Α) Συμβούλιο Ειρήνης/ΒoP
Το ότι διεθνείς οργανισμοί -όπως ο ΟΗΕ και Συμβούλιο Ασφαλείας- έχουν αδρανοποιηθεί και απαξιωθεί, το γνωρίζουμε. Εκείνο που εμφανίζεται όμως τώρα μοιάζει με έκδοση πιστοποιητικού θανάτου τους.
- του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου – Ιατρός
Πρόκειται για την πρόταση-εμφάνιση ενός νεοπαγούς οργανισμού: Σ υ μ β ο ύ λ ι ο Ε ι ρ ή ν η ς» / ΒοP.
Σχολιασμοί:
1. Αυτόματα, αυτονόητα και αδιαφιλονίκητα, η εμφάνισή του σημαίνει ότι ο ΟΗΕ και το ΣΑ απέτυχαν παταγωδώς να εκπληρώσουν τον ειρηνόφιλο προορισμό τους και δεν κατόρθωσαν να εξομαλύνουν διαφορές κρατών, ούτε βέβαια να αποτρέψουν συρράξεις/πολέμους. Εξυπακούεται ότι ούτε οι υπαίτιοι καταστροφών διεθνώς ή τοπικώς τιμωρήθηκαν(!). Περιέργως μακροημέρευσαν, παρά την αχρείαστη αρνητική τους προσφορά.
2. Ευτυχώς που τώρα ο πρακτικός, ανιδιοτελής και ανατρεπτικός κ. πλανητάρχης, με την οξυδέρκεια, αλλά και το επιχειρηματικό δαιμόνιο που τον διακρίνει, κατάλαβε ότι κάτι πιο αποτελεσματικό, πιο αποδοτικό (και οικονομικά) πρέπει να γίνει, μήπως και σωθεί η ανθρωπότητα μέσω… Συμβουλίου Ειρήνης.
3. Το ειρηνικό/ειρηνευτικό αυτό συμβούλιο θα τελεί υπό την αιγίδα-προεδρία του ίδιου και θα συμμετέχουν (ισότιμα;) άλλα κράτη. Σε πρώτη φάση 50 κράτη.
4. Η συμμετοχή δεν είναι δωρεάν βέβαια, αλλά ανέρχεται σε ένα δισεκατομμύριο δολάρια για κάθε χώρα που επιθυμεί να είναι μόνιμο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (σσ: το τζάμπα τελείωσε).
Οι πολεμοκάπηλοι ας μείνουν εκτός νυμφώνος-ειρηνευτικών διαδικασιών.
5. Ψυχανεμίζομαι ότι οι όπου Γης ειρηνόφιλες -παραδοσιακά και ιστορικά- χώρες θα σπεύσουν καλοσυνάτα και ανθρωπιστικά να λάβουν μέρος.
Πράγματι, μεταξύ εκείνων που ασμένως (μήπως και… δικαιωματικά;) δήλωσαν συμμετοχή είναι και η Τουρκία (σσ: πώς θα μπορούσε να λείψει ο Μάρτης από την Ειρηνευτική Σαρακοστή).
6. Επειδή το εγχείρημα τώρα ξεκίνησε, θεωρώ πως σύντομα θα προστρέξουν και αρκετές άλλες χώρες ειρηνόφιλες ή φιλοπόλεμες. Άλλωστε όλοι θέλουν να εμφανίζονται ως ειρηνόφιλοι, δημοκράτες ή ανθρωπιστές.
7. Όμως συμβαίνει κάτι… περίεργο (sic): Ο αυριανός πρόεδρος (και ιδρυτής αυτού του νέου οργανισμού ειρήνης) πριν από λίγες μέρες είχε δηλώσει πως δεν πιστεύει στο διεθνές δίκαιο ούτε στην ειρήνη (ίσως επειδή δεν του έδωσαν, όπως ανέμενε, το Νόμπελ Ειρήνης).
Εμφανίζεται λοιπόν ένα παγκόσμιο οξύμωρο, που θέλει να συγκροτεί και να προεδρεύει ενός διεθνούς «Συμβουλίου Ειρήνης» κάποιος ο οποίος… δεν πιστεύει στην έννοια/αρετή της ειρήνης και την ανάγκη ύπαρξης διεθνούς δικαίου βάσει του οποίου θα διευθετηθούν οι αντιπαραθέσεις/συγκρούσεις κοκ.
8. Η ΕΕ θα προβληματιστεί έντονα επειδή:
* Δεν θα υπάρξει ομοφωνία ως προς τη συμμετοχή της στο ΣΕ/ΒοP.
* Το ζήτημα της Γροιλανδίας, καθώς και η συνοχή του (υπό διάσπαση;) ΝΑΤΟ, καθώς και τα διαφορετικά συμφέροντα των κρατών-μελών, θα εμποδίσουν την ενιαία προσχώρηση ή την αποστασιοποίηση από το ΣΕ.
* Η αντιπάθεια ορισμένων «μεγάλων χωρών» προς τον κ. Τραμπ θα παίξει ασφαλώς καταλυτικό ρόλο στη τοποθέτησή τους.
* Συνακόλουθα θα πληγεί περισσότερο η ΕΕ προς μεγάλη αγαλλίαση του κ. πλανητάρχη!
Πάντως τα διαδραματιζόμενα στη Μέση Ανατολή (Ιράν κοκ) πιστοποιούν την… αναγκαιότητα του Συμβουλίου Ειρήνης(!).
Β) Δασμοαπαλλαγή
Οι λαοί, χώρες (συμμαχικών και μη) κατάντησαν… δασμοδεσμώτες-δασμοδέσμιοι του δασμοφύλακα κ. Ντόναλντ Τραμπ.
Αυτή του η δασμολαγνεία ενδέχεται να οδηγήσει σε εξέγερση για δασμοαπελευθέρωση. Με την κραυγή: «Ως πότε, παλικάρια, θα ζούμε στα “σίδερα τα δασμικά”».
Μία ακόμη επανάσταση θα προστεθεί στη ζωή μας: η δασμοεπανάσταση για δασμολύτρωση/δασμοαπαλλαγή από τους δεσμοδασμούς.
Γ) Αλλαγές κλιμάτων
Όταν αλλάζει το κλίμα (γενικώς), υπάρχουν ευρύτερες επιπτώσεις, κάποτε και σε βαθμό μετάλλαξης. Όλοι βιώνουμε τις επιπτώσεις στον άνθρωπο και το περιβάλλον -τις τελευταίες δεκαετίες- από την επιβάρυνση του κλίματος, το διοξείδιο του άνθρακα, την τρύπα του όζοντος, τους πάγους που λιώνουν.
Όταν αλλάζει το πολιτικό κλίμα, δραματικά οι συνέπειες είναι ολέθριες. Υπάρχει αλληλεπίδραση των δύο.
Οι πάγοι της Γροιλανδίας που λιώνουν επηρεάζουν αναπόφευκτα και την ΕΕ που διαλύεται… λιώνει (όπως και το ΝΑΤΟ).
Δ) Καβγάς σε ξένο… αχυρώνα
Η Δανία -μέσω κατακτητικής προικοδότησης- είχε αποκτήσει τις Δυτικές Ινδίες. Πριν 100 περίπου χρόνια τις πούλησε στις ΗΠΑ με αδρό τίμημα «έντιμης διακρατικής αγοραπωλησίας». Επακολούθησε και ονοματοδοτικός εξαγνισμός/«παρθενορραφή» και τα νησιά έκτοτε λέγονται «Παρθένες Νήσοι». Τώρα -περιέργως;- η Δανία διαμαρτύρεται.
Μήπως αν, εκτός από χρήματα, της τάξουν και αλλαγή ονόματος, θα συμφωνήσει; Ζουν δύσκολες καταστάσεις πρώην αποικιοκράτες και αυτοκρατορίες, αφού αναγκάζονται να βιώσουν το: «Εδώ πληρώνονται όλα».
