Η επιστροφή στην κορυφή με στόχο την καθιέρωση
Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη ιστορική κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου στο Παρίσι, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε με ξεκάθαρη φιλοδοξία: να αποδείξει ότι δεν ήταν μια «στιγμιαία» επιτυχία, αλλά μια ομάδα φτιαγμένη για να κυριαρχήσει στην Ευρώπη. Το φάιναλ-φορ της Θεσσαλονίκης το 2000 προσέφερε την ιδανική ευκαιρία για τους «πράσινους» να επιβεβαιώσουν την ανωτερότητά τους, αλλά και να ξεπεράσουν τον Ολυμπιακό σε ευρωπαϊκούς τίτλους.
Η πορεία τους μέχρι τη διοργάνωση ήταν επιβλητική, καθώς ολοκλήρωσαν τη φάση των ομίλων με 17 νίκες και μόλις 4 ήττες, δείχνοντας σταθερότητα και ποιότητα σε κάθε επίπεδο.
Ο δρόμος προς τον τελικό και η επιβολή στον ημιτελικό
Στον ημιτελικό της 18ης Απριλίου, στο νεόδμητο κλειστό της Πυλαίας, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε την Εφές Πίλσεν. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα και με ώριμη εμφάνιση επικράτησε με 81-71, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό.
Στον άλλο ημιτελικό, η Μακάμπι Τελ Αβίβ διέλυσε την Μπαρτσελόνα με 65-51, στήνοντας ένα μεγάλο ευρωπαϊκό ντέρμπι για τον τίτλο.
Ο μεγάλος τελικός: Τακτική, ένταση και πρωταγωνιστές
Στις 20 Απριλίου 2000, το κατάμεστο γήπεδο της Πυλαίας μετατράπηκε σε «πράσινη» έδρα, με τους φίλους του Παναθηναϊκού να δημιουργούν εκρηκτική ατμόσφαιρα. Ο τελικός απέναντι στη Μακάμπι ήταν σκληρός και γεμάτος τακτικές μάχες.
Η ισραηλινή ομάδα κατάφερε να περιορίσει το μεγάλο αστέρι των «πρασίνων», τον Ντέγιαν Μποντίρογκα, όμως αυτό δεν στάθηκε αρκετό. Ο Παναθηναϊκός βρήκε λύσεις από άλλους παίκτες, με τον Ζέλικο Ρέμπρατσα να κυριαρχεί κάτω από τα καλάθια, τον Αντώνη Φώτση να προσφέρει πολύτιμες λύσεις και τον Όντεντ Κάτας να πραγματοποιεί καθοριστική εμφάνιση απέναντι στην πρώην ομάδα του.
Από την πλευρά του, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κατάφερε να «μπλοκάρει» το δυνατό σημείο της Μακάμπι, τον αιφνιδιασμό, οδηγώντας τον Παναθηναϊκό σε μια σχετικά άνετη επικράτηση με 73-67, παρά τη μικρή διαφορά στο σκορ.
Ξέφρενοι πανηγυρισμοί και ιστορικές στιγμές
Με τη λήξη του αγώνα, οι παίκτες του Παναθηναϊκού πανηγύρισαν έξαλλα τη δεύτερη ευρωπαϊκή κατάκτηση. Η διοίκηση, και ιδιαίτερα οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι, βρέθηκαν σε πελάγη ευτυχίας, επιβραβεύοντας την ομάδα με το πριμ νίκης των 500 εκατομμυρίων δραχμών που είχαν υποσχεθεί.
Η επιτυχία αυτή επισφράγισε τη μετάβαση του Παναθηναϊκού από μια μεγάλη ομάδα σε μια ευρωπαϊκή δύναμη με διάρκεια και κύρος.
Οι αντιδράσεις: Ένταση και δηλώσεις μετά τον τελικό
Στην αντίπερα όχθη, το κλίμα ήταν εντελώς διαφορετικό. Ο προπονητής της Μακάμπι, Πίνι Γκέρσον, ξέσπασε για τη διαιτησία, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:
«Δικαιοσύνη! Παίξαμε όπως ακριβώς έπρεπε για τη νίκη, αλλά οι διαιτητές δεν μας έδωσαν το δικαίωμα να τη διεκδικήσουμε. Σφύριξαν σαν μονόφθαλμοι, 34 φάουλ σε μας και μόνο 20 στον Παναθηναϊκό. Τέτοιοι ρέφερι δεν αξίζουν να παίζουν τελικό Ευρωλίγκας».
Αντίθετα, ο εμβληματικός παίκτης της Μακάμπι, Ντόρον Τζάμσι, κράτησε πιο ψύχραιμη στάση, τονίζοντας:
«Χάρηκα που παίξαμε στην Ελλάδα, κρίμα που χάσαμε. Την επόμενη φορά, ίσως νικήσουμε».
Μια νίκη που έγραψε ιστορία
Η κατάκτηση του δεύτερου ευρωπαϊκού τίτλου στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλώς μια ακόμη επιτυχία. Ήταν η επιβεβαίωση ότι ο Παναθηναϊκός είχε εδραιωθεί στην κορυφή της ευρωπαϊκής καλαθοσφαίρισης, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία μιας από τις πιο επιτυχημένες «δυναστείες» στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η βραδιά της 20ής Απριλίου 2000 παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο λαμπρά κεφάλαια στην ιστορία του συλλόγου.