Πρώτος ο Σπύρος Λούης ανάμεσα σε 17 δρομείς από 5 χώρες και η πρώτη… μαγιά του Μαραθωνίου στους σύγχρονους Ολυμπιακούς
Την πέμπτη ημέρα των Α’ Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, στις 29 Μαρτίου 1896 (10 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο), ξεχώρισε το αγώνισμα του Μαραθωνίου, εμπνευσμένο από τη θρυλική διαδρομή του Φειδιππίδη μετά τη Μάχη του Μαραθώνα. Στην αφετηρία, στη γέφυρα του Μαραθώνα, 17 αθλητές από πέντε χώρες ετοιμάστηκαν να διανύσουν τα 40 χιλιόμετρα μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου 100.000 θεατές περίμεναν με ενθουσιασμό.
Ο αγώνας ξεκίνησε ακριβώς στις 2 το μεσημέρι. Οι ξένοι αθλητές προσπάθησαν να πάρουν γρήγορο ρυθμό, αλλά η αντοχή τους προδόθηκε στα πρώτα μεγάλα υψομετρικά εμπόδια. Οι Έλληνες, με γνώση της διαδρομής και υπολογισμένο ρυθμό, σταδιακά ανέλαβαν το προβάδισμα. Στο Πικέρμι, ο Σπύρος Λούης ήταν ήδη πρώτος μεταξύ των Ελλήνων και συνέχισε αργά αλλά σταθερά, χωρίς υπερβολικές δυνάμεις, ακολουθώντας την τακτική της σταθερότητας.
Καθώς οι ανηφόρες δυσκόλευαν ακόμη και τους πιο έμπειρους, ο Λούης κατάφερε να ξεπεράσει τον αυστραλό Φλακ γύρω στο 37ο χιλιόμετρο και να μπει πρώτος στο Στάδιο. Οι θεατές ξέσπασαν σε κραυγές ενθουσιασμού, φωνάζοντας «Έλλην, Έλλην!», ενώ ο Παπαδιαμαντόπουλος έσπευσε να ενημερώσει τον βασιλιά Γεώργιο Α’ για την ελληνική πρωτιά.
Τερμάτισαν οι εξής τρεις πρώτοι:
- Σπύρος Λούης (Ελλάδα) – 2:58:50
- Χαρίλαος Βασιλάκος (Ελλάδα) – 3:06:03
- Γκιούλα Κέλνερ (Ουγγαρία) – 3:09:35
Ο Σπύρος Λούης, νερουλάς στο επάγγελμα, έγινε αμέσως εθνικός ήρωας, με πλήθος δώρων και τιμών από πολίτες και φορείς. Ο αγώνας αυτός, που τότε είχε απόσταση 40 χιλιομέτρων (και όχι τα 42,195 χλμ. που καθιερώθηκαν το 1908), άφησε ανεξίτηλη τη μνήμη της ελληνικής νίκης και έθεσε τις βάσεις για τη μακρά ιστορία του Ολυμπιακού Μαραθωνίου.
Διαβάστε τα… παραλειπόμενα στο: SanSimera.gr
