Η συζήτηση γύρω από την υπόθεση των «κβαντικών» ιατρείων, που ήρθε στο προσκήνιο μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο εκρηκτικά πολιτικά επεισόδια του φθινοπώρου.
Και ο Παύλος Πολάκης, πιστός στο ύφος που τον χαρακτηρίζει, δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνείας: «π@@@@@α μάντολες», είπε on air, βάζοντας φωτιά στο δημόσιο διάλογο.
Η παρέμβασή του στην εκπομπή «10 Παντού» του OPEN δεν ήταν απλώς μια ακόμη πολιτική τοποθέτηση. Ήταν ένα ξέσπασμα που στόχευε ευθέως τις πρακτικές που, όπως υποστηρίζει, δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη και αφήνουν χώρο σε «τσαρλατάνους» να παρουσιάζουν μεταφυσικές θεωρίες ως ιατρική.
Μεταφυσικές υποσχέσεις και πραγματικές ευθύνες
Ο Πολάκης περιέγραψε ένα τοπίο όπου «αντιλήψεις που δεν εδράζονται σε καμία επιστήμη» βρίσκουν πρόσφορο έδαφος. Η «κβαντική ιατρική», όπως την αποκαλούν όσοι την προωθούν, παρουσιάζεται ως μια νέα, σχεδόν μαγική προσέγγιση θεραπείας — χωρίς όμως πειραματικά δεδομένα, χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση, χωρίς καμία σχέση με την πραγματική ιατρική πράξη.
Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό, η καθυστέρηση στον έλεγχο του επίμαχου ιατρείου στο Κολωνάκι ήταν καθοριστική. «Αν είχε γίνει αμέσως ο έλεγχος… δεν θα είχαμε αυτά τα τραγικά αποτελέσματα», είπε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για θεσμικές ολιγωρίες.
Βολές προς Γεωργιάδη και Πατούλη
Το ξέσπασμα δεν σταμάτησε εκεί. Ο Πολάκης κατηγόρησε τον Άδωνη Γεωργιάδη ότι «υποδαυλίζει» την κατάσταση, σαν να ενθαρρύνει — έμμεσα ή άμεσα — την προσφυγή των πολιτών σε τέτοιου είδους «υπηρεσίες».
Και αμέσως μετά, στόχευσε τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, Γιώργο Πατούλη, περιγράφοντας μια διαδρομή εταιρικών μεταμορφώσεων που, όπως υποστήριξε, εγείρει ερωτήματα: από ιατρικές υπηρεσίες σε real estate και ξανά πίσω σε ιατρικές υπηρεσίες μετά τον θάνατο Μαζωνάκη. Μια αφήγηση που, αν μη τι άλλο, δημιουργεί την αίσθηση ενός θολού τοπίου όπου η ιατρική δεοντολογία συναντά την επιχειρηματική ευελιξία.
Το πολιτικό μήνυμα πίσω από την οργή
Πέρα από τις εκφράσεις που έγιναν viral, το μήνυμα του Πολάκη ήταν ξεκάθαρο: η υγεία δεν μπορεί να γίνει πεδίο για «μεταφυσικές θεωρίες», ούτε για πρακτικές που εκμεταλλεύονται την αγωνία των ασθενών. Η κριτική του δεν αφορά μόνο τους εμπλεκόμενους αλλά και ένα ευρύτερο σύστημα που, όπως υποστηρίζει, άφησε χώρο σε επικίνδυνες μεθόδους να παρουσιαστούν ως επιστημονικές.
Και κάπως έτσι, η υπόθεση της «κβαντικής ιατρικής» μετατράπηκε σε πολιτικό σεισμό: ένα μείγμα οργής, καταγγελιών και θεσμικών ερωτημάτων που συνεχίζει να τροφοδοτεί τον δημόσιο διάλογο.
