάζονται πολιτικές απαντήσεις.
Υπάρχει μια γενικευμένη τάση δεξιάς στροφής στην Ευρώπη, η οποία ενισχύθηκε μετά και την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ. Πώς μπορεί να ανατραπεί;
Η εκλογή του Τραμπ, με τους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς αναθεωρητισμούς που διατυπώνει, δημιουργεί φόβο και ανασφάλεια στους λαούς και στις χώρες. Ο φόβος γεννά περιχαράκωση και εθνικισμούς! Τροφοδοτεί την Ακροδεξιά, δεν λύνει όμως το πρόβλημα! Γιατί ζητούμενο γίνεται οι κυβερνήσεις των χωρών όχι να φοβούνται, αλλά να κάνουν σωστή ανάλυση των νέων δεδομένων και με πρωτοβουλίες να διαμορφώνουν συμμαχίες. Για να υπερασπίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα και τον υγιή ανταγωνισμό. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, η χώρα μας, με προοδευτική κυβέρνηση, πρέπει να αποκτήσει ρόλο παράγοντα ειρήνης φιλίας και ανάπτυξης στην περιοχή, με πατριωτικά χαρακτηριστικά. Να γίνει ενεργή σε πρωτοβουλίες Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Λύση δεν είναι η εθνικιστική φοβία, αλλά η αντικατάσταση του «άνευ όρων δεδομένου συμμάχου»…
Στην Ελλάδα, πώς μπορεί να συγκροτηθεί ένα εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης και από ποιες πολιτικές δυνάμεις;
Οι πολίτες έχουν δείξει τον δρόμο, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις διαλόγου των προοδευτικών κομμάτων. Οι συναντήσεις με κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς πρέπει να ενταθούν και να έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Αυτό δεν αναιρεί την αυτονομία των κομμάτων, ούτε τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Χρειάζεται, όμως, μια σαφής δέσμευση: Ο προοδευτικός χώρος δεν πρέπει να γίνει συμπλήρωμα μιας κυβέρνησης ΝΔ. Αντίθετα, πρέπει να εργαστεί για τη συγκρότηση μιας εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης, βασισμένης σε πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Με βάση όσα συζητήσαμε, ποιο είναι το κεντρικό «μήνυμα» που πρέπει να σταλεί;
Το μήνυμα είναι σαφές… Ζητούνται λύσεις, όχι ατέρμονες συζητήσεις. Μονομέτωπος αγώνας, όχι ατομικές πορείες. Όχι μικροκομματικούς ανταγωνισμούς για τη σειρά κατάταξης και τις εσωκομματικές ισορροπίες. Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να συγκροτήσουν πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Οι πολίτες είναι έτοιμοι να ακούσουν – το ερώτημα είναι αν θα μιλήσουν όλοι με καθαρό λόγο και σχέδιο. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Ή τώρα ή ποτέ!
