Η κατάληψη των νησιών Χαργκ, Αμπού Μούσα και Τούνμπ θα μπορούσε να ελέγξει την κυκλοφορία πετρελαιοφόρων, αλλά εγκυμονεί υψηλό στρατιωτικό και πολιτικό ρίσκο
Η αποστολή χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή εντείνει τα σενάρια για πιθανή στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί ο στόχος μιας τέτοιας κίνησης, με το νησί Χαργκ να εξετάζεται ως βασικός ενεργειακός κόμβος μέσω του οποίου διακινείται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου της Τεχεράνης.
Ωστόσο, η γεωγραφική διάταξη άλλων νησιών – Αμπού Μούσα, Μεγάλο και Μικρό Τούνμπ, Χενγκάμ, Κεσμ, Λαράκ και Ορμούζ – συνιστά το λεγόμενο «αμυντικό τόξο» του Ιράν, που ελέγχει τη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ. Ιδιαίτερα κρίσιμα θεωρούνται τα Αμπού Μούσα και τα Τούνμπ, τα οποία οι Ιρανοί χαρακτηρίζουν «αβύθιστα αεροπλανοφόρα», εξαιτίας της δυνατότητας επίθεσης με ταχύπλοα, drones και νάρκες.
Στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι για την εξασφάλιση της διέλευσης στον Κόλπο, οι ΗΠΑ θα πρέπει πρώτα να εξουδετερώσουν τις ιρανικές θέσεις σε αυτά τα νησιά. Η ανάπτυξη περίπου 5.000 στρατιωτών, συμπεριλαμβανομένων πεζοναυτών και της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, θα μπορούσε να υποστηρίξει δύο αποβατικές επιχειρήσεις. Η μεταφορά στρατευμάτων θα γίνει είτε θαλάσσια είτε αεροπορικά, αν και και οι δύο επιλογές ενέχουν σοβαρούς κινδύνους λόγω των ιρανικών αντιαεροπορικών και παράκτιων δυνάμεων.
Η κατάληψη των νησιών θα απαιτούσε μόνιμη δύναμη περίπου 1.800–2.000 στρατιωτών για τη διατήρηση του ελέγχου, εκθέτοντάς τους σε επιθέσεις με πυραύλους, drones και πυροβολικό. Παράλληλα, αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις έχουν ήδη ξεκινήσει πλήγματα σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα νησιά, προετοιμάζοντας το έδαφος για μελλοντικές επιχειρήσεις.
Οι πολιτικές προκλήσεις είναι εξίσου σημαντικές: τα νησιά Αμπού Μούσα και Τούνμπ βρίσκονται σε διαμάχη Ιράν – ΗΑΕ από το 1971, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να έχουν προσφύγει στον ΟΗΕ και να μην αποκλείουν προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Κάθε αμερικανική κατάληψη ενέχει γεωπολιτικό κόστος, καθώς η επιστροφή ή η απόδοση των νησιών σε άλλη πλευρά θα μπορούσε να υπονομεύσει τη σταθερότητα της περιοχής.
Στο μεταξύ, ο Ντόναλντ Τραμπ παρατείνει κατά 10 ημέρες την προθεσμία για πιθανές επιθέσεις σε ιρανικές ενεργειακές υποδομές, δίνοντας χρόνο για διαπραγματεύσεις, ενώ η στρατιωτική ετοιμότητα συνεχίζεται.
Οι εξελίξεις δείχνουν ότι ο έλεγχος των νησιών στο Στενό του Ορμούζ είναι καθοριστικός για τη στρατηγική ισορροπία στον Περσικό Κόλπο, με κάθε στρατιωτική επιλογή να συνοδεύεται από υψηλό ρίσκο και σοβαρές γεωπολιτικές συνέπειες.
