Η επίκληση της ανάγκης για πολιτική σταθερότητα ερμηνεύεται από κάποιους ως κινδυνολογία.Η επισήμανση των αυτονόητων δαιμονοποιείται και αυτή.
Στην περίπτωση της υπόθεσης των Τεμπών, είναι ξεκάθαρη η εργαλειοποίηση που επιχειρείται από την αντιπολίτευση με δύο στόχους:
Πρώτον: Την αποσταθεροποίηση της χώρας και τη διολίσθησή της σε ατραπούς πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας. Δεύτερον: Τη δημιουργία ενός κλίματος έντασης και οξύτητας με την αναβίωση της εχθροπάθειας, του διχαστικού λόγου και της ρητορικής μίσους.
Ακόμα και πρωτοβουλίες, όπως το να παραπεμφθεί ο κ.Τριαντόπουλος στους φυσικούς δικαστές προκειμένου να ερευνηθούν απευθείας από τη Δικαιοσύνη, ενδεχόμενες πράξεις, ευθύνες ή παραλείψεις, αμφισβητούνται και διαστρέφονται.Και όμως, η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί και το άνοιγμα μιας συζήτησης για την αναθεώρηση του άρθρου 86, προκειμένου οι πολιτικοί να αντιμετωπίζονται από τη Δικαιοσύνη με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζεται κάθε πολίτης.
Θα το αρνηθεί και αυτό η αντιπολίτευση; Τι ακριβώς υπερασπίζονται; Τη δημιουργία προανακριτικών επιτροπών στις οποίες πολιτικοί θα κρίνουν και θα ερευνούν πολιτικούς ή μήπως υπερασπίζονται το δικαίωμα να γίνεται σόου στις προανακριτικές και μέσα στη Βουλή, για ανάλογα θέματα, αντί να αφεθεί η Δικαιοσύνη ελεύθερη να ερευνήσει τα πάντα;
Το μένος, η φθορά των θεσμών, οδηγεί σε ένα «τσουβάλιασμα», σε μια «θολούρα» που απειλεί να σκεπάσει τη χώρα, να την οδηγήσει σε μια περίοδο αστάθειας και διάλυσης.
Η κυβέρνηση έκανε λάθη, υποτίμησε δεδομένα, υποχώρησε ο δείκτης της αποτελεσματικότητάς της στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των πολιτών, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εκλογές.Το μήνυμα,όμως, των πολιτών είναι δυνατό και δεν μπορεί παρά να γίνει αντιληπτό.
Όπως είναι δυνατό και ένα άλλο μήνυμα, που λέει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τα λάθη και τις αδυναμίες της, πέτυχε και κατάφερε πολλά.Θα αναφέρω κάποια από αυτά, που δεν συμφέρουν σίγουρα όσους θέλουν να οδηγήσουν τη χώρα στην αστάθεια και στην ακυβερνησία:
· Η ελληνική οικονομία αναβαθμίζεται διαρκώς από τους ξένους οίκους.
· Αυξάνεται διαρκώς ο κατώτατος μισθός και για πρώτη φορά η ανεργία είναι σε μονοψήφιο ποσοστό.
· Για πρώτη φορά, μετά από 15 χρόνια, αυξάνονται οι συντάξεις. Σύντομα, θα αντιμετωπιστεί και το πρόβλημα των συνταξιούχων με προσωπική διαφορά.
· Από τον Ιούλιο του 2019 έχουν μειωθεί πάνω από 70 φόροι και η επιλογή αυτή δεν είναι συγκυριακή. Θα υπάρχει και συνέχεια.
· Η ελληνική οικονομία κατάφερε να ανακάμψει ταχύτερα από την πανδημία και καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης μεγαλύτερους από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης.
· Οι καταθέσεις στις τράπεζες έχουν αυξηθεί κατά 50 δισ. ευρώ. Επανήλθε η εμπιστοσύνη.
· Για πρώτη φορά ενισχύθηκε, αποφασιστικά και έμπρακτα, η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων.
· Ασκείται μια μεταναστευτική πολιτική με κανόνες, που δεν μετατρέπει την Ελλάδα σε πόλο έλξης των κυκλωμάτων διακινητών.
Θα πρέπει να αντιληφθούν όλοι ότι όσα ανέφερα παραπάνω, δεν είναι αυτονόητο ότι θα συνεχίσουν να ισχύουν, αν η χώρα οδηγηθεί σε αστάθεια.Αυτό το συμπέρασμα δεν εντάσσεται στη στρατηγική του φόβου.Είναι η πραγματικότητα.
του Μάνου Κόνσολα
Βουλευτής Δωδεκανήσου, καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
